Η προσέγγιση της πατρίδας από το ρεύμα Σημίτη και το «φλέρτ» του Κυριάκου
«Φλερτ» με τον σημιτικό εκσυγχρονισμό «κατηγορείται» ότι αναπτύσσει ο αρχηγός της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης, με αφορμή θετικές αναφορές του σε προσωπικότητες αυτού του ρεύματος. Αν και δεν προκύπτει κάτι τέτοιο από τις τοποθετήσεις του (η απάντηση που έδωσε για τη διεύρυνση ήταν ξεκάθαρη – προσπέρασε τα πρόσωπα και στάθηκε στη φιλελεύθερη ανανέωση), έχει -νομίζω- μια χρησιμότητα να δούμε πώς αυτοπροσδιορίζεται αυτό το ρεύμα μέσα από τα λόγια του ηγέτη του και να διερευνήσουμε αν είναι «συμβατόν μόσχευμα» με τη Νέα Δημοκρατία.
Διότι, αν δεν είναι, τυχόν συμπόρευση θα μετακινήσει τη Ν.Δ. στο Κέντρο, αλλά θα ανοίξει τα στεγανά για τεράστιες διαρροές στα Δεξιά. Και αυτό, όσο μεταρρυθμιστής κι αν είναι ο Κυριάκος, δεν το θέλει. Διάβασα το τελευταίο βιβλίο του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη και οφείλω να ομολογήσω ότι του «χρωστάμε», διότι λέει ανοιχτά τις απόψεις, χωρίς περιστροφές. Εχει λοιπόν σημασία να δούμε πώς αντιλαμβάνεται την Ελλάδα.
Στη σελίδα 502, ο κ. Σημίτης υπερηφανεύεται ότι ως πρωθυπουργός αγνόησε σημείωμα του υπουργείου Εξωτερικών, που του συνιστούσε να θέσει ως αίτημα, κατά τη συνάντησή του με τον Βούλγαρο ομόλογό του, «την επιστροφή μιας εικόνας της Παναγίας που είχαν πάρει οι Βούλγαροι από την Ελλάδα στην Κατοχή». Η «εικόνα της Παναγίας» που περιφρόνησε ξέρετε ποια ήταν; Τα βυζαντινά κειμήλια που εκλάπησαν από τη Μονή Εικοσιφοίνισσας Σερρών. Τα κειμήλια που ενισχύουν την επιχειρηματολογία για τη μακρά ελληνική κυριαρχία στη Μακεδονία!
Αυτά «αγνόησε»! Στη σελίδα 470 καταφέρεται εναντίον της «κακώς εννοούμενης εθνικιστικής νοοτροπίας», η οποία «έχει οδηγήσει στην ίδρυση ελληνικών σχολείων στη Γερμανία, ώστε να μαθαίνουν τα παιδιά τη γλώσσα των πατέρων τους». Ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί ότι τα ελληνικά σχολεία εξωτερικού «οδηγούν στον κοινωνικό αποκλεισμό»! Το πιο χαρακτηριστικό απόσπασμα της αντίληψης Σημίτη για την Ελλάδα καταγράφεται στη σελίδα 458: «Ο εθνικιστικός λαϊκισμός αγνοεί εσκεμμένα τα γεωπολιτικά δεδομένα, την αλληλεξάρτηση στον σημερινό κόσμο, παραβλέπει ότι η απήχηση και η ισχύς μιας χώρας καθορίζονται από την οικονομική της δυναμική, τη συνεισφορά της στην παγκόσμια συνεργασία».
Είναι ιδέα μου ότι πίσω από την περίτεχνη διατύπωση κρύβεται ο ορισμός της αποικίας; Για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, λοιπόν, έτσι προσεγγίζει την πατρίδα αυτό το ρεύμα. Σέβομαι απολύτως την προσέγγιση Σημίτη, αλλά η Ελλάδα αυτή δεν έχει καμία σχέση με τη δική μας. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι σαφές και συγκεκριμένο: Τι δουλειά μπορεί να έχει με αυτή την Ελλάδα η Νέα Δημοκρατία;
Μανώλης Κοττάκης
