Το σημερινό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα είναι μια ιστορική στιγμήΑπό τον
Δημήτρη Παπαγεωργίου
Σήμερα, Κυριακή, θα είμαι στο Σύνταγμα. Αν κρίνω από το τι κρατούσαν στα χέρια τους πέρυσι στις 4 Φεβρουαρίου, πολλοί από τους αναγνώστες τούτης εδώ της εφημερίδας θα είναι επίσης. Και είναι ευτυχές ότι με τους αναγνώστες μας μοιραζόμαστε κάτι παραπάνω από μια σχέση πομπού – δέκτη, όπως συμβαίνει συνήθως στα παραδοσιακά μέσα. Είναι ευτυχές ότι περπατούμε στο ίδιο πεζοδρόμιο σε ιστορικές στιγμές σαν κι αυτή που ζούμε σήμερα.
Γιατί το σημερινό συλλαλητήριο στο Σύνταγμα είναι μια ιστορική στιγμή. Είναι μια ιστορική στιγμή ανεξαρτήτως πού θα οδηγήσουν τις επόμενες ημέρες οι συσχετισμοί στη Βουλή. Οι συσχετισμοί οι οποίοι προκύπτουν ως αποτέλεσμα μιας μυριάδας παραγόντων, κανείς εκ των οποίων δεν έχει τίποτα να κάνει με την εκπεφρασμένη θέληση του ελληνικού λαού να μη δοθεί το όνομα της Μακεδονίας σε αυτούς που έτυχε απλά να κατοικούν τη συγκεκριμένη στιγμή ένα κομμάτι της.
Είναι μια ιστορική στιγμή διότι αποτελεί μια υποθήκη αντίστασης. Μια υποθήκη ανατροπής των πεπραγμένων της συγκεκριμένης κυβέρνησης, που άρπαξε όχι την κυβέρνηση αλλά την εξουσία μέσω ενός συνδυασμού ψευδών υποσχέσεων στους πολίτες και της λενινιστικής τακτικής καταβαράθρωσης των θεσμών. Μια τακτική που οδηγεί μαθηματικά την ίδια τη δημοκρατία στην απαξίωσή της από τους πολίτες που βλέπουν όσα συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες και κουνούν το κεφάλι τους απογοητευμένοι.
Εάν υπάρχει μια πράξη προάσπισης της ίδιας της δημοκρατίας, αυτή δεν είναι άλλη από τη συμμετοχή στο σημερινό συλλαλητήριο. Ως αντίθεση τόσο στις διαδικασίες που θέλουν να αγνοήσουν τη φωνή των Ελλήνων, όσο και στο κλίμα καταστολής που τεχνηέντως προσπαθεί να δημιουργήσει η κυβέρνηση, μέσω της μετατροπής προτροπών σε βουλευτές του τύπου «Η Μακεδονία δεν πωλείται» σε κακουργήματα. Μέσω της μετατροπής της ΕΛ.ΑΣ. σε ΟΠΛΑ, με την επιλεκτική εφαρμογή της Δικαιοσύνης, όπως είδαμε να γίνεται με τις συλλήψεις ανθρώπων που κολλούσαν αφίσες κατά του ξεπουλήματος της Μακεδονίας.
Πολύ πιο σημαντικό όμως είναι ότι η μαζικότητα συλλαλητηρίων σαν και το σημερινό δίνει ένα όπλο σε όποιον θέλει αύριο να αμφισβητήσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν με νοιάζει ποιος θα είναι αυτός, δεν με νοιάζει ποια θα είναι τα κίνητρά του. Με νοιάζει το αποτέλεσμα. Με νοιάζει να έχει τεκμηριωθεί -ακόμη μια φορά- η θέληση του ελληνικού λαού. Με νοιάζει να υπάρχει η μαγιά για να μπορεί να αλλάξει αυτή η πορεία που ο ΣΥΡΙΖΑ χαράσσει για την πατρίδα μας. Η πορεία που οδηγεί στη μετατροπή της χώρας σε χώρο, η μετατροπή του έθνους σε πληθυσμό.
