Ο διάσημος ρεπόρτερ έλεγε μόνο ψέματα! Στην εποχή της πληροφόρησης καταντήσαμε να είμαστε πιόνια στις διαθέσεις συμφερόντων που μέσω των media κάνουν βρόμικα παιχνίδια Από τον
Δημήτρη Ριζούλη
Ψάχνεις να βρεις την αλήθεια και πέφτεις συνεχώς στον λάκκο με τα ψέματα. Κι αν στην Ελλάδα είμαστε λίγο πολύ ένα μεγάλο χωριό και το ψέμα αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται, σε διεθνές επίπεδο επικρατεί χάος. Το τι παραμύθι μάς σερβίρουν δεν λέγεται… Και μάλιστα τα υποτιθέμενα «έγκυρα» και αξιόπιστα μέσα ενημέρωσης, κολοσσοί ολόκληροι που απασχολούν εκατοντάδες δημοσιογράφους και διαθέτουν όλα τα απαραίτητα μέσα.
Στην εποχή της πληροφόρησης καταντήσαμε να είμαστε πιόνια στις διαθέσεις συμφερόντων, που μέσω των media κάνουν βρόμικα παιχνίδια. Καταπίνουμε ό,τι μας πλασάρουν, ενώ τα εγχώρια μέσα ενημέρωσης χορεύουν στον ρυθμό που τους δίνουν τα μεγάλα ξένα δίκτυα. Μας παρουσιάζουν, για παράδειγμα, τον Τραμπ ως την… κατάρα των ΗΠΑ. Μας έλεγαν ότι καταρρέει, αλλά στις ενδιάμεσες εκλογές θριάμβευσε και διατήρησε τα ποσοστά του. Πώς γίνεται να ισχύουν και τα δύο; Η κάλπη δεν λέει ψέματα, άρα ποιος λέει;
Για να δούμε όμως ποιοι είναι αυτοί που προσπαθούν να καθοδηγήσουν τη σκέψη μας κακοποιώντας στην πραγματικότητα τη δημοσιογραφία και μετατρέποντάς τη σε εργαλείο προπαγάνδας. Παράδειγμα πρώτο, το «έγκυρο» γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel». Πρόκειται για το μέσο το οποίο στη διάρκεια της ελληνικής κρίσης είχε ιδιαίτερα σκοτεινό ρόλο και απευθείας αποκλειστική πληροφόρηση από τον Σόιμπλε. Ηταν ουσιαστικά η «φωνή» του.
Μεταξύ άλλων, ζητούσε να μπουν αυστηροί κανόνες στην ελληνική νομοθεσία, απαιτούσε οι φοροέλεγχοι να γίνονται από ιδιώτες ή ξένους (!!!) και τρομοκρατούσε προαναγγέλλοντας ουκ ολίγες φορές την ελληνική χρεοκοπία. Ενδεικτικό του ρόλου του είναι το περιστατικό που συνέβη το καλοκαίρι του 2011, όταν το γερμανικό περιοδικό συνόδευε επισήμως (με κυβερνητική άδεια) Ελληνες εφοριακούς που έκαναν ελέγχους στα νησιά και στη συνέχεια έγραφε για το μέγεθος της φοροδιαφυγής στη χώρα μας.
Τι μάθαμε προχθές για το «Der Spiegel»; Κορυφαίος δημοσιογράφος του περιοδικού ομολόγησε ότι τα «αποκαλυπτικά» θέματα που έγραφε τα έβγαζε από το μυαλό του! Πρόκειται για τον Κλάας Ρελότιους, ο οποίος μάλιστα στις αρχές Δεκεμβρίου τιμήθηκε με το βραβείο του ρεπόρτερ της χρονιάς! Για κακή του τύχη όμως, λίγες μέρες αργότερα αποκαλύφθηκε μια από τις μαϊμουδιές που είχε διαπράξει, άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι και αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι έγραψε δεκάδες ψεύτικα ρεπορτάζ!
Παράδειγμα δεύτερο, οι… έγκυροι «Financial Times». Η ιστορική βρετανική εφημερίδα τα τελευταία χρόνια έχει δείξει ιδιαίτερη «ευαισθησία» για συγκεκριμένα πρόσωπα, που όλως τυχαίως είχαν σοβαρή εμπλοκή στην ελληνική κρίση. Παράδειγμα, οι συχνότατες παρεμβάσεις υπέρ του Ανδρέα Γεωργίου (της ΕΛ.ΣΤΑΤ.), λες και πρόκειται για Βρετανό υπήκοο ή κάποια μεγάλη προσωπικότητα της διεθνούς πολιτικής σκηνής. Επίσης δεκάδες είναι τα στοχευμένα άρθρα υπεράσπισης των δανειστών και οι «πληροφορίες» που οδηγούσαν την ελληνική οικονομία σε ακόμα μεγαλύτερη πίεση και ασφυξία.
Προχθές ασχολήθηκαν μέχρι και με τον διορισμό της Βασιλικής Θάνου στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, ωσάν να πρόκειται για μεγάλο διεθνές θέμα! Προφανώς έχουν συγκεκριμένη «ατζέντα» για τα ελληνικά πράγματα…
Τι άλλο μάθαμε όμως για τους «Financial Times»; Την απίστευτη απόφασή τους να ανακηρύξουν «πρόσωπο του 2018» τον Τζορτζ Σόρος! Ναι, τον υποχθόνιο κερδοσκόπο που έγινε διάσημος όταν βούλιαξε τη βρετανική λίρα με χρηματιστηριακά παιχνίδια! Τι έκανε μέσα στη χρονιά που φεύγει ο συγκεκριμένος για να αξίζει τέτοια τιμή; Απολύτως τίποτα! Μόνο ίντριγκες και σκοτεινά σχέδια, μεταξύ άλλων για να ανατρέψει τον εκλεγμένο πρόεδρο των ΗΠΑ, επειδή αντιτίθεται στα συμφέροντά του. Ποια αξιοπιστία να έχει λοιπόν αυτό το μέσο;
Βεβαίως τέτοια σχόλια μην περιμένετε να διαβάσετε αλλού. Οι δημοσιογράφοι τα αποφεύγουν, είναι «επικίνδυνα». Τα μεγάλα μέσα τα χαρακτηρίζουν γραφικά για να τα απαξιώσουν. Και συνεχίζουν να μας «πουλάνε» έγκυρη ενημέρωση, που ίσως τους οδηγήσει μέχρι τα δημοσιογραφικά βραβεία. Λέτε κι αυτά να είναι αναξιόπιστα; Ε, όχι! Λοιπόν, ένα θα σας πω. Τα φετινά πανευρωπαϊκά βραβεία δημοσιογραφίας που απονεμήθηκαν στις 14 Μαρτίου από ποιον λέτε να διοργανώθηκαν; Από το Open Society, την οργάνωση του Σόρος. Και μετά μιλάνε κάποιοι για θεωρίες συνωμοσίας. Μα η συνωμοσία είναι μπροστά στα μάτια μας! Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει. Ή, καλύτερα, George.
