Οι τουρκικές προκλήσεις και ο ρόλος των δυτικώνΑπό τον
Δημήτρη Κ. Σέργιο
Το παρόν γράφεται υπό τις καταθλιπτικές σκέψεις που προκαλεί η είδηση περί εισβολής της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου πρoς σφετερισμό του υποθαλάσσιου πλούτου της.
Ξέρετε την πάγια άποψη του υπογράφοντος: Ο (αποκλειστικός) ιστορικός αίτιος της εγκαταστάσεως του οθωμανικού σουλτανάτου στα παράλια της ανατολικής Μεσογείου -αλλά και αίτιος των μετέπειτα επεκτατικών τάσεών του- υπήρξε η θανάσιμη αντιπαλότητα Βατικανού – Αγγλοσαξόνων – Φραγκογερμανών (από κοινού) απέναντι στο Βυζάντιο, μετά το σχίσμα των Εκκλησιών.
Κι ας λέει ο κατοπινός «διαφωτισμός» ό,τι του καπνίσει περί -τάχα μου!- «αδιαφορίας της ευρω-πολιτικής απέναντι στο φαινόμενο θρησκεία»! Μπούρδες στη νιοστή! Διότι ακόμη και εάν τείνει να αντικατασταθεί κάποτε το «επισήμως θρησκεύειν» από την «επίσημη αθρησκία», ακόμη και αυτό το τελευταίο είναι, φιλοσοφικώς, ένας τρόπος να «θρησκεύεις» με ευρεία έννοια (δηλαδή να ασχολείσαι με το ζήτημα συνεχώς από φιλοσοφική άποψη…). Μη γελάτε καθόλου!
Ο,τι διαφορετικό και να μου πείτε, ό,τι και να αντιτάξετε στην ιστορική παραπάνω θεώρηση του υπογράφοντος -ακόμα και αν κάποιος από τους αναγνώστες θύμωνε μαζί μου- δεν με πείθετε, λυπάμαι!
Εάν οι βορειοδυτικοί Ευρωπαίοι ήθελαν, εάν ξεσηκώνονταν ομού, εάν σέβονταν το γεγονός ότι το ανατολικό ελληνορωμαϊκό χριστιανικό βασίλειο υπήρξε μήτρα του πολιτισμού και της παιδείας της ηπείρου, ουδείς ισλαμοσουλτάνος θα εγκαθίστατο στα παράλιά μας…
Και εάν ενεθυμούντο ότι ακόμη και τα κλασικά αρχαιοελληνικά γράμματα τα έμαθαν οι δυτικοί από τους ελληνόφωνους βυζαντινούς λογίους (καταρχήν με κανονικές σπουδαστικές «ανταλλαγές» δέκα αιώνων, στη συνέχεια δε από λογίους φυγάδες -εκκλησιαστικούς και εκπαιδευτικούς-, όταν μετά τις φρικτές «σταυροφορίες» των δυτικών κατά του Ανατολικού Κράτους οι φυγάδες άνοιγαν εκδοτικούς οίκους στην Εσπερία…), δεν θα τολμούσαν σήμερα οι δυτικοί να αμφισβητούν «διαφωτιστικώς» (!) τη διαχρονική φυλετική συνέχεια των Νεοελλήνων…
Στη συνέχεια, κατά την οθωμανική κατοχή τεσσάρων αιώνων σε βάρος μας, μόνον κατά τις τρεις έως τέσσερις τελευταίες δεκαετίες του πολυώδυνου αυτού διαστήματος είπαν να συμπήξουν μια κάποια «εγγυήτρια συμμαχία» υπέρ μας… Ξέρετε γιατί;
Πολλοί Νεοέλληνες είχαν κάνει παραγωγική καριέρα στη Ρωσία, γεγονός που φόβισε πολύ τους δυτικούς ότι θα γίνει αιτία να προλάβουν κάθοδο προς το Αιγαίο οι Ρώσοι! Φανταστείτε ότι κραταιοί Νεοέλληνες είχαν εγκατασταθεί μέχρι και στην τσαρική αυλή ως πρίγκιπες (Υψηλάντηδες). Ετεροι έγιναν τσαρικοί υπουργοί (Καποδίστριας), άλλοι έπαιζαν ρόλο σε τοπικές κοινωνίες (έμποροι και πολιτικοί, π.χ. Μαρασλής, ο ενδοξότερος δήμαρχος της Οδησσού).
Αντε, τώρα, να αφήσουν οι δυτικοί τους Ελληνες υπό αποκλειστικώς ρωσικές εγγυήσεις απελευθέρωσης! Το ίδιο φοβίζει τους δυτικούς και σήμερα:
Την προηγούμενη εβδομάδα (29 Απριλίου 2019) η καγκελάριος Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν παρέθεσαν στο Βερολίνο δείπνο στους ηγέτες Αλβανίας, Κοσόβου, Σκοπίων, Σερβίας, με θέμα την ένταξή τους στην Ε.Ε. Τρέξτε να… προλάβουμε! Τι στην ευχή! Να μας παρασύρει το τρένο του «ευρωσκεπτικισμού», να γκρεμιστούμε όλοι μαζί; Αστείο πράμα!
Αφήνω ότι ο γερμανικός Τύπος διατυμπανίζει πως η κυρία καγκελάριος έχει ήδη αποστείλει Γερμανούς αστυνομικούς στα… ελληνοσκοπιανά σύνορα (!) να εποπτεύουν τη μη διέλευση μεταναστών εξ Ελλάδος! Οχι, παίζουμε!
