«Πω! Πω! Πω! Φεύγω, δεν το αντέχω». Μου φάνηκε υπερβολική η αντίδραση του φίλου που, ξαφνικά, σε ανοιχτό χώρο, του μύρισε η τσιγαρίλα από το τσιγάρο που άναψε κάποιος, παραδίπλα…
Ως παλαιός καπνιστής (σήμερα προσπαθώ να «παίζω» με ένα πούρο, αργά και πού, αλλά ποτέ σε δημόσιο κλειστό χώρο ή στο σπίτι) μπορώ να σας πω ότι για τον μη καπνιστή δεν υπάρχει χειρότερη αίσθηση από αυτή της τσιγαρίλας, της νικοτίνης, η οποία σε πολλές περιπτώσεις νοτίζει τους τοίχους, τα έπιπλα και γενικώς τον χώρο όπου το κάπνισμα είναι καθημερινή συνήθεια.
Επιτρέψτε μου, επίσης, να εκφράσω την άποψη ότι το μη κάπνισμα στους δημόσιους χώρους αποτελεί δείγμα πολιτισμού, καθαριότητας και υγείας.
Θυμάμαι όταν ανέλαβα διευθυντικά καθήκοντα σε ένα ΜΜΕ, το γραφείο που παρέλαβα ήταν ποτισμένο με καπνό! Τα έπιπλα, οι τοίχοι, οι κουρτίνες, οι πίνακες ανέδιδαν εκείνη την ενοχλητική οσμή.
Αναγκάστηκα να ζητήσω να βαφτούν πάλι οι τοίχοι, αντικατέστησα (ιδίοις εξόδοις, έχω ακόμη τις αποδείξεις) όλα τα έπιπλα, τις κουρτίνες, τους πίνακες (έφερα από το σπίτι έναν όμορφο Κολοκοτρώνη, που μου έχει χαρίσει ο φίλτατος Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, κι έναν Κώστα Σπυριούνη) και έβγαλα φιρμάνι που απαγόρευε το κάπνισμα στους χώρους της επιχειρήσεως, εντολή που τηρήθηκε τελικώς μόνο για τον όροφο του γραφείου μου!
Είναι, λοιπόν, «περίεργος» όποιος δεν ανέχεται την ευωδία του καπνού; Οχι, ασφαλώς. Θυμάμαι εκείνες τις άγριες εποχές, που καπνίζαμε όλοι στις εφημερίδες, στις καφετέριες, στα κέντρα διασκεδάσεως, στο σπίτι! Εβγαζες τα ρούχα σου και… έσταζαν νικοτίνη. Μια φορά έβαλα ένα πουκάμισο μέσα σε καθαρό νερό και είδα με τρόμο τον νιπτήρα να κιτρινίζει σαν ύποπτη εφημερίδα!
Η τσιγαρίλα, λοιπόν, είναι ενοχλητική, δεν είναι δείγμα πολιτισμού και κυρίως είναι επικίνδυνη για την υγεία. Και, τέλος πάντων, δεν είναι πρόοδος!
Φίλος μού αποκάλυψε ότι έκοψε το κάπνισμα μόνο και μόνο επειδή… το ορκίστηκε στην γυναίκα του. «Εδωσες τον λόγο σου;» ρώτησα. «Οχι, ορκίστηκα!» μου είπε και εξηγήθηκε: «Ορκος είναι η επίκληση ιερού προσώπου ή πράγματος ως μάρτυρα. Το να δίνω “λόγο τιμής” δεν είναι “όρκος”. Ορκος είναι η υπόσχεση ή βεβαίωση που δίνεται για την αλήθεια ή όχι κάποιου γεγονότος. Η επίκληση του Θεού έχει την έννοια ότι παραβίαση της υπόσχεσης ή ψεύτικη επιβεβαίωση επισύρει τη θεία τιμωρία και δεσμεύει αμέσως ή εμμέσως την τιμή και την προσωπικότητα του προσώπου που “ορκίζεται”. Η λέξη παράγεται από το αρχαίο ρήμα “είργω” (περιορίζω,εμποδίζω), το οποίο παράγει και τη λέξη “ειρκτή” και σημαίνει ένα μέσο με το οποίο ο ορκιζόμενος δεσμεύεται να πει την αλήθεια, διαφορετικά θα υποστεί κυρώσεις»… Πώς να ξανακαπνίσεις;
