Η «πρεμούρα» των ΗΠΑ να κλείσει (τον τον Αύγουστο) το ελληνικό θέμα
Η έναρξη των αεροπορικών βομβαρδισμών κατά του Ισλαμικού Χαλιφάτου λύνει πολλές απορίες μας. Εξηγεί την «πρεμούρα» των Αμερικανών να κλείσει το ελληνικό ζήτημα μέσα στο καλοκαίρι, το αργότερο έως τις 14 Αυγούστου, όπως και τελικά συνέβη.
Εξηγεί γιατί οι ΗΠΑ καθοδηγούσαν, μέσω Κλίντον, τον Τσίπρα να μην προκαλεί τους Γερμανούς και να μη φύγει επ’ ουδενί από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες. Δικαιολογεί πλήρως γιατί η Μέρκελ άφησε -ως στρατηγικός παίκτης- τον Σόιμπλε να κάνει τη βρόμικη δουλειά έναντι της άπειρης ελληνικής κυβέρνησης, προκειμένου να εμφανιστεί εκείνη ως η στοργική μαμά. Ολα αρχίζουν να βγάζουν νόημα πλέον. Η Ελλάδα, χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, έπρεπε να είναι σταθερή, τη στιγμή που θα άρχιζε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Τώρα βγάζουν νόημα και άλλα πράγματα όμως.
Βγάζει νόημα γιατί ο Τσίπρας επέμεινε να διεξαχθούν εκλογές το αργότερο στις 20 Σεπτεμβρίου, γιατί οι ξένοι τού επέτρεψαν να τις κάνει και γιατί ο Ομπάμα τον σύστησε στη σύζυγό του Μισέλ με τη φράση «είναι αυτός που κερδίζει εκλογές, good job». Βγάζει νόημα γιατί την καμπάνια του Αλέξη την έτρεξε η αμερικανική εταιρία προβολής επικοινωνίας Ever Green από το Σικάγο και γιατί -όπως αποκάλυψε ο πρωθυπουργός- βρήκε ευήκοα ώτα στις ΗΠΑ για το χρέος. Τέλος, μας δίνει να καταλάβουμε γιατί ο Πούτιν είναι στρατηγικός παίκτης: Εξαπέλυσε την επίθεση κατά του Χαλιφάτου με την ανοχή των ΗΠΑ και σε πλήρη συνεννόηση με Τουρκία – Ισραήλ. Μας δίνει την ευκαιρία να αντιληφθούμε γιατί η Ρωσία δεν θα χρηματοδοτούσε με ρούβλια μια ΝΑΤΟϊκή χώρα, όπως εμείς, αν ποτέ του υπεβλήθη αληθινό αίτημα και δεν «δούλευε» ο Αλέξης τον Λαφαζάνη.
Τα πράγματα τακτοποιούνται συγκλονιστικά στο μυαλό μας. Θυμηθείτε επίσης -για την πληρότητα της αναφοράς- το δήθεν αμερικανικό διάβημα στην υπηρεσιακή κυβέρνηση για τα ρωσικά Ιλιούσιν, που προηγουμένως είχαν περάσει από τον εναέριο χώρο μας. Προσθέστε και την αποχή της Ελλάδας από την ψηφοφορία για τη διαγραφή χρέους από τον ΟΗΕ, το αποτέλεσμα της οποίας ενδιέφερε το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό κατεστημένο, και θα καταλάβετε. Η Ελλάδα κέρδισε τη συμμετοχή της στην ευρωζώνη ως μέλος του ΝΑΤΟ. Τα δύσκολα όμως τώρα αρχίζουν.
Το ζήτημα δεν είναι να είσαι σταθερός, αλλά και να μένεις σταθερός. Με τραπεζικό και ασφαλιστικό σύστημα στον αέρα, ομαδικές απολύσεις εν όψει και απαίτηση να βάλει πλάτη η κυβέρνηση στη λύση του Κυπριακού και του Σκοπιανού, σύμφωνα με τις επιθυμίες των συμμάχων για μια νέα αρχιτεκτονική στην περιοχή ( Ελλάδα – Κύπρος – Αίγυπτος – Ισραήλ – Τουρκία), τα ζόρια είναι μπροστά. Ενα νέο συγκλονιστικό εννεάμηνο αρχίζει.
Μανώλης Κοττάκης
