Ο απερχόμενος πλανητάρχης και το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ!
Στην Ελλάδα των Μνημονίων οι κυβερνήσεις επιβιώνουν κατασκευάζοντας μύθους. Διά πάσαν νόσον… Η κυβέρνηση Σαμαρά λίγο έλειψε να μας πει ότι από τον τύμβο της Αμφίπολης ξεπρόβαλε το χέρι του Μεγάλου Αλέξανδρου.
Τούτοι εδώ, οι…μεταλλαγμένοι της πάλαι ποτέ αντιαμερικανικής Αριστεράς, προσπαθούν να μας πείσουν ότι ένας άλλος «πεθαμένος» έρχεται σαν λευκός ιππότης να μας λύσει τον πονοκέφαλο του χρέους.
Αυτόν που δεν αξιώθηκε να λύσει όταν ήταν ζωντανός… Δυστυχώς για τους εκάστοτε κυβερνώντες, τα αφελή αυτά αφηγήματα δεν τα χάφτουν πλέον ούτε οι φιλοξενούμενοι των hot spots…
Ετσι, λοιπόν, οι Αθηναίοι γνωρίζουν καλά ότι το επόμενο 48ωρο η ζωή τους θα γίνει «πατίνι» για να περάσει καλά ο απερχόμενος πλανητάρχης, μακριά από κινδύνους και κακοτοπιές.
Απελευθερωμένος από τα δεσμά και τις υποχρεώσεις του πραγματικού προεδρικού αξιώματος, ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα Ομπάμα μπορεί να απολαύσει το ταξίδι του.
Θα φάει, θα πιει, θα ξεφουρνίσει τρεις πενιές για τον ηρωικό ελληνικό λαό, ώσπου να αναχωρήσει για τον επόμενο σταθμό του και να καταλήξει στο εξωτικό Περού, όπου θα σφραγίσει το φινάλε της ξένοιαστης αυτής τουριστικής περιοδείας.
Θα είχε ασφαλώς μια διαφορετική σημασία η επίσκεψη του «παροπλισμένου» Ομπάμα, αν στη θέση του Τραμπ είχε εκλεγεί η υποψήφια των Δημοκρατικών. Χωρίς ωστόσο οι δηλώσεις του να δεσμεύουν στο παραμικρό τη Χίλαρι.
Οι σχέσεις των δύο δεν ήταν οι καλύτερες δυνατές (σαν να λέμε Ντόρα – Καραμανλής), ενώ ταυτόχρονα δεν υπάρχει κανένας άγραφος νόμος που να εξασφαλίζει «φυσική συνέχεια» στην πολιτική δύο προέδρων, έστω και αν προέρχονται από το ίδιο κόμμα.
Στην περίπτωση του Τραμπ, βεβαίως, ό,τι και να πει ο Ομπάμα δεν έχει την παραμικρή σημασία.
Αφήστε που αν για κάποιον λόγο το «τερματίσει» με ανέξοδες φιλελληνικές δηλώσεις μπορεί να δημιουργήσει περίεργα αντανακλαστικά στη νέα αμερικανική ηγεσία.
Και τι έπρεπε, βρε Χαρβαλιά, να κάνουμε; Να ακυρώσουμε την επίσκεψη Ομπάμα επειδή βγήκε ο Τραμπ;» θα ρωτούσε κάποιος ευλόγως. Οχι, βέβαια. Αυτά δεν γίνονται.
Να κάτσουμε και να τη λουστούμε εγκλωβισμένοι στα σπίτια μας. Να πιούμε κι ένα τσίπουρο στην υγειά του ανθρώπου, κλείνοντας όμως ερμητικά τις τηλεοράσεις για να μη βλέπουμε τις ανούσιες παράτες και ακούμε ανοησίες ότι τάχα μου «τράβηξε το αυτί των Γερμανών και μας έλυσε το πρόβλημα του χρέους».
Γιώργος Χαρβαλιάς
