Τι δείχνει η (νέα) μέτρηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Υποθετικά δημιουργείται κλίμα για εκλογές. Ο Τσίπρας έχει φτιάξει εχθρό και, αν η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας για τη νομιμότητα του διαγωνισμού Παππά είναι αρνητική, τότε οι συνθήκες απόδρασης θα είναι ιδανικές γι’ αυτόν. Εφικτές είναι όμως οι εκλογές; Εξακολουθώ να πιστεύω πως όχι. Ακόμη και τη μέτρηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας να λάβουμε υπ’ όψιν -ποτέ δεν κατάλαβα πώς καθηγητές πανεπιστημίων αντικαθιστούν τους ειδικούς- η απάντηση είναι αρνητική.
Οι πολίτες δείχνουν να απορρίπτουν τον έναν χωρίς να υιοθετούν τον άλλον. Οι 10 μονάδες υπέρ της Ν.Δ. είναι παραπλανητικές. Τι να τις κάνω τις 10 μονάδες, όταν σε σύγκριση με την προηγούμενη μέτρηση του Ιουνίου το κόμμα έχει πέσει μία μονάδα μέσα σε αυτήν την κοσμογονία από 28,5% σε 27,5%; Επιτρέπεται;
Τι να μου πουν επίσης οι 10 μονάδες, όταν προκύπτουν από την υπερσυσπείρωση της Ν.Δ. και από την αποσυσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ, οι οπαδοί του οποίου δεν μετακινούνται σε άλλο κόμμα αλλά κάθονται στη γωνία και δηλώνουν «αποχή» και «Δεν ξέρω – Δεν απαντώ». Αν τυχόν υπήρχε κάποιο μαζικό ρεύμα μετατόπισης ψηφοφόρων από το ένα κόμμα στο άλλο, τότε ναι, οι 10 μονάδες θα είχαν νόημα. Πώς επίσης να «πανηγυρίσω», όταν πηγαίνω στον πίνακα με τους δημοφιλέστερους πολιτικούς αρχηγούς και το υψηλότερο ποσοστό που συγκεντρώνει κάποιος είναι το 22%, σχεδόν επτά στους 10 Ελληνες -άρα- απορρίπτουν τις ηγεσίες μας ακόμη και με όρους συμπάθειας, καν καταλληλότητας; Η εικόνα λοιπόν αυτή τη στιγμή είναι μαγική. Κυριαρχίες δεν υπάρχουν. Και αν τυχόν στήνονταν κάλπες, το αποτέλεσμα δεν θα ήταν οι αυτοδυναμίες αλλά κατανομή εδρών τέτοια, που να οδηγήσει υποχρεωτικά στη συγκρότηση μεγάλου συνασπισμού Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ και όχι Ν.Δ. – λοιπών αστικών δυνάμεων. Γιατί όχι το δεύτερο; Διότι απλά δεν γίνεται. Θα επρόκειτο στην καλύτερη των περιπτώσεων για μια ετοιμόρροπη πλειοψηφία.
Αν βλέπω κάτι με αφορμή την κόντρα κυβέρνησης – αντιπολίτευσης για τα κανάλια είναι ότι -πρώτη φορά έπειτα από χρόνια- υπάρχουν προυποθέσεις για την όρθωση διαχωριστικών γραμμών Κεντροαριστεράς – Κεντροδεξιάς πέρα από τα μνημόνια: ΜΜΕ, Παιδεία, Εκκλησία, πολιτικό σύστημα, οργάνωση θεσμών, δημόσια τάξη είναι θεματικές που μπορεί να προκαλέσουν ευρύτερες συσπειρώσεις. Συσπειρώσεις που θα αποτυπωθούν στο συνταγματικό δημοψήφισμα της άνοιξης, αν ο Τσίπρας φτάσει ως εκεί. Αυτό ναι!
ΥΓ.: Κάτι προσωπικό: Για τα επόμενα χρόνια θα πολιτεύομαι με τη… «δημοκρατία». Ευγενικό εκ μέρους κάποιων να σκέπτονται να μου προτείνουν να πολιτευθώ με τη… «Νέα Δημοκρατία» και να το «διαρρέουν», αλλά η πολιτική δεν είναι στα άμεσα ενδιαφέροντά μου.
Μανώλης Κοττάκης
