Τώρα, μετά το ψυχρό ντουζ και το συνακόλουθο θεραπευτικό τέλος της (νευροφυτικής) κρίσεως (και όποιος δεν το κατάλαβε ακόμη, θα το καταλάβει σύντομα) είμαστε ελεύθεροι να ασκήσουμε κριτική, καλοπροαίρετη, ήγουν τουτέστιν δηλαδή χιουμοριστική, και αφιερωμένη σε όλους αυτούς που αποκαλούσαν τον Σαμαρά Τσολάκογλου, και τον Τσολάκογλου προδότη επειδή αναγκάσθηκε να συνθηκολογήσει για να περισώσει το άνθος της ελληνικής νεολαίας από την σφαγή της γερμανικής κρεατομηχανής αλλά και την ατίμωση μιας ψευδεπίγραφης ήττας από τους μέχρι την στιγμή εκείνη ηττημένους Ιταλούς, την ώρα μάλιστα που βασιλιάδες και αυλικοί γίνονταν λαγοί πηγαίνοντας (μαζί με τον χρυσό της Ελλάδος) με τους φίλους τους στο Κάϊρο, πολύ πριν να μας το τραγουδήσει η Κωνσταντίνα!
Τώρα, μετά την επιστολή-έκκληση-παράκληση Τσίπρα προς την «αγαπητή καγκελάριο» να μας ελεήσει, μπορούν να συνεχίσουν το ίδιο βιολί αποκαλώντας τον Τσίπρα Τσολάκογλου. Θα είναι και πάλι λάθος. Ιδιαίτερα μετά την θερμή υποδοχή που του επιφύλαξε τόσο η Αυτής Αυτοκρατορική Μεγαλειότης όσο και τα αγήματα του ρομποτικού Ομοσπονδιακού Γερμανικού Στρατού, του παρουσιάζοντος τα όπλα του ενώπιόν του. Θα μου πείτε αυτό δεν αποτελεί πρωτοτυπία, το συνήθιζαν και οι Αμερικανοί όταν υποδέχονταν στην Ουάσιγκτον τους Ινδιάνους φυλάρχους, τους οποίους στη συνέχεια, αφού πρώτα τους καλοτάϊζαν, τους τρομοκρατούσαν με επιδείξεις ασκήσεων ιππικού και πυροβολικού (ακόμη δεν είχε εφευρεθεί η οικονομική τρομοκρατία) και τους έβαζαν μετά να υπογράψουν την παράδοση της γης τους και τον εθελούσιο εγκλεισμό τους σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως (η Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε πολύ μετά). Μας τα είχε όλα προείπει ο ημέτερος Θουκυδίδης: «Δυνατά οι προύχοντες πράττουσι και οι ασθενείς συγχωρούσι»!
Ένα πάντως είναι σίγουρο: η αερογέφυρα που επιζητούσε η προεκλογικά πομφολυγώδης ρητορική των συρανέλων (υβρίδιο των σύριζα-ανέλ τεχθέν με εξαμβλωματικά μεγάλη μύτη α λα Πινόκιο και το όνομα αυτού Συρανέλ ντε Μπερζεράκ) για να μετατρέψει τα αεριώδη αέρια σε κομπρεσέρ της οικονομίας κατέληξε στης… καγκελαρίας το κάγκελο. Στην περίκλειστη ευρωπαϊκή στάνη με τον Τσίπρα, που από στρίγκλα έγινε αρνάκι, να βελάζει μπέεεε…
Όσο δε για τον έτερο «αμνό του Θεού», τον συμπαθέστατο Γιώργο Κατρούγκαλο, τον αίροντα τις αμαρτίες του συρίζοντος κόσμου, επειδή υποτίθεται ότι ζητούσε το 12% το κεφάλι από τον μισθό του κάθε επαναπροσλαμβανόμενου απολυθέντος του δημοσίου, μην βαράτε ρε παιδιά, έτσι είναι οι δικηγόροι (και πολύ χειρότερα). Όταν μάλιστα ένας εκπρόσωπός τους, ζήτησε κάποτε από τον Πάπα να βρεθεί και γι’ αυτούς ένας προστάτης Άγιος, ο Πάπας τον οδήγησε με δεμένα μάτια σε μια εκκλησία γεμάτη εικόνες αγίων και του είπε να πιάσει με το χέρι του όποιαν ήθελε για να βρεθεί και για τους δικηγόρους ο προστάτης τους άγιος. Κι αυτός ο «ευλογημένος» έπιασε τον Διάβολο που βρίσκονταν στα πόδια του Αρχάγγελου Μιχαήλ! Αφήστε λοιπόν τον άνθρωπο ήσυχο. Μη με κάνετε κι εμένα τώρα «δικηγόρο του Διαβόλου»!
