Τι ξεχνά ο ΣΥΡΙΖΑ όταν κάνει τον διαχωρισμό παλαιού – νέου
Aντιλαμβάνομαι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να φορτώσει στη Ν.Δ. 40 χρόνια Μεταπολίτευσης και να της χρεώσει όλες τις ευθύνες της περιόδου (χρέος, ελλείμματα, διαφθορά) – ελλείψει ΠΑΣΟΚ, πώς αλλιώς θα μπορούσε να λειτουργήσει ο διαχωρισμός «παλαιό – νέο»; Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως έχει και δίκιο. Πρώτον, διότι εξαιρεί αυθαίρετα τον εαυτό του. Και οι πέτρες γνωρίζουν σε αυτόν τον τόπο ότι, κατά τη συμμετοχή του στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα, έβαλε υπογραφή στην προμήθεια 1.000.000 ψηφιακών παροχών της Siemens. Σημερινά κορυφαία στελέχη του μετείχαν στη σύνθεση εκείνου του υπουργικού συμβουλίου. Και οι πέτρες ξέρουν πόσο απαξιωτικά αντιμετώπισε τις ερωτήσεις των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ο Κόκκαλης, κατά την εμφάνισή του στην προ τετραετίας Εξεταστική Επιτροπή.
Και οι πέτρες γνωρίζουν ποιες πριμαντόνες της Αριστεράς πήραν μετεγγραφή στο ΠΑΣΟΚ. Κανείς δεν προέκυψε σε αυτήν τη χώρα από παρθενογένεση. Ο Πάγκαλος -στον οποίο πολλά μπορεί να καταλογίσει κανείς, αλλά όχι ότι δεν ξέρει- μίλησε για ανθρώπους με προτεταμένο το χέρι επί όλων των καταστάσεων, και δεν χρειάστηκαν παρά εικοσιτετράωρα για να δικαιωθεί. Αλλά, επειδή θεωρώ πως στην εποχή που διανύουμε τίποτε δεν πρέπει να μένει αναπάντητο, θέτω υπόψη σας δύο δέσμες θεμάτων.
Η πρώτη: Αν τυχόν είχε αποκαλυφθεί ότι υπουργός της Ν.Δ. υπέγραφε συμβόλαια και ζητούσε προμήθειες για νομοθετικές ρυθμίσεις, πού θα τον καταχωρίζαμε; Στο νέο ή στο παλαιό; Αν υπουργός της Ν.Δ. εκταμίευε καταθέσεις παραμονή capital controls, που θα τον τοποθετούσαμε; Στο παλαιό ή στο νέο; Και αν στενός συνεργάτης του αριστερού αρχηγού της αντιπολίτευσης διεκδικούσε δημόσια έργα τον καιρό που κατήγγελλε τα καρτέλ, τι θα λέγαμε πάλι; Νέο είναι αυτό;
Η Ν.Δ. (έρχομαι τώρα στη δεύτερη δέσμη) είναι πράγματι 40 χρόνια στα πράγματα. Οι υπουργοί της, όμως, παραιτούνταν αμέσως, με την παραμικρή υποψία διαφθοράς. Θυμίζω ότι παραιτήθηκε -άδικα-υπουργός για «παράνομη» μετεγγραφή του υιού του από ΑΕΙ σε ΑΕΙ – τώρα οι μετεγγραφές αυτές είναι νόμος του κράτους. Θυμίζω ότι γενικός γραμματέας υπουργείου αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, επειδή εκβιάστηκε να διορίσει την ερωμένη του στο Δημόσιο. Θυμίζω, τέλος, ότι όλες οι ποινικές καταδίκες υπουργών αυτήν την περίοδο έχουν υπογραφή ΠΑΣΟΚ: Τσοχατζόπουλος, Μαντέλης, Παπακωνσταντίνου. Ποια Ν.Δ., λοιπόν, και ποια 40 χρόνια Μεταπολίτευσης;
Η κορυφαία ιστορική ανορθογραφία του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν είναι αυτή. Είναι ότι αποδίδει στη Ν.Δ. το χρέος και τη διαπλοκή. Το πρώτο είναι εντελώς ανακριβές – αρκεί να έχει κανείς την υπομονή να διαβάσει το πόρισμα της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Αλήθειας Δημόσιου Χρέους, που εκπονήθηκε με πρωτοβουλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου, κορυφαίου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι πρότινος. Και η εκτίναξη του χρέους έχει υπογραφή ΠΑΣΟΚ: Σημίτης, Γιάννος, αμυντικές παραγγελίες 1998-2003, swap Goldman Sachs. Και το έλλειμμα έχει υπογραφή: Ανδρέας Γεωργίου, ΕΛ.ΣΤΑΤ. (κατηγορείται ήδη για αλλοίωση μεγεθών). Οσο για την έννοια «διαπλοκή» τι να πούμε; Και οι πέτρες ξέρουν ότι γιγαντώθηκε την περίοδο 1996-2004… Κατά συνέπεια -συμπεραίνω-, εκτός θέματος ο ΣΥΡΙΖΑ…
Μανώλης Κοττάκης
