Από πολλούς ίσως ακούγεται εντελώς σχιζοφρενικό. Εχω την αίσθηση όμως ότι αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια για την πατρίδα μας στην παρούσα συγκυρία. Ενας σαρωτικός αστικός εκσυγχρονισμός ο οποίος πρέπει να διαπεράσει κάθε εκδήλωση της δημόσιας ζωής μας. Επιβάλλεται να υπενθυμίσουμε ότι η γνήσια αστική συμπεριφορά προσδιορίζεται από έννοιες όπως η ευγένεια, η ανοχή και η αντοχή στο διαφορετικό, η ικανότητα της σύνθεσης, ο διάλογος, η κοινωνική αλληλεγγύη, το φιλοπρόοδον, η αξιοκρατία, η αγάπη για την παιδεία και την αισθητική.
Κοντολογίς, όλα όσα οι υποτιθέμενες «αστικές» δυνάμεις, φιλελεύθερες και σοσιαλδημοκρατικές, κατάφεραν να εξοβελίσουν ή να καταστήσουν άνευ περιεχομένου με τη διακυβέρνησή τους τα τελευταία τριάντα και βάλε χρόνια. Φαντάζομαι ότι μέσα στην απειρία τους αλλά και τις δικές τους συγχύσεις, τα στελέχη της κυβέρνησης δεν περίμεναν ότι το μπάχαλο που θα συναντούσαν θα είχε το μέγεθος αυτού που βρήκαν. Οι δομές, που θα ‘λεγαν και οι ίδιοι, είναι από ελλειμματικές έως ανύπαρκτες.
Οχι μόνο οι δομές της Διοίκησης αλλά ακόμη χειρότερα οι δομές της κοινωνίας. Σμπαραλιασμένα από δεκαετίες ανομίας και αεριτζιδισμού, τα βασικά κοινωνικά ένστικτά μας μοιάζουν αυτήν τη στιγμή απονευρωμένα και απαθή απέναντι σε κάθε είδους σύμπτωμα παραλυσίας, όπου και όπως κι αν εμφανίζεται αυτό. Μερίδα των κυβερνώντων έχει τη δική της ευθύνη γι’ αυτά τα συμπτώματα αφασίας.
Στα χρόνια που βρίσκονταν εκτός εξουσίας, αντί να αναδείξει με ονοματεπώνυμο τις δυσλειτουργίες και τις τερατογενέσεις των προκατόχων της αρθρώνοντας καθαρό λόγο στη θέση τους, προτίμησε άκριτα στο όνομα της πολυσυλλεκτικής απήχησης να υιοθετήσει κάθε περιθωριακή άποψη και παθογένεια που της ζητούσε στέγη. Και, φυσικά, όλα αυτά τα βρίσκει τώρα μπροστά της, καθώς καλείται να ασκήσει εξουσία. Εξ αυτού του λόγου και η διγλωσσία της σε πολλά θέματα.
Γνωρίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι στην πλειοψηφία και την κυβέρνηση δεν τους οδήγησαν ούτε οι ιδιαίτερες μειοψηφίες των τέως συνιστωσών τους ούτε η ιδεολογική απήχησή τους. Διστάζουν όμως να κόψουν τον ομφάλιο λώρο. Οσο διστάζουν όμως, απογοητεύουν τη συντριπτική πλειοψηφία αυτών που τους ψήφισαν και η οποία πολύ απλά ζητάει από αυτούς, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, να κάνουν αυτά που οι άλλοι δεν θέλησαν ή δεν μπόρεσαν επί δεκαετίες!
Η κυβέρνηση καλείται επειγόντως, από την πλειοψηφία που ορθώς και συχνά επικαλείται ότι τη στηρίζει, να προχωρήσει αμέσως σε μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα δώσουν στο κράτος μας τα στοιχειώδη από τη λειτουργία μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας. Οφείλει επίσης, πέρα από ιδεολογίες και ιδεοληψίες κατά της επιχειρηματικότητας, να αναγνωρίσει ότι η μοναδική ελπίδα αυτής της χώρας να παράξει πλούτο λέγεται μικρομεσαία επιχείρηση και ελεύθερος επαγγελματίας, και αυτούς οφείλει να τους στηρίξει με κάθε κόστος. Είναι οι μοναδικοί πραγματικοί σύμμαχοί της στην προσπάθεια να βγάλει τη θηλιά του Μνημονίου από τον λαιμό μας. Είναι αυτοί που απέθεσαν σε αυτήν την τελευταία ελπίδα για τη σωτηρία τους μετά την ωμή κατακρεούργησή τους από τους απελθόντες.
Οι τομές επιβάλλονται εδώ και τώρα. Κυριολεκτικά, όχι όπως στο αλήστου μνήμης σύνθημα! Το κορδόνι μαζεύει εξ αντικειμένου και όχι από την άθλια αντιπολίτευση «νεκρών που δεν ζωντανεύουν». Οσοι υποστηρίζουν τα αντίθετα προσφέρουν κάκιστη υπηρεσία και στην κυβέρνηση και στη χώρα. Στο κάτω κάτω, η ευγενής και δίκαιη «τρομοκρατία» μιας αστικής συνιστώσας είναι επιβεβλημένη με τόσο καρακιτσαριό που έχει ενσκήψει παντού!
Γιώργος Στράτος
* Δημοσιογράφος – δικηγόρος
