Ο ΣΥΡΙΖΑ και η συζήτηση για αναθεώρηση του Συντάγματος
Kάποτε την Κυριακή οι εφημερίδες έκαναν πολιτική. Εβαζαν την ατζέντα. Οριζαν την ημερήσια διάταξη της Βουλής. Κάθε εθνοπατέρας που σεβόταν τον εαυτό του ανέβαινε στο βήμα και παρέπεμπε: «Οπως έγραψε ο…» Αναρωτιόμαστε μήπως πέρα από κάποια περιστασιακή αποκάλυψη -όπως με τις offshore ΣΥΡΙΖΑ, για τις οποίες υπήρξε γενική μούγκα όταν ψηφίζονταν-, γιατί η ατζέντα μας δεν «περνά»; Απάντηση: Γιατί έχει ως στόχο, και ας ντύνεται με μεταρρυθμιστική αμφίεση, να προστατεύει τους ισχύοντες συσχετισμούς εξουσίας. Γιατί «σώζει» παλαιά προνόμια. Γιατί θέλει να μην αλλάξει τίποτα.
Αφορμή για το σημείωμα μου δίνει το αφιέρωμα κυριακάτικης εφημερίδας για την αναθεώρηση του Συντάγματος.
Προτού καν αναλάβει επίσημη πρωτοβουλία ο ΣΥΡΙΖΑ, καλούνται να τοποθετηθούν διακεκριμένοι νομικοί (Βενιζέλος, Πικραμένος, Μανιτάκης) απαντώντας στο ερώτημα «Χρειαζόμαστε νέο Σύνταγμα;» Υπάρχει εδώ και καιρό μία τάση στους κόλπους των συνταγματολόγων, την οποία εκφράζει ο Νίκος Αλιβιζάτος, ότι δεν χρειάζονται αλλαγές στο Σύνταγμα. Και αυτήν «υπηρετούν» άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο με τα κείμενά τους οι ως άνω. Την ώρα δηλαδή που ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να καταθέσει πρόταση αλλαγής των συσχετισμών, η πρόταση του «αστικού μεταρρυθμιστικού κόσμου» είναι «μην αλλάζετε τίποτε»! Εξοχα, λοιπόν!
Εξουδετερώθηκε η αναθεώρηση Τσίπρα. Κοινή επωδός των κειμένων που διάβασα είναι ότι το Σύνταγμα δεν φταίει για την κρίση, ότι πολλές από τις προτάσεις δεν χρειάζονται αναθεώρηση αλλά τυπικό νόμο, ότι αρκεί η αναθεώρηση της διάταξης για την ποινική ευθύνη υπουργών και τις αλλαγές στο εκλογικό σύστημα. Μέχρις εκεί. Διακρίνω και ολίγο φόβο, μήπως ο Τσίπρας ανοίξει τα στεγανά, προτείνει συντακτική συνέλευση-δημοψήφισμα, αυτό περιγράφεται από τον Βενιζέλο ως «συνταγματικός λαϊκισμός». Σωστά. Το Σύνταγμα είναι αρμοδιότης των ειδικών, τι δουλειά έχει ο λαός;
Κανείς δεν τολμά να ανοίξει το κεφάλαιο «Σύνταγμα και ανάπτυξη». Κανείς δεν λέει τι σημαίνει η ίδρυση συνταγματικού δικαστηρίου και ταχεία προώθηση επενδύσεων που σκαλώνουν σε τμήματα ανωτάτων δικαστηρίων. Κανείς δεν μιλάει για το άρθρο 16 (τα σοβαρά αμερικανικά πανεπιστήμια έχουν εγκατασταθεί στην Τουρκία), κανείς για το άρθρο 24. Κανείς δεν προτείνει συνταγματική κατοχύρωση του σταθερού φορολογικού συστήματος για τις ξένες επενδύσεις. Κόβουμε ράβουμε τη συζήτηση στα μέτρα μας και… ζήτω οι μεταρρυθμιστές. Και ύστερα έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ, δίνει με ορμή την ψευδαίσθηση της ανατροπής και προελαύνει. Και μετά ρωτάμε «τι συνέβη, γιατί δεν είναι παρένθεση;» Τι ωραίοι που είστε!
Μανώλης Κοττάκης
