Τέτοιου είδους μύθοι απευθύνονται συνήθως σε αστικές τάξεις, μόνο που η δική μας απέθανε στα χρόνια του Μνημονίου
Σύμφωνα με όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις υπάρχει ένα 20%-25% του ελληνικού λαού που πιστεύει ακράδαντα ότι, αν τα επόμενα εικοσιτετράωρα δεν καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς, η Ελλάδα πρέπει να αποδεχτεί ως συμφωνία οποιοδήποτε πατσαβουρόχαρτο τής φέρουν, προκειμένου να παραμείνει στο ευρώ. Εν ανάγκη και αυτούσιο το αρχικό κείμενο Γιούνκερ.
Αυτή η ορκισμένη «φιλοευρωπαϊκή» μειοψηφία αποδέχεται ασμένως, δηλαδή, την επαρχιώτικη λογική… Σταύρου: Δώστε μου ένα Μont Blanc και υπογράφω ό,τι να ‘ναι. Για τη δόλια τη μανούλα μου και το μέλλον των παιδιών μας…
Τρεις στους πέντε Ελληνες διαφωνούν με αυτήν την ψοφοδεή αντίληψη ευρωλιγουριού. Απορρίπτουν τη νομοτελειακού χαρακτήρα συνθηκολόγηση και είναι διατεθειμένοι να πάρουν ρίσκα, για να πετύχουν -έστω και στο παάα πέντε- μια βιώσιμη συμφωνία. Οχι επειδή βιάζονται να εγκαταλείψουν το ευρώ, αλλά επειδή νιώθουν ότι με όρους οικονομικής υποτέλειας που διαιωνίζουν την ομηρία χρέους δεν υπάρχει μελλοντική προοπτική αξιοπρεπούς επιβίωσης. Ούτε για τους ίδιους ούτε για τους συνταξιούχους παππούδες τους, ούτε και για τα παιδιά τους που εγκαταλείπουν άρον άρον την πατρίδα, τροφοδοτώντας με εξειδικευμένο στελεχιακό δυναμικό την ιδιωτική αγορά της Εσπερίας.
«Ως εδώ» λένε, λοιπόν, οι περισσότεροι Ελληνες. Αν δεν μπορούμε να πετύχουμε έναν έντιμο συμβιβασμό εντός ευρωζώνης, ας παζαρέψουμε την έξοδό μας, καθιστώντας σαφές ότι δεν είμαστε σε θέση να εξυπηρετήσουμε το χρέος μας. Ούτε τώρα ούτε και στο ορατό μέλλον.
Σε μια εξουθενωμένη έπειτα από πέντε χρόνια απάνθρωπης λιτότητας κοινωνία και σε έναν πληθυσμό, μεγάλο τμήμα του οποίου υπέστη βίαιη φτωχοποίηση που παραπέμπει σε συνθήκες πολέμου ή ξένης κατοχής, η άποψη αυτή ακούγεται λογική. Ως εκ θαύματος, όμως, δεν αναπαράγεται πουθενά. Σύσσωμη η αντιπολίτευση -με την εξαίρεση του μονολιθικά αντιευρωπαϊκού ΚΚΕ και της «υπόδικης» Χρυσής Αυγής- συντάσσεται με την «πολιτικά ορθή» άποψη του μέχρι πρότινος «συνταγματικού» και νυν «φιλοευρωπαϊκού» τόξου. Της κατεστημένης πολιτικής τάξης, δηλαδή, που φέρει τεράστιες ευθύνες για το κατάντημα της χώρας και των κοινοβουλευτικών κομμάτων που πρωταγωνίστησαν σε υποθέσεις εκμαυλισμού και γερμανοδουλείας.
Ολους αυτούς κανείς δεν θα τους έπαιρνε σοβαρά, καθώς, πριν χρεοκοπήσει η χώρα, έχουν προλάβει να χρεοκοπήσει οι ίδιοι στα μάτια της κοινής γνώμης. Μόνο που ακριβώς αυτοί είναι που παρελαύνουν καθημερινά στα συστημικά μέσα, τα οποία εξακολουθούν να μονοπωλούν την «ενημέρωση», τρομοκρατώντας τον κόσμο, ορθώνοντας υπαρξιακά διλήμματα και αποπνέοντας ένα είδος αποστροφής για τον αμόρφωτο, παραπλανημένο λαουτζίκο που δεν αντιλαμβάνεται την αξιωματική λογική του δόγματος «πρώτα Ευρωπαίοι και μετά Ελληνες».
Σε μια καλά ενορχηστρωμένη εκστρατεία πλύσης εγκεφάλου οι εγχώριες δυνάμεις της μνημονιακής οπισθοφυλακής προσπαθούν να καταστήσουν κυρίαρχη τάση των… σκεπτόμενων Ελλήνων το «μένουμε Ευρώπη πάση θυσία», ενισχύοντας ενοχικά στερεότυπα του τύπου «όλοι μαζί τα φάγαμε και ήρθε η ώρα να πληρώσουμε τον λογαριασμό».
Μόνο που δεν έχουν καταλάβει ότι τέτοιου είδους αστικοί μύθοι απευθύνονται συνήθως σε αστικές τάξεις και η δική μας… απέθανε στα χρόνια των «προγραμμάτων προσαρμογής». Σήμερα εξαντλείται σε καμιά εκατοστή χιλιάδες προνομιούχους, κρατικοδίαιτους μιντιάρχες, πολιτικούς γόνους, μεγαλοκληρονόμους διπλής υπηκοότητας και πάσης φύσεως σαλταδόρους που θέλουν να «δουλεύει» η πιστωτική τους όταν ξεχύνονται για ψώνια στο Λονδίνο.
Δυστυχώς, όλοι αυτοί που εξακολουθούν να ελέγχουν τη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ από κοινού με τους κρατούντες θεσμούς τραπεζιτών, βιομηχάνων, μεγαλοξενοδόχων αλλά και… μεγαλοδημοσιογράφων «παίζουν μπάλα», επιχειρώντας να βγάλουν τρελούς, γραφικούς, ψεκασμένους και τριτοκοσμικούς όσους διαφωνούν με την άνευ όρων παράδοση. Και σπεύδουν να υπερασπιστούν τον «forget it, Yanis» Στουρνάρα, που προέβλεψε, ως μη όφειλε, εξοβελισμό της πτωχευμένης Ελλάδας από την Ευρώπη σε περίπτωση που δεν συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις.
Θα έπρεπε να γνωρίζει η «μορφωμένη» και… ξιπασμένη ελίτ των γερμανόφρονων «φιλοευρωπαίων» ότι η Τράπεζα της Ελλάδας δεν συντάσσει εκθέσεις για να υπαγορεύει «ιστορικές επιταγές» ούτε για να προβλέπει το μέλλον εν είδει χαρτορίχτρας. Εκτός από τον Σουλτς και διάφορα συναφή… γερμανοπαπαγαλάκια, ουδείς έχει τολμήσει να προδικάσει ποια θα είναι ακριβώς η διαδικασία του Grexit σε περίπτωση ελληνικής αθέτησης πληρωμών. Ακριβώς επειδή η διαδικασία δεν υπάρχει και θα πρέπει να εφευρεθεί με ομόφωνη γνώμη και της ενδιαφερόμενης χώρας. Γκέγκε;..
Γιώργος Χαρβαλιάς
