Ο Τσίπρας αυτή τη στιγμή απλά ανακατεύει την τράπουλα!
«Κύκνειο άσμα της διαπλοκής», τουλάχιστον όπως τη γνωρίσαμε στη Μεταπολίτευση, χαρακτήριζε ιστορικός παράγοντας του κεντροδεξιού χώρου (σ.σ.: κατά το… «ιστορικός εκδότης») το περιβόητο αφήγημα στη ναυαρχίδα του ΔΟΛ με τους «γάτους» και τις… γατούλες.
Στο παρελθόν, όταν σε ιδιωτική συζήτηση ο ίδιος έμπειρος παρατηρητής ρωτήθηκε ποιον από τους νταβατζήδες θα «καθαρίσει» πρώτα ο ΣΥΡΙΖΑ, απάντησε ανεπιφύλακτα: «Οποιον βρει πιο μπόσικο… Τούτοι εδώ δεν έχουν λίστα προτεραιότητας».
Η εμπειρία μάλλον τον δικαιώνει. Η πανικόβλητη «απάντηση» σε εισαγγελική δίωξη μέσω παιδικού αφηγήματος -«σου ‘πα, μου ‘πες»- πιστοποιεί πράγματι τη μέγιστη κατάπτωση ενός εξωθεσμικού συστήματος εξουσίας, που άλλοτε ανεβοκατέβαζε πρωθυπουργούς και σήμερα δίνει απεγνωσμένη μάχη οπισθοφυλακής με χρησμούς και… παραβολές.
Στο Μέγαρο Μαξίμου είμαι βέβαιος ότι ακόμη κρατάνε την κοιλιά τους από τα γέλια, ενώ έντρομοι οι στενοί συνεργάτες του άλλοτε πανίσχυρου μιντιάρχη βλέπουν από κοντά το φάσμα της γελοιοποίησης ενός εμβληματικού συγκροτήματος Τύπου. Γιατί, ακόμη κι αν ισχύουν τα ραντεβού που περιγράφονται στο αφήγημα και κλείστηκαν με επιμονή του «ιστορικού εκδότη», ποιος θα πιστέψει ότι ο πολιτικός έθεσε πρώτος την ατζέντα των δανείων και όχι το ανάποδο; Μόνο η γάτα της εικονογράφησης…
«Η διαπλοκή… ξεμωράθηκε» θα πουν κάποιοι. Ευτυχώς που δεν έχει φυσική συνέχεια, θα προσθέσω εγώ. Οι επίκτητες ιδιότητες στο νταραβέρι δεν κληρονομούνται – απλό θέμα κανόνων γενετικής.
Ηρθε, όμως, η ώρα της οριστικής αποκαθήλωσης του φαινομένου με μια κυβέρνηση «αδέκαστο τιμωρό»; Ξηλώθηκε το πουλόβερ, επειδή στριμώχτηκε ένας εκδότης και παγιδεύτηκε ο… Αλ Καπόνε της ελληνικής δημοσιογραφίας από τη Μάτα Χάρι μιας ΔΕΚΟ; Αστειότητες… Ούτε ο συγκεκριμένος βαρόνος του Τύπου αποτελεί τον μοναδικό καταλύτη για το πάντρεμα των ΜΜΕ με τους πολιτικούς ούτε ασφαλώς ο ευφάνταστος παράγων-δημοσιογράφος αποτελεί την επιτομή του συστήματος εκβιασμών στον χώρο του Τύπου.
Η κυβέρνηση Τσίπρα έχει πολλά κοινά στοιχεία με τις προηγούμενες – ας μη γελιόμαστε. Εχει κι αυτή τα δικά της «πάρε-δώσε» με τα σημερινά κέντρα επιρροής, που ανεφύησαν τα τελευταία πέντε χρόνια μέσα και δίπλα από τους άλλοτε κραταιούς πυλώνες της υπερτιμημένης διαπλοκής.
Η μοναδική υπηρεσία που προσφέρει ο Τσίπρας είναι ότι, έπειτα από πολλές δεκαετίες κυριαρχίας των ίδιων προσώπων, ανακατεύει την τράπουλα. Αρκεί να μην αποδειχθεί ότι ξεφορτώθηκε τον ρήγα για να ποντάρει στον… βαλέ.
Γιώργος Χαρβαλιάς
