Εκείνο το πρωινό, σηκώθηκα με πολύ καλή διάθεση και, το σπουδαιότερο, δεν είχε προλάβει τίποτα να την χαλάσει. Δεδομένου ότι ειδήσεις, πρωινάδικα, στρογγυλά και μακρουλά τραπέζια στην τηλεόραση έχω να δω πάνω από 5 χρόνια, προοιωνιζόταν μία υπέροχη ημέρα.
Πίνοντας το καφεδάκι μου είπα να λύσω κανά σταυρόλεξο, το οποίο ως γνωστόν ξελαμπικάρει τον νου και επιβραδύνει την γεροντική άνοια…
Εκεί λοιπόν που έλυνα, βλέπω τον ορισμό του 7β οριζοντίως: «Αναμορφωτής της Κούβας», με 6 γράμματα. Κάτι οι γνώσεις μου, κάτι το ότι ήδη υπήρχαν 4 γράμματα, έγραψα ΚΑΣΤΡΟ και πήγα γι’ άλλα και αφού βρήκα, μεταξύ των άλλων, τα «σταυρολεξολούλουδα» (ΙΑ), τον «Αιγυπτιακό πάπυρο» (ΑΝΙ), το «Αηδόνι της Αργεντινής» (ΣΟΣΑ), κάποτε ολοκλήρωσα την λύση.
Όμως είχα ακόμη χρόνο και διάθεση και είπα να λύσω άλλο ένα. Έτσι πήγα στην ακριβώς δίπλα σελίδα.
Πράγματι άρχισα να λύνω και προχωρούσα καλά, όταν κάτι με ερέθισε και η καλή μέχρι τότε διάθεση, άρχισε να εξατμίζεται. Στο 10β καθέτως (η κάθετα…), υπήρχε ο ορισμός: «Στυγνός δικτάτορας της Ισπανίας» με 6 γράμματα. Η λύση είχε βγει μόνη της, αφού έλειπε μόνον ένα γράμμα, το Κ. Βεβαίως, επρόκειτο για τον ΦΡΑΝΚΟ.
Δεν ήθελε και πολύ να πάει περίπατο η πρωινή γαλήνη μου. Γιατί; Διότι δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς ο Κάστρο δεν είναι «στυγνός δικτάτορας», αλλά και πώς ο Φράνκο δεν είναι «αναμορφωτής και ηγέτης».
Βεβαίως το πράγμα είναι φως φανάρι. Ο ένας είναι «προοδευτικός» (κομμουνιστής του κερατά) και ό άλλος «αντιδραστικός» (αντικομμουνιστής του κερατά).
Εν τάξει λέω στον έτοιμο να εκραγεί εαυτό μου. Σταυρόλεξο είναι ό,τι θέλει γράφει. Δεν θα μάθεις από ‘κεί ιστορία; Δεν είναι δα και η εγκυκλοπαίδεια του ΗΛΙΟΥ!
Εκνευρισμένος κάθισα στον υπολογιστή μου για μία δουλειά, ώσπου μου ήρθε μία «φλασιά» (ξαφνική ιδέα…). Ρε δεν βλέπω και στην «Τάδε» ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια να δω τι γράφει σχετικώς;
Η «Τάδε» ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια, είναι πασίγνωστη και αυτή που τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει σχεδόν αποκλειστικώς να μάθει ιστορία (και όχι μόνον) τους νεοέλληνες. Ποιος σήμερα ανατρέχει στις παραδοσιακές πηγές και τις κλασικές εγκυκλοπαίδειες; Ουδείς, ουδεμία, ουδέν. Αφού και σε Διδακτορικές Διατριβές οι περισσότερες παραπομπές εκεί αναφέρονται.
Εκεί λοιπόν είδα τους παρακάτω ορισμούς και χρειάστηκα 2 σαλοσπίρ 3 λίπιτορ, 5 λεξοτανίλ και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις για να συνέλθω.
Απολαύστε:
Ιωσήφ Στάλιν: Ηγέτης της Σοβιετικής Ενώσεως.
Αδόλφος Χίτλερ: Δικτάτορας της Ναζιστικής Γερμανίας.
Μάο Τσε Τούνγκ: Σημαντικός στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης του 20ου Αιώνα.
Μπενίτο Μουσολίνι: Διοίκησε την Ιταλία υπό σκληρό δικτατορικό καθεστώς.
Φιντέλ Κάστρο: Πρόεδρος της Κούβας.
Φρανσίσκο Φράνκο: Ισπανός δικτάτορας.
Έριχ Χόνεκερ: Πρόεδρος του κρατικού συμβουλίου της Γερμανικής λαοκρατικής δημοκρατίας.
Χόρχε Βιντέλα: Στυγνός δικτάτορας της Αργεντινής.
Χο Τσι Μινχ: Πρωθυπουργός της Λ.Δ. του Βιετνάμ.
Κιμ Γιονγκ Ίλ: Ηγέτης της Β. Κορέας.
Αουγκούστο Πινοσέτ: Στυγνός δικτάτορας της Χιλής.
Νικήτα Χρουστσόφ: Γ.Γ. του Κ.Κ.Σ.Ε.
Κυρίες και κύριοι. Ή όλοι είναι ηγέτες και επαναστάτες, ή όλοι είναι στυγνοί δικτάτορες και στραγγαλιστές των ανθρωπίνων ελευθεριών. Αμάν πιά η υποκρισία.
Α, και κάτι άλλο. Διαβάζουμε «Η Επανάσταση του 1922 του Πλαστήρα» ή το «Κίνημα του Γουδή του 1909», η «Το κίνημα της Εθνικής Αμύνης». Αυτά άραγε δεν είναι πραξικοπήματα ή επειδή μας εξυπηρέτησαν είναι καλώς καμωμένα, ενώ κάποια άλλα που μας τράβηξαν λίγο το αυτί είναι, άντε να μη πώ τι είναι.
Δυστυχώς, όπως σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, έτσι και στην ιστορία, τα παραμορφωτικά γυαλιά του πολιτικαντισμού και των καιροσκοπισμών δίνουν ερμηνείες κατά το δοκούν, διαστρεβλώνοντας γεγονότα και καταστάσεις.
Άντε όμως, πολλά είπαμε.
Σας αφήνω να λύσω και κανένα σταυρόλεξο…
O Χρήστος Μπολώσης, είναι Υποστράτηγος ε.α.
