Κανείς δεν ήθελε να δυσκολέψει τη ζωή του άλλου
Aν κρίνω από την προχθεσινή τρίωρη τηλεοπτική…σούπα, ανέλπιστο δώρο γι’ αυτούς που υποφέρουν από αϋπνίες, δεν νομίζω ότι θα μπω ξανά στον κόπο ή στον πειρασμό να σχολιάσω τέτοιου είδους αχρείαστο θέαμα. Γιατί απλούστατα θα αποφύγω την ταλαιπωρία να το υποστώ.
Καταρχάς, δεν νομίζω ότι σε ανεπτυγμένη χώρα οι διαδικασίες μιας τηλεμαχίας μεταξύ πολιτικών αρχηγών αποφασίζονται από «διακομματικές επιτροπές». Να μαζεύονται δηλαδή εφτά οχτώ κομματόσκυλα και να αποφασίζουν ένα τελετουργικό της πλάκας, με μοναδική έγνοια πώς δεν θα ζοριστούν τα πολιτικά αφεντικά τους. Τα μέσα και οι δημοσιογράφοι πρέπει να αποφασίζουν τους κανόνες με στόχο την υψηλή τηλεθέαση. Από κει και πέρα, αν κάποιοι δεν βολεύονται, ας μην προσέλθουν…
Τα debates δεν εφευρέθηκαν για να δώσουν πρόσθετη ευκαιρία στους πολιτικούς να αναμασήσουν τη χιλιοπαιγμένη κασέτα. Φτιάχτηκαν για να τους κάνουν να ιδρώσουν, να αγχωθούν, κυρίως όμως να «εκτεθούν» στα μάτια της κοινής γνώμης κάτω από συνθήκες στενών χρονικών περιθωρίων και αφόρητης δημοσιογραφικής πίεσης.
Δυστυχώς, τα στοιχεία αυτά έλειψαν από την προχθεσινή στημένη τηλεοπτική μετάδοση. Στην περίπτωσή μας ήταν ολοφάνερο ότι κανείς δεν ήθελε να δυσκολέψει τη ζωή του άλλου. Ούτε οι δημοσιογράφοι ούτε οι πολιτικοί. Γι’ αυτό και οι τελευταίοι γκρίνιαζαν εκ του ασφαλούς για το «άνευρο» της διαδικασίας. Αν, όμως, είχαν σφυροκοπηθεί με ερωτήσεις-φωτιά, έξω από το πρωτόκολλο του διαπλεκόμενου σαβουάρ βιβρ, θα διαμαρτύρονταν σήμερα για «χτυπήματα κάτω από τη ζώνη» και υπερβάλλοντα λαϊκισμό!
Στο προχθεσινό debate ξέχασαν οι κομματικοί χαχόλοι να προσθέσουν άλλη μία ενότητα, με τίτλο «Διαφθορά και δημόσιο ήθος των πολιτικών». Σε αυτή θα μπορούσαν να έχουν γίνει πολλές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να έχει ερωτηθεί ο κ. Τσίπρας (η κυβέρνηση του οποίου δεν έχει προλάβει να φορτωθεί κάποιο ορατό σκάνδαλο) για τις διακοπές του σε βίλα επιχειρηματία. Η κ. Γεννηματά για τις αργομισθίες του συζύγου της στο «Ντυνάν», ο κ. Μεϊμαράκης για τις σχέσεις στοργής με το ζεύγος Καρούζου, ο Σταύρος Θεοδωράκης για τις… χολιγουντιανές αμοιβές στην παλαιά ΕΡΤ και πάει λέγοντας. Λαϊκισμός είπατε; Στην Αμερική από τέτοιου είδους ερωτήσεις, που θεωρούνται αυτονόητες, έχουν κριθεί debates, τα οποία με τη σειρά τους έκριναν τα αποτελέσματα προεδρικών εκλογών. Εδώ, φαίνεται, ανακαλύψαμε την έννοια του δημοσιογραφικού τακτ. Δεν πειράζει. Την επόμενη φορά απλώς θα προτιμήσουμε το κρεβάτι μας…
Γιώργος Χαρβαλιάς
