To νέο πατριωτικό ρεύμα ψάχνει ηγέτη! Ηδη οι διαδικτυακοί τόποι που αναπλάθουν την Ιστορία μας και την παραδίδουν στις νεότερες γενιές μας κάνουν δουλειά
- του Μανώλη Κοττάκη
Στα μεγάλα εθνικά γεγονότα έχουμε τη συνήθεια να «ταξιδεύουμε» με τις ώρες στο TikTok για να «συλλαμβάνουμε» την ατμόσφαιρα. Το συγκεκριμένο μέσο κοινωνικής δικτύωσης είναι ο μέσος όρος της λαϊκής ψυχής, έστω της ακατέργαστης. Εστω της απλοϊκής, άνευ ιδιαιτέρας εγκυκλίου μορφώσεως. Τι εντόπισα φέτος ανήμερα της εθνικής επετείου στη μεγάλη διαδικτυακή λαοσύναξη του έθνους;
– Εναν μαθητή ντυμένο Καποδίστρια, με φράκο, να παρελαύνει στην παρέλαση των Αθηνών. Στην πλατεία Συντάγματος. Την έφερε εις πέρας ο Γιάννης Σμαραγδής την ιστορική αποστολή του.
Εναν δάσκαλο να παρελαύνει με τους μαθητές τους φορώντας ένα μαύρο μπλουζάκι που έγραφε στην πλάτη του τον στίχο του Κάλβου «Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία».
Τον «Θούριο» σε εκτέλεση Τεχνητής Νοημοσύνης, σε ρυθμούς ροκ, με πρωταγωνιστές τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη και τον Παπαφλέσσα, κάτι που ενθουσίασε όποιον τον άκουσε.
Την Κωνσταντίνα, μια μαθήτρια σε αναπηρικό αμαξίδιο, να καταθέτει στεφάνι, στον Αμάραντο Κόνιτσας.
Μαθητές από τη Λιβαδειά να χορεύουν το «Άξιον Εστί».
– Δημόσια και ιδιωτικά σχολεία που ταξίδεψαν σε ακριτικά νησιά του Αιγαίου, όπως στη Γαύδο και στο Διαφάνι Καρπάθου, για να στηρίξουν και να βγάλουν από τη μοναξιά τους τούς λιγοστούς μαθητές που παρήλαυναν.
– Μαθητές από σχολεία όλη της Ελλάδος να παρελαύνουν κρατώντας ανοικτές μεγάλες ελληνικές σημαίες στα χέρια τους.
– Μαθήτριες αλλά και την Κύπρια αοιδό Αλέξια να ερμηνεύουν α καπέλα τον εθνικό ύμνο στο σπίτι τους ή σε κεντρικές λεωφόρους της Νέας Υόρκης, με δάκρυα στα μάτια.
– Νέους μαθητές και μαθήτριες να φωνάζουν «Ζήτω το έθνος» και «Ελλάς, Ελλάς, ή ταν ή επί τας» στεντορεία τη φωνή.
– Νέους και νέες να μετέχουν στις επετειακές εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου στην Αυστραλία, στη Νέα Ζηλανδία, στην Ουγκάντα, στο Χονγκ Κονγκ, στο Σικάγο, στη Νέα Υόρκη, στη Λευκωσία, στην Πάφο και τη Λεμεσό (η Κύπρος μας έδωσε θυσία στον Αγώνα, μερικές μέρες μετά την κήρυξη της Επανάστασης, τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και τους προκρίτους της).
– Μια κινεζική οικογένεια των Αθηνών να παίζει και να τραγουδά με πάθος, ειδικά τα δύο παιδιά της, τον εθνικό μας ύμνο σε άπταιστα ελληνικά.
– Πολύ σποραδικές αναρτήσεις από Αλβανούς και Αφρικανούς μετανάστες που μας εύχονται για την 25η Μαρτίου και με μια ελληνική σημαία μας που «ανεμίζουν» μας λένε «ευχαριστώ» που έφτιαξαν εδώ τη ζωή τους.
– Διαδικτυακούς τόπους στους οποίους προβάλλονται με εξαιρετικά βίντεο Τεχνητής Νοημοσύνης οι ιστορίες άγνωστων στο ευρύ κοινό αγωνιστών της Επαναστάσεως όπως του Εμμανουήλ Παπά από τις Σέρρες, της Δόμνας Βισβίζη από τη Θράκη, ενός σπουδαίου ζωγράφου που πέθανε πένης δηλητηριασμένος το 1932 στη Μυτιλήνη ζωγραφίζοντας στους τοίχους σκηνές από τον Αγώνα κ.ά.
Ολα αυτά δεν γίνονται στο κενό. Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Συμβαίνουν μέσα σε μια συγκεκριμένη πολιτική και κοινωνική ατμόσφαιρα. Η παρατήρησή μας επεκτείνεται και σε άλλα πεδία της καθημερινότητας, δεν εξαντλείται μόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Παρατηρήσαμε ότι πριν από την έναρξη όλων των αγώνων μπάσκετ της εθνικής λίγκας (GBL) παιανίζει ο εθνικός ύμνος με τις ομάδες σε παράταξη. Ανεξαρτήτως των εθνικοτήτων προπονητών και παικτών που συγκροτούν τις ομάδες, ο κόσμος στο γήπεδο ακούει κάθε Σάββατο Διονύσιο Σολωμό. Ο συμπεριληπτικός Ακύλας στο στο τραγούδι του για τη Eurovision, που είναι αφιερωμένο στη μάνα, διαφημίζει ελληνικές εκκλησίες από τις Κυκλάδες και τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό μας. Στα ραδιόφωνα μεταδίδεται τακτικά το τραγούδι του αποσυνάγωγου «Μα εγώ είμαι Ελληνας». Στις πτήσεις εσωτερικού βλέπεις πολύ τακτικά νέους Ελληνες, που ντρέπονταν στο παρελθόν, να κάνουν άφοβα τον σταυρό τους κατά τη διάρκεια της απογείωσης.
Υπάρχει λοιπόν ρεύμα, μέγα ρεύμα πατριωτισμού και μετριοπαθούς συντηρητισμού, στην ελληνική κοινωνία, το οποίο αισθάνεται μέχρι στιγμής «ανεκπροσώπητο» γιατί όσοι έχουν αναλάβει να επιτελέσουν αυτό το έργο στη Βουλή μέσα από τα τρέχοντα κοινοβουλευτικά κόμματα είναι είτε βαθιά λαϊκιστές και κατά βάθος νταραβεριτζήδες είτε απροετοίμαστοι ή είναι χρυσές μετριότητες. Παρά τις καλές τους προθέσεις. Με συνέπεια όλος αυτός ο κόσμος που έχει μετρηθεί οριζοντίως στο 30% του εκλογικού σώματος να μη νιώθει υπερηφάνεια για τις επιλογές του πίσω από το παραβάν και να τις κρύβει από τις εταιρίες δημοσκοπήσεων.
Από τη στιγμή που θα βρεθεί στο διάβα αυτού του κόσμου ένας μοντέρνος πατριώτης και πεφωτισμένος συντηρητικός, όλα τα παρόντα σχήματα θα αντιμετωπίσουν ισχυρά προβλήματα. Μεγάλη πίεση στην επιρροή τους. Ο κόσμος επιζητεί την καλλιέργεια και την παιδεία, όχι τα απλά ζενεραλίστ σχήματα που ξέρουν τι δεν θέλουν αλλά δεν ξέρουν τι θέλουν. Τι προτείνουν. Πρώτη φορά, χωρίς να διακρίνουμε το πρόσωπο που θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις αυτού του ρόλου, βλέπουμε σημάδια αισιοδοξίας.
Η Ιστορία κάνει ήδη καλά τη δουλειά της στον δρόμο για την ανάκτηση της εθνικής αυτογνωσίας. Ηδη οι διαδικτυακοί τόποι που αναπλάθουν την Ιστορία μας με Τεχνητή Νοημοσύνη και την παραδίδουν στις νεότερες γενιές μας κάνουν δουλειά, πολύ μεγάλη δουλειά. Θα γίνουν κι άλλα. Το αισθανόμαστε. Συγκροτείται σταθερά και αθόρυβα μέσα σε βάθος χρόνου νέος εθνικός κορμός. Χωρίς ταμπού και προκαταλήψεις. Το μεγάλο κύμα της εθνικής νοημοσύνης. Τα ρεύματα δεν τιθασεύονται.
