Τη νύχτα της Τρίτης ένα τραγικό δυστύχημα έξω από τη Χίο με θύματα 15 παράνομους μετανάστες από το Αφγανιστάν ήρθε να μας υπενθυμίσει ότι τα πράγματα στη διεθνή πολιτική δεν είναι ποτέ αθώα
Τη Δευτέρα το βράδυ ο πρωθυπουργός της Ελλάδος υποστήριξε σε συνέντευξή του στον Σκάι ότι μία από τις θετικές συνέπειες της πολιτικής των «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο είναι η δραματική μείωση της παράνομης μετανάστευσης από τα τουρκικά παράλια.
Τη νύχτα της Τρίτης ένα τραγικό δυστύχημα έξω από τη Χίο με θύματα 15 παράνομους μετανάστες από το Αφγανιστάν ήρθε να μας υπενθυμίσει ότι τα πράγματα στη διεθνή πολιτική δεν είναι ποτέ αθώα. Τουλάχιστον όσο νομίζουμε. Και σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει «να κάνουμε μπαϊράμι με το μυαλό μας» (τουρκική παροιμία). Ακόμη και αν θέλαμε άλλωστε να πιστέψουμε ότι είναι αθώα και ότι τα δίκτυα των δουλεμπόρων δρουν κάτω από τη μύτη της τουρκικής ακτοφυλακής, μετά τον Εβρο αυτό είναι αδύνατον.
Δεν μπορούμε. Οι γείτονες μπορεί να λύνουν το πρόβλημά τους με τους 1 εκατομμύριο Σύρους μετανάστες τους οποίους τώρα θα απωθήσουν – επαναπροωθήσουν στο κράτος του Τζολάνι, αλλά, δυστυχώς, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, δεν εγκαταλείπουν το «χούι» τους απέναντί μας. Κάθε φορά που πλησιάζει μια συνάντηση κορυφής δοκιμάζουν τις αντοχές μας. Στη Νέα Υόρκη ακύρωσαν την τελευταία στιγμή τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, αλλά εμείς, προτού περάσει 24ωρο από την προσβολή, δηλώσαμε έξω από το κτίριο του ΟΗΕ σε επίπεδο ΥΠΕΞ ότι ο διάλογος θα συνεχιστεί κανονικά.
Ρίξτε και άλλες σφαλιάρες, δηλαδή. Προ εβδομάδος, όταν έγινε γνωστό ότι επίκειται η νέα συνάντηση της Αγκυρας, το τουρκικό υπουργείο Αμυνας εξέδωσε τη διετή NAVTEX, με την οποία διχοτομεί το Αιγαίο στον 25ο Μεσημβρινό και ζητεί να ενημερώνουμε τους γείτονες για καθετί που σχεδιάζουμε. Πρόκειται γι’ αυτό που ονομάζουν «Συντονισμό». Η αντίδρασή μας ήταν πάλι η γνωστή ελληνική παθητικότητα. Ερωτήθη ο πρωθυπουργός σχετικώς για την πρόκληση αυτή στην τελευταία συνέντευξή του και την προσπέρασε ωσάν να πρόκειται για ρουτίνα. Η σφαλιάρα δεν μας πόνεσε. Ρίξτε κι άλλο, θα τ’ αντέξω.
Η μεγάλη παγίδα
Η παθητικότητα δελεάζει. Οποία σύμπτωσις: Μετά το καμάρι του πρωθυπουργού για τη διακοπή των μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία ένεκα της εξαιρετικής συνεργασίας μας ήρθε η Χίος. Ολα φωνάζουν λοιπόν ότι στήνεται μεγάλη παγίδα στην Αγκυρα, στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, που ουσιαστικά αποτελεί τη σύγκληση των υπουργικών συμβουλίων των δύο κυβερνήσεων. Μακάρι να βγούμε ψεύτες. Θα ανακουφιστούμε. Αλλά αυτήν τη στιγμή δεν διακρίνουμε καλές προθέσεις, παρά μόνο τρικλοποδιές.
Οι γείτονες, που με την ανοχή τους δρουν οι σύγχρονοι δουλέμποροι της μετανάστευσης, είναι έτοιμοι να απολαύσουν τώρα τον γνωστό ελληνικό διχασμό. Μοιραία έπειτα από κάθε τέτοιο τραγικό συμβάν όπως της Χίου η Βουλή διχάζεται μεταξύ της αποτροπής της παράνομης μετανάστευσης, της προστασίας της εθνικής κυριαρχίας και των συνόρων από τη μία και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την άλλη. Το πρόβλημα όπως εξελίσσεται όμως τα υπερβαίνει όλα, γιατί η παράνομη μετανάστευση αξιοποιείται στις μέρες μας από τρίτους για την πρόκληση στρατηγικής αποσταθεροποίησης στο εσωτερικό της χώρας με άλλους σκοπούς.
Και οι μετανάστες που αναζητούν μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα ή -το συνηθέστερο- στην παλαιά Ευρώπη ένεκα της πληθώρας των επιδομάτων της (το 60% των παγκόσμιων κοινωνικών δαπανών διανέμεται στην Ευρώπη που παράγει το 12% του παγκοσμίου ΑΕΠ) γίνονται πιόνια στα χέρια τους. Βεβαίως δεν υπάρχει αμφιβολία: Κάθε ανθρώπινη ζωή είναι πολύτιμη. Και αν τυχόν έχεις προλάβει να την κοιτάξεις στα μάτια, να τη γνωρίσεις και να της μιλήσεις, ασφαλώς συγκινείσαι και την υπερασπίζεσαι.
Εχω γνωρίσει Αφγανό μετανάστη, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα πριν από είκοσι χρόνια, ζει και εργάζεται εδώ, παντρεύτηκε με την καλή του μέσω zoom, στο γλέντι του γάμου στην πατρίδα του υποδεχόταν τους προσκεκλημένους του μια μεγάλη αφίσα «ομοίωμά» του και πηγαινοέρχεται εδώ και τρία χρόνια μεταξύ Ελλάδας και Αφγανιστάν για να βλέπει τη γυναίκα του και τον νεογέννητο γιο του. Το μέγα ζήτημα ανακύπτει όμως όταν «φεύγεις» από τα μεμονωμένα πρόσωπα και διαβάζεις τους αριθμούς. Κάτι λέει το γεγονός ότι η Ελλάδα είχε το 1986 9,8 εκατομμύρια κατοίκους και 34.000 μετανάστες, ενώ σήμερα έχει 8,3 εκατομμύρια Ελληνες κατοίκους και 1,3 εκατομμύρια μετανάστες.
Ελληνικότητα
Κάτι λέει που το 84% των Ελλήνων, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, θεωρεί πρόβλημα την παράνομη μετανάστευση. Κάτι λέει ότι έγινε ο κακός χαμός στο δημοτικό συμβούλιο Αθηναίων, όταν η επικεφαλής ανεξάρτητου συνδυασμού Ελένη Παπαδοπούλου παρουσίασε στοιχεία για τη δραματική αλλοίωση της ελληνικότητας συγκεκριμένων περιοχών του δήμου, με συνέπεια να τη διακόπτει απαραδέκτως συνεχώς ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου και να αποχωρήσει από την αίθουσα αμήχανος ο μέγας πολιτικός αρχηγέτης του τόπου Χάρης Δούκας. Ναι, ο τρόπος που υποδεχόμαστε τη μετανάστευση αφορά την ανθρωπιά μας.
Αλλά αν αυτή δεν είναι αυτόνομη πρωτοβουλία αλλά εντεταγμένη στη δόλια κρατική πολιτική μιας άλλης χώρας που εποφθαλμιά τη δημοκρατία μας, τότε το θέμα υπερβαίνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και ακουμπά άλλες ευαίσθητες «περιοχές» της εθνικής κυριαρχίας. Οι μετανάστες δεν είναι «σκουντ» για να τους εξαπολύουμε κατά των εχθρών μας. Αντί λοιπόν να τρωγόμαστε για το τι έκανε ή δεν έκανε το Λιμενικό μας, οι αξιωματικοί που προστατεύουν τα σύνορα για 1.100 ευρώ μισθό, καλό είναι να κοιτάμε απέναντι.
Οχι στις γραμμές μας. Να κοιτάμε προς όσους υπογράφουν δεσμεύσεις και δεν τιμούν την υπογραφή τους. Και να σκεφτόμαστε ότι από ένα σημείο και μετά δεν διακυβεύεται η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αλλά η ελληνική και ευρωπαϊκή ταυτότητά μας. Η Ελλάδα δεν θα γίνει Ιράν ούτε η Ευρώπη θα μεταμορφωθεί σε Μέση Ανατολή. Γιατί αν γίνει Ανατολή, δεν θα είναι πια Δύση. «Ακίλτανε»; («μας κόβει»;)
