Οι ελίτ προσπαθούν να μας πείσουν ότι μόνο μέσω ενός παγκόσμιου κρατικού συστήματος η ανθρωπότητα θα είναι ευτυχισμένηΑπό τον
Ραφαήλ Καλυβιώτη
Διάβασα τις προάλλες το άρθρο του Δημήτρη Καμπουράκη («Οι υποψήφιοι που με εξοργίζουν»), όπου με συστημικά επιχειρήματα προσπάθησε να αναλύσει ότι, εάν κάποιος πολιτικός χρησιμοποιεί το επιχείρημα «είμαι εναντίον της παγκοσμιοποίησης», είναι ευθέως ανάλογο με το να λέει κάποιος γενικώς και αορίστως ότι «είναι εναντίον του νόμου της υδροστατικής». Λίγο – πολύ αναπαρήγαγε την άποψη των ελίτ, ότι όποιος είναι εναντίον της παγκοσμιοποίησης προσπαθεί να μας γυρίσει πίσω, στα προ της Αναγέννησης χρόνια.
Τώρα δεν με απασχολεί και πολύ εάν η συγκεκριμένη ιστοσελίδα, η οποία, φερόμενη ως κεντροδεξιά, απασχολεί «εκσυγχρονιστές» του Σημίτη στις τάξεις της και ανακλά τοιουτοτρόπως και την πορεία της κεντροδεξιάς παράταξης. Με απασχολεί ότι το πνεύμα της ιστοσελίδας και του συγκεκριμένου δημοσιογράφου μού θυμίζουν την εξυπνακίστικη ελίτ, που κάθε χρόνο και με περίσσια αλαζονεία περιφέρει το μπλαζέ ύφος της στο Νταβός. Οι άνθρωποι αυτοί υποτίθεται ότι πάνω κάτω αναγνωρίζουν το next big thing της παγκόσμιας σκηνής. Είναι αυτοί που έπλεκαν διθυράμβους για το μέλλον της Ευρώπης, το οποίο ανακάλυψαν στο πρόσωπο του Μακρόν. Αυτοί εξυμνούσαν το bitcoin και το blockchain technology. Αυτοί έσκιζαν τα ιμάτιά τους για τον μεταρρυθμιστή Βραζιλιάνο πρόεδρο Λούλα. Εκείνοι προφήτευαν με αυτοπεποίθηση πως ο Ερντογάν είναι ο διάττων αστέρας που θα επιφέρει την ώσμωση του «μετριοπαθούς» Ισλάμ με τη Δύση. Τώρα, αν στην πορεία ο Μακρόν απεδείχθη νεο-Βοναπάρτης, η τιμή του bitcoin κατέρρευσε στο ήμισυ, όπως και η δημοτικότητα του Μακρόν, ο Λούλα βρίσκεται στη φυλακή ελέω διαφθοράς και ο Ερντογάν απεδείχθη ένας ημιδικτάτορας, προωθώντας το σκληροπυρηνικό Ισλάμ, το οποίo ανταγωνίζεται τη Δύση, δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι αυτοί ξέρουν καλύτερα από την «πλέμπα» που εξέλεξε τον Τραμπ, τον Μπολσονάρο και στήριξε το Brexit.
Είναι δύσκολο να εξηγήσεις στον κάθε κ. Καμπουράκη ότι η πορεία προς την παγκοσμιοποίηση δεν είναι η φυσική ροή της ανθρώπινης Ιστορίας. Και αυτό είναι ακριβώς που απεδείχθη με την άνοδο των «λαϊκιστών» παγκοσμίως. Ολη η Ιστορία της ανθρωπότητας διακρίνεται από συστολή και διαστολή, μια και του αρέσουν τόσο πολύ οι νόμοι της φυσικής. Ηταν οι δικτάτορες όμως σαν τον Καρλομάγνο, με την πρόφαση του χριστιανισμού, σαν τον Ναπολέοντα, με την πρόφαση των ιδεωδών της Γαλλικής Επανάστασης, και σαν τον Χίτλερ, με την πρόφαση της γερμανικής ανασύστασης, που πήγαν να ενώσουν την Ευρώπη και να την κάνουν «παγκόσμια». Να τη βράσουμε, αγαπητέ κ. Καμπουράκη, μια τέτοια παγκοσμιοποίηση. Τα ελεύθερα έθνη σε όλο το διάβα της ανθρώπινης Ιστορίας έχυσαν πολύ αίμα για να απελευθερωθούν από δυνάστες της παγκοσμιοποίησης που χρησιμοποίησαν ουμανιστικά και εύηχα επιχειρήματα, όπως ο κ. Καμπουράκης. Ο Τριαντακονταετής Πόλεμος, που έληξε με την Ειρήνη της Βεστφαλίας το 1648, κατέληξε στην ανάδυση των εθνών της καθολικής Γαλλίας, της καλβινιστικής Ολλανδίας και της λουθηρανικής Σουδίας ΕΝΑΝΤΙΟΝ των γερμανικών και ισπανικών δυνάμεων, οι οποίες ήταν αφοσιωμένες στην ιδέα μιας παγκόσμιας αυτοκρατορίας που θα ανακλά τη θεϊκή βούληση (δήθεν).
Ετσι και τώρα, οι ελίτ αυτού του κόσμου προσπαθούν να μας πείσουν ότι μόνο μέσω ενός παγκόσμιου κρατικού συστήματος όλη η ανθρωπότητα θα είναι ευτυχισμένη. Τι ποσοστό θα έχει αυτό το κράτος, κ. Καμπουράκη; Μπορείτε να μας εξασφαλίσετε ότι δεν θα είναι τόσο μεγάλο, ώστε να παρεμβαίνει σε κάθε πτυχή της ζωής μας, ιδίως με την ανάδυση της τεχνητής νοημοσύνης που θα συμπαρασύρει τις ζωές όλων μας; Μπορείτε να μας εξασφαλίσετε ότι δεν θα γίνει όλη η ανθρωπότητα σαν την Κίνα, κ. Καμπουράκη; Φυσικά και δεν μπορείτε. Ούτε εσείς ούτε οι όμοιοί σας. Κύριε Καμπουράκη, μόνο το έθνος-κράτος έχει αποδειχθεί ως το μέτρο ανάμεσα στην φεουδαρχία και στο παγκόσμιο κράτος. Είναι το χειρότερο μοντέλο διακυβέρνησης μέχρι να βρεθεί το καλύτερο.
Σε ένα πράγμα έχει δίκιο, όμως, ο -συμπαθέστατος κατά τα άλλα- δημοσιογράφος: ότι οι περισσότεροι πολιτικοί που εκφράζουν αυτές τις απόψεις στην Ελλάδα είναι αστοιχείωτοι. Γιατί συμβαίνει αυτό, όμως, κ. Καμπουράκη; Συμβαίνει διότι όλοι εκείνοι που μπορούν να απαντήσουν με επιχειρήματα στους υπερμάχους της παγκοσμιοποίησης δεν είναι προσκεκλημένοι από τον κάθε κ. Καμπουράκη. Τον προκαλώ, λοιπόν, να συμμετάσχει με οποιονδήποτε από το Δίκτυο Ελλήνων Συντηρητικών σε ένα debate, όπου και όπως θέλει.
*Πολιτικός επιστήμων και πρόεδρος του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών (diesy.gr) – [email protected]
