Ο κυνισμός, η υποκρισία και η ημιμάθεια της κυβέρνησηςΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Αφήσαμε να περάσει μία εβδομάδα από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας προσέφυγε στην εξυπνάδα να προπαγανδίζει τι θα γράφει πάνω το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ και τι υποτίθεται της Ν.Δ. Είχαμε την ελπίδα ότι είναι χρόνος ικανός για να αντιδράσει το ακριβοπληρωμένο επικοινωνιακό επιτελείο της κεντροδεξιάς παράταξης και να θυμίσει στο εκλογικό σώμα -αφού αρέσει στον κύριο πρωθυπουργό να προκαλεί- τι ακριβώς γράφει το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις κάλπες. Αναμέναμε ματαίως, κάποιοι είχαν τον νου τους σε πιο σοβαρά πράγματα. Πώς θα αποτινάξουν, για παράδειγμα, από πάνω τους τη… ρετσινιά ότι η Ν.Δ. είναι δεξιό κόμμα. Ετσι, σε μια αναμέτρηση που η παράταξη έχει καμιά δεκαριά κόμματα στα δεξιά νώτα της, η Ν.Δ. κατεβαίνει στις εκλογές με τη θέση ότι «δεν κοιτάμε ούτε δεξιά ούτε αριστερά». Anyway, που λένε και οι Αγγλοι.
Αποφασίσαμε κατόπιν αυτών -γιατί δεν μας αρέσει να φτάσει η Αριστερά στην κάλπη χωρίς να βραχεί στο ελάχιστο- να… αποκαλύψουμε τι γράφει πάνω το ψηφοδέλτιό της. Με ποινικό πολιτικό μητρώο σχεδόν πέντε ετών στην εξουσία δεν ήταν δα και δύσκολο. Από τις δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της υπουργών και βουλευτών που συγκεντρώσαμε και ξεχωρίσαμε αναδεικνύεται μια παράταξη που διακρίνεται για την αντιπάθειά της στη μεσαία τάξη, εναντίον της οποίας «μεροληπτεί», διακρίνεται έλλειψη ευαισθησίας για τα εθνικά θέματα, διακρίνονται κυνισμός και έλλειψη μέτρου απέναντι σε θεμελιώδη ζητήματα της ζωής μας, αναδεικνύεται ξεκάθαρα η συμπάθειά της για το τρομοκρατικό φαινόμενο, η συμπάθειά της προς τη μετριοκρατία και η απέχθειά της προς την αριστεία.
Και βεβαίως διακρίνεται πριν και πάνω απ’ όλα η ημιμάθειά της. Η κακή της σχέση με τα ελληνικά γράμματα. Το τελευταίο δεν είναι, δυστυχώς, το θέμα που θα κρίνει την έκβαση των εκλογών, αν και θα έπρεπε να είναι ένα από τα προαπαιτούμενα σε μια προηγμένη χώρα. Αλλά, τι να κάνουμε, αυτή είναι η Ελλάς.
Αφιερώνουμε, λοιπόν, εξαιρετικά το σημερινό ανθολόγιο στον κύριο πρωθυπουργό. Μπορεί ο ίδιος να παίζει εξαιρετικά ως… Μάρθα Βούρτση τις τελευταίες ημέρες τον ρόλο του και τη μία να εμφανίζεται ως καλός χριστιανός, την άλλη ως συγκινημένος Πόντιος, την τρίτη ως τέκνο προσφυγικής οικογένειας, την τέταρτη ως νοικάρης στην Κυψέλη, την παράλλη ως μέγας πατριώτης και παραλαμβάνων τη σκυτάλη (σε σποτ) από τον Μεταξά, αλλά εμείς δεν ξεχνάμε. Η Ν.Δ. μπορεί, εμείς όχι. Θυμόμαστε! Και πως θα λυθεί το Ασφαλιστικό με «φυσικό τρόπο», δηλαδή την αποδημία χιλιάδων γερόντων στον άλλο κόσμο, και πως ήταν «συνειδητή επιλογή» η συντριβή της μεσαίας τάξης και πως το «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» «ήταν απλά προεκλογικό σύνθημα».
Θυμόμαστε! Και πως οι Πρέσπες ήταν ένα «αριστούργημα», και πως στα συλλαλητήρια πήγαιναν «ακροδεξιοί λαϊκιστές χωρίς μυαλό», και πως «το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο», και πως αν χάσουμε κανένα νησάκι στο Αιγαίο «δεν έγινε και τίποτε», και πως η Βόρειος Ηπειρος είναι «Νότιος Αλβανία», και πως «η θάλασσα δεν έχει σύνορα» και πως η μόνη ξακουστή Μακεδονία «είναι των Σκοπίων» και στο Αιγαίο δεν πρέπει να είμαστε «μοναχοφάηδες», και πως «χρειαζόμαστε Πρέσπες και στο Αιγαίο», και πως το κάψιμο τη σημαίας «πρέπει να αποποινικοποιηθεί», και πως «φταίει ο Κατσίφας» και εν τέλει «Ζήτω το Πακιστάν». Θυμόμαστε! Πως η υποδοχή του Αγίου Φωτός είναι «παγανιστική τελετή», πως «δεν πειράζει» να διαβάζεται το Κοράνι μέσα στην Αγία Σοφία και πως η 17 Νοέμβρη είχε κάποια «ιδεώδη».
Θυμόμαστε επίσης τον κυνισμό. Το «έτυχε η στραβή στη βάρδιά μου» για το Μάτι, το «οι νεκροί θολώνουν την εικόνα του κρατικού μηχανισμού», το «φέρτε μου έναν νεκρό από μολότοφ». Και, βεβαίως, θυμόμαστε ότι «η αριστεία είναι ρετσινιά», «η καριέρα χολέρα», τα αρχαία και τα λατινικά είναι «αχρείαστα» για την παιδεία. Και, τέλος, θυμόμαστε την ημιμάθεια. Τον «κόπρο του Αυγέα», πως «οι Πέρσες είναι Αραβες». Θυμόμαστε έως και τις υποσχέσεις πως… θα κατασκευαστεί λιμάνι στην ξηρά, στην Καστοριά, στη Λέσβο και τη Μυτιλήνη, και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός. Λυπούμαστε που δεν ξεχνάμε, αλλά γι’ αυτό είμαστε εδώ. Για να μην ξεχνάμε όσα η εξουσία θέλει να ξεχνά.
Απολαύστε, λοιπόν, τυπωμένο τον κυνισμό σας, την έλλειψη πατριωτισμού σας, την αγάπη σας για το μέτριο, την υποκρισία σας για τη θρησκεία και μετά ελάτε να μας προκαλείτε για το τι γράφει πάνω το ψηφοδέλτιο του ενός και του άλλου. Αλλά δεν φταίτε εσείς. Βρίσκετε και τα κάνετε…
