ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. δεν συνεννοούνται με τα άλλα κόμματα για την «Τουρκική Ενωση Ξάνθης»
Η υπόθεση της τροπολογίας για την αυτοαποκαλούμενη «Τουρκική Ενωση Ξάνθης», η οποία καταδίκασε την Ελληνική Δημοκρατία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με το αιτιολογικό ότι της απαγορεύει να ονομάζεται όπως αυτή επιθυμεί, συνιστά κατ’ ουσίαν τη διαχείριση μιας στρατηγικής ήττας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Ηττα όλων των κυβερνήσεων. Και στο μέτρο που δεν το αντιλαμβάνονται αυτό οι κυβερνητικοί εταίροι στην πράξη δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να αυξάνουν το μέγεθός της. Εξηγούμαι: Πάγιος στόχος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής στη Θράκη -εξ ου και η προσπάθειά της να απαλλαγεί από τη Συνθήκη της Λωζάννης- είναι να απαλειφθεί ο όρος «μουσουλμανική μειονότητα» και να αντικατασταθεί με τον όρο «τουρκική». Στο πλαίσιο αυτό η Αγκυρα άρχισε να ιδρύει μαζικά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 συλλόγους με την επωνυμία «τουρκικός», για να παγιωθεί η αντίληψη ότι συλλήβδην η μειονότητα είναι τουρκική.
Η απάντηση της ελληνικής πλευράς υπήρξε τραγικά λανθασμένη. Αντί να ενθαρρύνει την ίδρυση αντίστοιχων σωματείων από μέλη της μειονότητας πομακικής ή αθιγγανικής καταγωγής, για να διαλυθεί η εντύπωση ότι η μειονότητα είναι «ένα ενιαίο και συμπαγές πράμα» (έκφραση υποψήφιου ευρωβουλευτού ΣΥΡΙΖΑ), επέλεξε να δώσει τον αγώνα σε δικαστικό επίπεδο. Το νομικό πλαίσιο την εποχή εκείνη ήταν ευνοϊκό, γι’ αυτό και απαγορεύτηκε η λειτουργία των συλλόγων. Ωστόσο, μετά την υπογραφή διεθνών συνθηκών για το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού για μέλη μειονοτήτων οι Τούρκοι απέκτησαν επιχειρήματα και καταδίκασαν την Ελλάδα να αναγνωρίσει αυτά τα σωματεία.
Η επίμαχη τροπολογία που αρνήθηκαν να υπογράψουν οι ΑΝ.ΕΛ. και εξ αυτής της αφορμής και η Ν.Δ. στην πραγματικότητα έχει ως στόχο την καθυστέρηση των αναγνωρίσεων. Επιστρέφει την υπόθεση στην ελληνική Δικαιοσύνη για νέα κρίση. Δυστυχώς όμως ο κυβερνητικός εταίρος του ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να συμπράξει, επιχειρώντας να κερδοσκοπήσει πολιτικά. Ετσι αναγκάζει Ν.Δ. και Δημοκρατική Συμπαράταξη να μη συναινούν στην ψήφιση διατάξεων, ακόμα και αν συμφωνούν με αυτές, αν δεν υπάρχει συμφωνία των δύο κυβερνητικών εταίρων. Αυτός είναι ο ορισμός της ανεύθυνης ηγεσίας.
Οι ΑΝ.ΕΛ. κυβερνούν μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ζητούν από τη Ν.Δ. – ΔΗ.ΣΥ. να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, για να έχουν αύριο την πολυτέλεια να χωρίζουν τους αρχηγούς σε προδότες και πατριώτες. Πρόκειται για τεράστιο λάθος με ολέθριες συνέπειες, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι έρχεται και άλλη απόφαση του ίδιου δικαστηρίου για τη σαρία. Αντί να λάβουν πρωτοβουλία ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛ. να συνεννοηθούν με τα άλλα κόμματα για να καθυστερήσουν την εφαρμογή της απόφασης, τώρα μάλιστα που οι συνθήκες αλλάζουν κατά της Τουρκίας, στην πράξη κάνουν το παν για να μεγαλώσουν το μέγεθος μιας ήττας και από νομική να την καταστήσουν εθνική. Ντροπή.
Μανώλης Κοττάκης
