Γιατί οι Γερμανοί είναι υπό πίεση στο ζήτημα του ελληνικού χρέους
Ολαφ Eσλερ: Σας λέει κάτι το όνομα; Εάν όχι, δεν πειράζει. Λέει πολλά στην καγκελάριο Μέρκελ, όπως μαθαίνω. Πρώτον, διότι ανήκει στη λίστα των κατηγορουμένων της δίκης της Siemens, η έναρξη της οποίας προσδιορίστηκε για τις 22 Φεβρουαρίου και εκείνο το διάστημα ο Μάρτιν Σουλτς θα αρχίζει την καμπάνια του ως υποψήφιος των σοσιαλδημοκρατών στις γερμανικές εκλογές. Δεύτερον, διότι ο εισαγγελέας Παναγιώτης Στραγάλης ζητεί την παραπομπή του για μίζες 42 εκατομμυρίων ευρώ με την ιδιότητα του αντιπροέδρου της Krauss-Mafei Wegmann, επί κυβερνήσεων Σημίτη. Τρίτον -και σημαντικότερο-, διότι είναι, όπως ακούω, τόσο κολλητός με την καγκελάριο ώστε δεν λείπει από κανένα ταξίδι της στο εξωτερικό (αν κάνω λάθος, είμαι πρόθυμος να διορθώσω αμέσως).
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Οτι η ελληνική Δικαιοσύνη παρεμβαίνει εμμέσως (χωρίς αυτό να αποτελεί επιθυμία της) εν τίνι τρόπω στον προεκλογικό αγώνα των γερμανικών εκλογών ! Θέλει η καγκελάριος και το κόμμα της να αποτελεί θέμα συζήτησης αυτή την εποχή η εμπλοκή ανθρώπου του ευρέος περιβάλλοντός της στο σκάνδαλο της Siemens, έστω κι αν δεν παραστεί στην ελληνική δίκη; Η εξέλιξη αυτή δεν είναι η μοναδική που έχει ελληνικό ενδιαφέρον. Θυμίζω, πριν σας αποκαλύψω την επόμενη ιστορία, ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος είπε στον Ομπάμα πως το ελληνικό δημόσιο χρέος επιβαρύνθηκε υπέρμετρα από τους εξοπλισμούς-μαμούθ της περιόδου 1998-2003, οι οποίοι -ως το απαραίτητο εισιτήριο για τη ΟΝΕ- έλαβαν μορφή αναγκαστικού δανείου. Συνεπώς, κάθε δικαστική εξέλιξη για τους εξοπλισμούς αφορά τη διαπραγμάτευση για το χρέος.
Πλην αυτών, τα οποία προστίθενται στις εντυπωσιακές αποκαλύψεις Τσακαλώτου για την επίδραση των εξοπλισμών στο δημόσιο χρέος (25% του χρέους είναι σε εξοπλισμούς), υπάρχει κάτι ακόμη: Η απολογία των Γεωργίου ( πρώην διοικητής της ΕΛ.ΣΤΑΤ.) και Ραντεμάχερ (Γερμανός επικεφαλής της Eurostat) σε επιτροπή που έχει συστήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον έλεγχο της τρόικας στην Ελλάδα. Ακούω ότι ανακρίθηκαν από βουλευτές του «Ντι Λίνκε» για το ζήτημα της παραποίησης του ελλείμματος. Και αυτό το ζήτημα συνδέεται εμμέσως με τη διαπραγμάτευση για το χρέος.
Τώρα, γιατί σας τα γράφω όλα αυτά; Γιατί πιστεύω ότι οι Γερμανοί, παρά τους λεονταρισμούς, είναι υπό πίεση για το ζήτημα του χρέους. Γιατί θεωρώ ότι αν το πιστέψουμε όλοι περισσότερο -υπό την προϋπόθεση της πολιτικής ενότητας-, μπορούμε να πάρουμε κάτι καλύτερο για το χρέος σε αυτή τη στροφή. Η διαφθορά επιδρά περισσότερο στο αποτέλεσμα μιας εκλογικής αναμέτρησης από τις παραμετρικές αλλαγές στο χρέος ενός κράτους-μέλους. Καίγεται η γούνα τους.
Μανώλης Κοττάκης
