Οι απλησίαστες απολαβές των εκπροσώπων μας, τους οποίους ο ελληνικός λαός ετοιμάζεται να τιμήσει με την ψήφο τουAπό τον
Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά
Η σφοδρότητα, η κλιμάκωση και η αμετροέπεια των προσωπικών επιθέσεων μεταξύ των πρωταγωνιστών της πολιτικής ζωής της χώρας, μία ανάσα πριν από τις αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές, προφανώς δικαιολογούνται από το έπαθλο της εξουσίας, δηλαδή από τη δυνατότητα της πρόσβασης στο χρήμα και στη δύναμη.
Πράγματι, μία λεπτομερής ανάλυση του βιογραφικού των κομματικών υποψηφίων για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα αποκάλυπτε ότι τα προσόντα της πλειονότητας των διεκδικητών του βουτήματος του δακτύλου στο πιθάρι με το μέλι δεν βασίζονται στη διεθνή εμπειρία και την ικανότητα στις πολιτικές διαπραγματεύσεις των διεκδικητών, στη γλωσσομάθειά τους ή στην επαρκή κατάρτισή τους στην πολυπλοκότητα του φάσματος των ευρωπαϊκών προβλημάτων της κοινωνίας, της οικονομίας, των διεθνών σχέσεων, του εργασιακού περιβάλλοντος ή της έρευνας και της τεχνολογίας. Ενας απλός έλεγχος θα διαπίστωνε ότι ένας αριθμός υποψηφίων με μεγάλη πιθανότητα εκλογής ποτέ δεν έμαθε ότι η Σλοβακία και η Σλοβενία αποτελούν διαφορετικές χώρες, πόσο μάλλον τα ονόματα των πρωτευουσών αυτών των χωρών. Ετσι, παρά την άγνοιά τους, έχουν επιλεγεί από τους κομματικούς μηχανισμούς, δηλαδή από τον πρόεδρο του κόμματος, να εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στο Ευρωκοινοβούλιο με μοναδικό προσόν την απόσταση που τους χωρίζει από την κομματική εξουσία, επειδή οι οικονομικές απολαβές, εάν εκλεγούν ευρωβουλευτές, είναι εκτός της καθημερινής πραγματικότητας μιας πενόμενης χώρας. Η άγνοια όμως, εάν συνδυαστεί με το ψεύδος και τη συνειδητή παραπληροφόρηση, αποτελεί πραγματική πρόκληση και ύβρη.
Σε πρόσφατη τηλεοπτική συζήτηση υποψήφιος ευρωβουλευτής έπειτα από σχετική ερώτηση και τοποθέτηση ανέφερε ότι οι μηνιαίες απολαβές των ευρωβουλευτών μετά την κράτηση των φόρων ανέρχονται στο ποσό των 6.611 ευρώ, παραλείποντας φυσικά να αναφερθεί στην «ουρά» των οικονομικών απολαβών και των προνομίων της θέσης, που είναι μεγαλύτερη του «σώματος». Ετσι, λοιπόν, ο υποψήφιος παρέλειψε να αναφέρει ότι οι αμοιβές των ευρωβουλευτών, πλην του μηνιαίου μισθού, περιλαμβάνουν το επίδομα γενικών εξόδων 4.342 ευρώ μηνιαίως, το κόστος προσωπικού 24.164 ευρώ μηνιαίως (συνήθως προσλαμβάνουν συγγενείς, φιλενάδες, ή φίλους), ημερήσια αποζημίωση 306 ευρώ, όταν επισκέπτονται την Ελλάδα (12 ημέρες τον μήνα κατά μέσο όρο, δηλαδή 3.672 ευρώ τον μήνα), ειδικό μηνιαίο επίδομα ταξιδίου για καφεδάκια και κεράσματα 355 ευρώ και αεροπορικά εισιτήρια για Ελλάδα με τη δικαιολογία της επίσκεψης στην εκλογική τους περιφέρεια (ελάχιστο κόστος 2.000 ευρώ μηνιαίως). Ετσι λοιπόν χωρίς να αναφερθούν τα άλλα οικονομικά οφέλη, όπως ειδικό συνταξιοδοτικό σχήμα, αποζημίωση οικοσκευής κ.λπ., κ.λπ., οι συνολικές μηνιαίες απολαβές των ευρωπατέρων και των ευρωμητέρων του ενδόξου ημών έθνους, εάν έκανα σωστά την πρόσθεση, ανέρχονται στο καθαρό ποσό των 41.144 ευρώ μηνιαίως.
Τις παλιές ένδοξες ημέρες της Ολυμπιακής Αεροπορίας του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. ενθυμούμαι ότι κάθε Παρασκευή η πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας από τις Βρυξέλλες με προορισμό την Αθήνα πετούσε μέσω Στρασβούργου, την έδρα του Ευρωκοινοβουλίου, χωρίς να το γνωρίζουν οι επιβάτες και χωρίς να ανακοινώνεται η παράκαμψη εκ των προτέρων από την εταιρία στις πληροφορίες της πτήσης, ώστε να μπορούν να επιβιβάζονται στην πρώτη θέση οι ευρωβουλευτές, οι οποίοι, άμα τη αφίξει τους στο αεροσκάφος, κοίταζαν μπρος και πίσω, δεξιά κι αριστερά με αγέρωχο ύφος τους καταταλαιπωρημένους από την αργοπορία θνητούς επιβάτες της δεύτερης θέσης, ώστε να επιβεβαιώνουν ότι ακόμα εξακολουθούν να είναι αναγνωρίσιμοι. Ετσι, μία πτήση 3,5 ωρών μεταξύ Βρυξελλών και Αθήνας διαρκούσε πάνω από 10 ώρες, επειδή το αεροπλάνο είχε εντολή να περιμένει τους καθυστερούντες ευρωβουλευτές ή επισκέπτες υπουργούς, οι οποίοι συνήθως επιβιβάζονταν με καθυστέρηση ακόμα και τριών ωρών επί του αεροσκάφους.
Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι ποτέ κανένας επιβάτης δεν διαμαρτυρήθηκε. Εν αντιθέσει, τους κοιτούσαν πάντα με στόμα ανοικτό και δέος, αισθανόμενοι τυχεροί που έστω και για μία φορά στη ζωή τους μπόρεσαν να συνταξιδεύσουν με αυτούς τους «ημίθεους που δείχνει η τηλεόραση». Ετσι λοιπόν σήμερα σύσσωμος ο ίδιος λαός, που παρά τον εξευτελισμό και την ταλαιπωρία του ατένιζε με δέος τους ευρωβουλευτές στο αεροπλάνο, θα προσέλθει για ακόμη μία φορά στις κάλπες για να επιλέξει άνευ κριτηρίων λογικής ποιος από τους υποψηφίους θα μεταφέρει αποτελεσματικότερα τα περιουσιακά του στοιχεία στους Γερμανούς, ποιος θα επιλέξει τα ικανότερα από τα παιδιά μας να φύγουν εκτός Ελλάδας, ποιος θα μειώσει περισσότερο τις συντάξεις μας, ποιος θα συνηγορήσει στην επιβολή βαρύτερων φόρων στην κοινωνία και την ελληνική παραγωγή, ποιος θα διαλύσει αποτελεσματικότερα την οικονομία, ποιος θα μας αντικαταστήσει με οικονομικά εκμεταλλεύσιμους επήλυδες, ώστε ο ικανότερος να μπορέσει να κάνει τον ακριβότερο κοινοβουλευτικό τουρισμό στην Ευρώπη με τα λεφτά, τους φόρους, την περιουσία και το αίμα μας.
*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Manchester, UK, δ/ντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
