Όπως ακούγεται στο παρασκήνιο, δίνει μάχη και με τον χρόνο για να προλάβει. Εάν προλάβει. Διότι ο Ιούνιος, οπότε λήγει η παρούσα θητεία του, είναι τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά
• Η επιστολή του Γιάννη Στουρνάρα που έφερε στο φως η «κυριακάτικη δημοκρατία» για τα funds και τους servicers συνιστά από μόνη της ιδιαίτερα σημαντικό θέμα. Το κάνει ακόμα πιο σοβαρό η έτερη κίνηση που έκανε στη συνέχεια. Συνδυαστικά, αυτές οι δύο τού αφαιρούν οποιοδήποτε ελαφρυντικό και άλλοθι. Ακόμα και ο χαρακτηρισμός του Πόντιου Πιλάτου, που αρχικά θα μπορούσε να του αποδοθεί, είναι πολύ ελαφρύς. Εντελώς επιεικής…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Η εντελώς υπηρεσιακή και ουδέτερη απάντησή του προς τους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας, που του ζητούσαν «να ασκήσει τις εκ του νόμου αρμοδιότητές του» για την προστασία των δανειοληπτών, ήταν μια αρχική ένδειξη των προθέσεών του να δώσει κάλυψη στην ασυδοσία τους. Οι «προτροπές» του, λίγες εβδομάδες αργότερα, προς τους δικαστές του Αρείου Πάγου «να μη διαταράξουν τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα», με την απόφαση για τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη, ήρθαν να επιβεβαιώσουν και την ύπαρξη δόλου…
• Είναι προφανές ότι ο κ. Στουρνάρας εγκαταλείπει τα προσχήματα και παίζει τα ρέστα του προκειμένου να διασφαλίσει μια τρίτη πενταετή θητεία στην καρέκλα του κεντρικού τραπεζίτη. Είναι επιφανειακό να λέγεται, βέβαια, ότι καταθέτει τα διαπιστευτήριά του (μόνο) στον κ. Μητσοτάκη, έστω κι αν έχει διαμηνύσει ότι δέχεται για τη θέση του υποδιοικητή τον πρώην οικονομικό σύμβουλο του πρωθυπουργού Αλέξη Πατέλη, που θα είναι εκεί ως τοποτηρητής του Μαξίμου.
• Δίνει ταυτόχρονα τις εξετάσεις του και στα ισχυρά κέντρα του εξωτερικού, οικονομικά και τραπεζικά, που έχουν τον κυρίαρχο ρόλο και χάρη στα οποία επιβλήθηκε από την εποχή των Μνημονίων αρχικά ως υπουργός Οικονομικών -με το γνωστό ραβασάκι από γερμανικής πλευράς- και εν συνεχεία ως «κλειδοκράτορας» του (όχι και τόσο εγχώριου) τραπεζικού συστήματος, το οποίο βρίσκεται, ως γνωστόν, σε στενή σχέση αλληλεπίδρασης με τα εξίσου αδηφάγα funds και servicers.
• Ωστόσο, όπως ακούγεται στο παρασκήνιο, δίνει μάχη και με τον χρόνο για να προλάβει. Εάν προλάβει. Διότι ο Ιούνιος, οπότε λήγει η παρούσα θητεία του, είναι τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά. Μέχρι τις αρχές καλοκαιριού ο πολιτικός χρόνος αναμένεται ιδιαίτερα πυκνός σε παγκόσμιο επίπεδο, επηρεάζοντας, εκτός από τις γεωστρατηγικές, και τις οικονομικές αλλαγές.
• Ηδη η πρόσφατη απόφαση Τραμπ να προτείνει ως νέο επικεφαλής της Fed από τον Μάιο τον Γουόρς στη θέση του Πάουελ -τον οποίο «πολύ θα ήθελε να απολύσει»- δείχνει ότι το διεθνές πόκερ είναι σε πλήρη εξέλιξη. Ούτε είναι ασύνδετη η πρεμούρα του διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας ντε Γκαλό να παραιτηθεί πρόωρα για να προλάβει να επιλέξει τον διάδοχό του ο Μακρόν, καθώς και οι διαρροές ότι σκέφτεται να το κάνει πιο νωρίς και η Λαγκάρντ…
• Εν ολίγοις, ουδείς μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια ποιες ανακατατάξεις θα γίνουν μέσα στους επόμενους τρεις τέσσερις μήνες και ποιες δυνάμεις θα έχουν το πάνω χέρι, επηρεάζοντας τις εξελίξεις και στη δική μας επικράτεια…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
