Επειδή διαπιστώνουμε ότι τις τελευταίες ώρες οι εταίροι-δανειστές μάς αγάπησαν ξαφνικά και δεν θέλουν να μας χάσουν, γι’ αυτό και δίνουν απανωτές συνεντεύξεις οι υπαίτιοι της τραγωδίας που βιώνει ο λαός μας, για να μας πείσουν για το καλό μας θα τους λέγαμε να μην ακούσουν τον Αλέξη Τσίπρα. Να κλείσουν τα αυτιά τους στα όσα λέει η κυβέρνηση της Ελλάδας. Δεν θα είναι, εξάλλου, δύσκολο γι’ αυτούς. Με κλειστά αυτιά είναι, μια και δεν ακούν τον πόνο και τα δάκρυα ενός λαού που επί πέντε χρόνια έχει μπει στη μνημονιακή μέγκενη, την ώρα μάλιστα που «τα περισσότερα χρήματα του δανείου πήγαν στα χέρια των δανειστών του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι στην πλειονότητά τους ήταν Γάλλοι και Γερμανοί».
Γι’ αυτό, λοιπόν, θα προτείναμε στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ (που μας έκανε και μαθήματα διαφάνειας -ήμαρτον, Κύριε), στην Ανγκελα Μέρκελ (που ανακάλυψε τα δημοκρατικά ιδεώδη υπηρετώντας τον υπαρκτό σοσιαλισμό της Ανατολικής Γερμανίας και τα χριστιανικά ήθη στην προτεσταντική τιμωρητική λογική) και στο «πατριωτάκι» μας, τον Νικολά Σαρκοζί, να ακούσουν τι λέει ένας ομοτράπεζός τους. Το όνομα αυτού Ντομινίκ Στρος Καν. Ο δικός τους άνθρωπος. Ηρθε, λοιπόν, και με απλά λόγια ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ και τους είπε να σταματήσουν το έγκλημα που ξεκίνησαν σε βάρος της Ελλάδας. Οτι αυτά που σκέπτονται και προτείνουν δεν πρόκειται να βγουν, όπως δεν τους βγήκε και η πρώτη «συνταγή».
Τους λέει ο Στρος Καν:
– Πρώτα απ’ όλα, ότι έκαναν λάθος διάγνωση για την περίπτωση της Ελλάδας.
– Οτι το ΔΝΤ θα έπρεπε να είναι πιο πιεστικό στις συστάσεις του προς την ευρωζώνη, ώστε να οδηγηθεί σε μια πιο συμμετρική προσαρμογή, ζητώντας δηλαδή προσπάθειες όχι μόνο από τους Ελληνες αλλά και από τις άλλες χώρες (…).
Τους ζητά επιτακτικά «να μάθουν από τα λάθη τους» και να τηρήσει το Eurogroup όσα δεσμεύθηκε το 2012 για να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Στη συνέχεια, ο Στρος Καν απαντά σε όσους θέλουν να πνίξουν το δημοψήφισμα: «Το να εξαναγκαστεί η ελληνική κυβέρνηση να υποχωρήσει θα δημιουργούσε ένα τραγικό προηγούμενο για την ευρωπαϊκή δημοκρατία και θα μπορούσε να προκαλέσει μια ανεξέλεγκτη αλυσιδωτή αντίδραση. Από την άλλη πλευρά, το να συνεχιστεί το τωρινό πρόγραμμα που έχει αποτύχει, το να επεκταθεί η οικονομική σκληρότητα πέραν κάθε λογικής και το να παραταθεί η αγωνία και οι εντάσεις ανάμεσα σε πιστωτές και δανειζόμενους θα είναι καταστροφικό».
Και κλείνει τις παραινέσεις του στους «ομογάλακτούς» του λέγοντας: «Εξορκίζω τους φίλους μου, τους πρώην συναδέλφους μου να μην επιμείνουν σ’ έναν δρόμο που θεωρώ αδιέξοδο». Και εμείς το ίδιο κάνουμε. Τους ξορκίζουμε, είτε την Κυριακή βγει το «ναι» είτε βγει το «όχι». Να αλλάξουν τη Δευτέρα τη συνταγή του θανάτου που, αφού απέτυχε να θεραπεύσει την ύφεση, αποφάσισε να… θεραπεύσει και τη δημοκρατία μας…
Nίκος Ελευθερόγλου
