Οι πέντε πικρές αλήθειες για το έγκλημα
Eπειδή ακόμη και η προπαγάνδα έχει όρια, μερικές παρατηρήσεις για όσα μας συμβαίνουν σήμερα:
1 Τα capital controls επιβλήθηκαν στις τράπεζες μετά το bank run που προκάλεσε στα ΑΤΜ η εξαγγελία του δημοψηφίσματος από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. 3-4 δισ. ευρώ καταθέσεων έφυγαν από τα χαράματα του διαγγέλματος έως την Κυριακή το βράδυ. Αν οι τράπεζες άνοιγαν τη Δευτέρα, όση ρευστότητα και αν χορηγούσε ο κατηγορούμενος σήμερα Ντράγκι οι πολίτες θα ορμούσαν στα γκισέ, θα έπαιρναν τις καταθέσεις και πριν από τη λήξη του ωραρίου τα άδεια ταμεία θα κατέβαζαν ρολά. Η αλήθεια είναι μία και μόνη. Ο παρατεταμένος χρόνος που διήρκεσαν οι διαπραγματεύσεις κόστισε σε πρώτη φάση ένα αθόρυβο bank run με φυγή 40 δισ. ευρώ καταθέσεων σε πέντε μήνες και ένα βίαιο αγχώδες bank run σε δεύτερη φάση μετά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος.
2 Πριν από τις 30 Ιουνίου 2015 η κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη την παράταση που της έδωσαν οι δανειστές στις 20 Φεβρουαρίου, διαπραγματευόταν το κλείσιμο της πέμπτης αξιολόγησης, εντός προγράμματος, με ανοικτές τράπεζες, χωρίς μεγάλα προβλήματα ανακεφαλαιοποίησης και με 11 δισ. ευρώ καβάντζα στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Μετά τις 30 Ιουνίου η κυβέρνηση κλήθηκε χθες να περάσει από το Κοινοβούλιο τα προπαιτούμενα με κλειστές τράπεζες, υποκείμενες σε νέα stress tests και με δεδηλωμένες πλέον ανάγκες ανακεφαλοποίησης.
3 Πριν από τις 30 Ιουνίου δεν ετίθετο ζήτημα προστασίας των καταθέσεων. Σήμερα, και παρά την ψήφιση της επίμαχης κοινοτικής οδηγίας – ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο, η διάσωση των καταθέσεων συναρτάται ευθέως με την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου. Περιλαμβάνει ποσό 12-25 δισ. ευρώ και, εφόσον προχωρήσει, δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα με τις καταθέσεις. Οποιος λοιπόν κωλυσιεργεί ή υπονομεύει τις διαπραγματεύσεις για το νέο Μνημόνιο υπονομεύει και τις καταθέσεις. Τυχόν εκλογές και νέα αβεβαιότητα αποτελούν ρίσκο και για τη συμφωνία και για τις καταθέσεις.
4 Φιλόδοξος στόχος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ειδικά με το μυστικό σχέδιο περί δραχμής, ήταν η εθνικοποίηση του τραπεζικού μας συστήματος. Αντί αυτού, αποτέλεσμα της άφρονος πολιτικής της θα είναι ο αφελληνισμός των τραπεζών. Οι τράπεζες θα μείνουν όρθιες με βάση κοινοτικό χρήμα, θα ανήκουν σε ευρωπαϊκή ιδιοκτησία σε λίγο, στον ESM, και προοπτικά θα πουληθούν σε ολλανδικά, γαλλικά και γερμανικά κεφάλαια.
5 Η οικονομία δεν υπονομεύεται από τη συμφωνία. Η οικονομία υπονομεύεται αυτήν τη στιγμή πρωτίστως από τα capital controls και έπειτα από μια συμφωνία που προστατεύει το Δημόσιο και χτυπά την ιδιωτική οικονομία.
Ο,τι και αν ειπωθεί λοιπόν, σε όποιους κακούς ξένους και αν επιρριφθεί η ευθύνη, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει: το έγκλημα έχει δακτυλικό αποτύπωμα.
Μανώλης Κοττάκης
