Η στάση της Ν.Δ. και το διευρυμένο σύμφωνο συμβίωσης!
Η επέκταση του συμφώνου συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια καταρχήν δεν με βρίσκει αντίθετο. Στον βαθμό, βέβαια, που δεν επιχειρείται η από το παράθυρο νομιμοποίηση ενός ανορθόδοξου οικογενειακού «προτύπου».
Προσωπικά δεν μου πέφτει λόγος για το αν κάποιος θέλει να κατοχυρώσει νομικά – αστικά το ζευγάρι του, έστω και αν αυτό ανήκει στο ίδιο φύλο. Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Αλλιώς θα είχαμε ποινικοποιήσει την ομοφυλοφιλία και θα πετούσαμε τους ομοφυλόφιλους από τις… ταράτσες όπως οι τζιχαντιστές.
Τα δικαιώματα επομένως μεταξύ ενηλίκων είναι κοινά και αδιαπραγμάτευτα, ανεξαρτήτως φύλου, γένους και κοινωνικής ή εθνικής προέλευσης. Οι σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες ανέχονται τη διαφορετικότητα (και) στις σεξουαλικές προτιμήσεις. Αυτό είναι θεμιτό, αρκεί η διαφορετικότητα να μην… ενθαρρύνεται ενάντια στους νόμους της φύσης και στην πατροπαράδοτη δομή της οικογένειας. Γιατί από κει και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα. Τα ζητήματα περιπλέκονται, όταν η απόδοση δικαιωμάτων ερμηνεύεται σκοπίμως διασταλτικά, και στην περίπτωση του συμφώνου συμβίωσης ως νομική και εννοιολογική υποκατάσταση της οικογένειας.
Για αυτό θα έπρεπε η Νέα Δημοκρατία, στον βαθμό που εκφράζει τις πεποιθήσεις ενός πιο συντηρητικού κόσμου, να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και να μη σπεύδει να αγκαλιάσει τις «ιδέες» των συντρόφων του ΣΥΡΙΖΑ, πριν καν αυτές αποτυπωθούν σε χαρτί.
Υπό αυτή την έννοια ήταν εξαιρετικά επιπόλαιη η προκαταβολική δέσμευση της Συγγρού για την ψήφιση ενός «διευρυμένου συμφώνου συμβίωσης». Συγχωροχάρτι στις εμπνεύσεις κάθε Παρασκευόπουλου, ο οποίος θα μπορούσε διά της δημιουργικής… ασάφειας να ανοίξει τον δρόμο και για την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια! Και χρειάστηκαν οι φωνές βουλευτών της Ν.Δ. αλλά και των ΑΝ.ΕΛ. στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή για να δεσμευθεί τελικά προς την αντίθετη κατεύθυνση ο υπουργός.
Λάθος μεγάλο επομένως και του υπηρεσιακού προέδρου ολίγων ημερών, ο οποίος δεν έχει κανένα δικαίωμα να δεσμεύει το κόμμα και τους βουλευτές του σε τόσο σοβαρά θέματα. Λάθος και η… πλειοδοσία προοδευτικότητας του Κυριάκου Μητσοτάκη, που έσπευσε να χαιρετίσει τα «αυτονόητα», νομίζοντας προφανώς ότι απευθύνεται στο… Ποτάμι.
Με τους ιδεοληπτικούς του ΣΥΡΙΖΑ τίποτα δεν είναι «αυτονόητο» μέχρι να διευκρινισθεί. Αλλωστε, με ή χωρίς διευκρινίσεις, στο συγκεκριμένο ζήτημα εγείρει σοβαρές αντιρρήσεις (εύλογες από τη δική της σκοπιά) και η Εκκλησία της Ελλάδος. Υπάρχουν «γαλάζιοι» βουλευτές που οφείλουν την εκλογή τους σε ψήφους αυστηρά θρησκευόμενων Ελλήνων. Αφήστε τους, λοιπόν, να ψηφίσουν κατά συνείδηση και σταματήστε να καταπίνετε αμάσητες τις μπανανόφλουδες που σερβίρει ο ΣΥΡΙΖΑ!
