Για άλλη μια φορά η τουρκική διπλωματία παρέδωσε μαθήματα άνευ… διδασκάλου και εκεί που φαινόταν ως η μεγάλη ηττημένη κέρδισε την παρτίδαΑπό τον
ΝΙΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΓΛΟΥ
Μετά τους Ευρωπαίους ήρθαν και οι ΗΠΑ να προκαλέσουν σοκ σε Αθήνα και Λευκωσία. Για άλλη μια φορά ακουμπήσαμε σε φίλους και συμμάχους και η γεύση που μας μένει στο στόμα είναι πικρή.
Η αλήθεια είναι ότι είχαμε εναποθέσει πολλές από τις ελπίδες μας στη συνάντηση που είχαν οι κ. Τραμπ και Ερντογάν στην Ιαπωνία, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περιμέναμε.
Για άλλη μια φορά η τουρκική διπλωματία παρέδωσε μαθήματα άνευ… διδασκάλου και εκεί που φαινόταν ως η μεγάλη ηττημένη κέρδισε την παρτίδα.
Οχι μόνο πήρε ως εικόνα ό,τι ήθελε ο Ταγίπ Ερντογάν για να την… πουλήσει στο εσωτερικό του, σε μια δύσκολη για την προεδρία του στιγμή, αλλά πήρε πολλά και σημαντικά ανταλλάγματα.
Πρώτο και κυριότερο, δεν τα έσπασε με τις ΗΠΑ, που ήταν ο μεγάλος του φόβος. Δεύτερον, απέφυγε τις κυρώσεις και μπορεί να συνεχίσει τα παιχνίδια του στην περιοχή, δείχνοντας ότι παραμένει ισχυρός παίκτης, παρόλο που είναι κόκκινο πανί για αρκετούς γείτονές του.
Δεν άκουσε από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ να του λέει ούτε μια λέξη για την εισβολή στην Κύπρο, τα παιχνίδια που κάνει με την ΑΟΖ, τις παραβιάσεις και τις απανωτές προκλήσεις του απέναντι σε Αθήνα και Λευκωσία· και κυρίως όσα πράττει για να μπει ως εταίρος στο Αιγαίο με αφορμή τις εξελίξεις στα ενεργειακά.
Εδώ για άλλη μια φορά υπάρχει η αίσθηση ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι μας χρησιμοποίησαν και μας χρησιμοποιούν για να κάνουν τα δικά τους νταλαβέρια με την Τουρκία.
Το αντίθετο, ο Τούρκος πρόεδρος άκουσε και καλά λόγια για τη διαχρονική σχέση φιλίας του με τις ΗΠΑ.
Παράλληλα, τουλάχιστον απ’ ό,τι λένε και δεν διαψεύστηκαν από τις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Τραμπ τού… ψιθύρισε στο αυτί να μην ανησυχεί για τα F-35 και θα δει τι θα κάνει για να ξεπεράσει το εμπόδιο της Γερουσίας.
Μάλιστα άκουσε από τον Αμερικανό πρόεδρο ότι δεν φταίει εκείνος αλλά ο Ομπάμα, που δεν του έδωσε τους Πάτριοτ και αναγκάστηκε να πάρει S-400!
Αυτά όσον αφορά το διπλωματικό παιχνίδι. Ο Ερντογάν όμως κέρδισε και οικονομικά ανταλλάγματα, σε μια περίοδο που η οικονομία της χώρας του κλυδωνίζεται.
Ούτε λίγο ούτε πολύ ο Τραμπ, την ώρα που εμείς ψάχνουμε ως χώρα επενδύσεις με το κιάλι, υποσχέθηκε στους Τούρκους μπίζνες που ξεπερνούν τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια!
Είπατε κάτι; Στο διά ταύτα τώρα, η Τουρκία και ο Ερντογάν (τον οποίο ο Τραμπ χαρακτήρισε σκληρό καρύδι) για άλλη μια φορά απέδειξαν ότι στη διπλωματική σκακιέρα κερδίζεις μόνο όταν εσύ δημιουργείς κεκτημένα και απαιτείς. Μόνη προϋπόθεση και για τα δύο είναι να έχεις στρατηγική σε βάθος αλλά και να είσαι ισχυρός· να χτίζεις συμμαχίες ισότιμα και όχι δουλικά και ευκαιριακά.
Ας πάρουμε το μάθημά μας για άλλη μια φορά και να καταλάβουμε ότι εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με συναίσθημα και δάκρυα, με επικλήσεις στο διεθνές δίκαιο, αλλά μόνο με ισχύ και στρατηγική. Φοβούμαστε ότι τα χειρότερα έρχονται στο Αιγαίο και μακάρι να διαψευσθούμε…
