Πίσω από τα τηλεοπτικά πυροτεχνήματα εντυπωσιασμού που εκτοξεύτηκαν με αφορμή την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στη Μόσχα, και κάτω από το ψυχρό, συναισθηματικά αδιάφορο και παγωμένο γαλάζιο του βλέμματος του Πούτιν, που λίγο ακόμα και θα χασμουριότανε – καθότι στον Πούτιν «πουτινιές» δεν περνάνε – υποκρύπτεται μια μεγάλη επιτυχία της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία ουδόλως έχει να κάνει με ροδάκινα, ντομάτες, αγωγούς, ή καλύτερα «ουραγωγούς» – για να μην ξεχνάμε και την θέση μας στον βαθμολογικό πίνακα – αλλά με την ευρωπαϊκή μας προοπτική, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται η ευρω-υποτέλειά μας. Ο Έλληνας πρωθυπουργός στα πλαίσια ανάταξης της έννοιας της εθνικής υπερηφάνειας έβαλε αυτοβούλως τον πήχη ψηλότερα απ’ ότι του ζητούσαν οι παντεπόπτες εταίροι μας. Πήγε μόνος του στη Ρωσία, αψηφώντας τους επιδεικτικά, για να τους καταδείξει ότι δεν πήγε και ούτε πρόκειται ποτέ να πάει με τους Ρώσους. Και ότι τελικά είναι κι αυτός το δικό τους παιδί, κάτι που πρέπει πρωτίστως να περάσει ομαλά και χωρίς αναταράξεις και στα δικά του «παιδιά» (κάποια είναι ακόμη άτακτα και καίνε σκουπιδοτενεκέδες).
Ευρώπη ερχόμαστε στην μητρική αγκαλιά σου για να μας θρέψεις, όπως οφείλεις σαν μάνα μας και κόρη μας ταυτόχρονα, μη λησμονάς ποτέ την Ελλάδα που σε γέννησε μέσα από τις ενδογαμικές σχέσεις της περίπλοκης μυθολογίας μας. Οιδίποδα τύραννε, της τραγωδίας και κωμωδίας μας, πες της τα κι εσύ: «Σκέπασε, μάνα, σκέπασε, γαλανομάτα κόρη, όπως εσκέπασες κι εμάς, και τ’ άλλα τα παιδιά σου». Η μπάντα του Ναυτικού συνεχίζει να παιανίζει καθώς το πλοίο της γραμμής (ΑΝΕΛ) συνεχίζει να περνάει «σύριζα» από τα βράχια, προσδοκώντας οσονούπω το «μάνα εξ ουρανού». Αμήν και πότε!
Χρίστος Γούδης
Δημοτικός Σύμβουλος
της «Ελληνικής Αυγής»
στον Δήμο Αθηναίων
