Ο Σαρτρ είναι αυτός που είπε ότι η κόλαση είναι οι άλλοι. Μάλλον το σκέφτηκε παραθερίζοντας…
Από τον
Παναγιώτη Λιάκο
Για αρχή, μια βασική υπενθύμιση: Η ανάπαυλα είναι από τη δουλειά· όχι από τον εαυτό μας, τις συνήθειες, τα ελαττώματα, τις καλές και κακές συναναστροφές και τις αντιλήψεις μας.
Οταν βάζουμε χειρόφρενο στο όχημα που οδηγεί στον προορισμό «Μεροδούλι – Μεροφάι», πρέπει να προσέχουμε διπλά τον εαυτό μας σε σχέση με τους άλλους – εκτός εάν επιλέξουμε προορισμό μακριά από τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Μια σπηλιά σε απάτητες κορυφές δεν διαθέτει πολλές ανέσεις. αλλά χαρακτηρίζεται από κάτι αξιοζήλευτο: ανυπαρξία γειτόνων.
Στις παραλίες μπορεί κάποιος να διαπιστώσει γιατί δεν πρόκειται ποτέ να επιτευχθεί παγκόσμια ειρήνη. Η λύσσα για επικράτηση στον χώρο της σκιάς ή έστω κοντά στη σκιά των δημοτικών και ιδιωτικών ομπρελών μπορεί να λάβει απροσδόκητα μεγάλες διαστάσεις.
Ολόκληρες οικογένειες μπορεί να έρθουν στα χέρια, επειδή κάποιοι «παρείσακτοι» απίθωσαν τις ψάθες τους σε απόσταση που κρίθηκε υπερβολικά εγγύς των δικών τους, με στόχο να «οικειοποιηθούν» τη δική τους σκιά.
Μια μικρή ή μεγάλη «εκδρομή» μαζί με την αγέλη -συγγνώμη, την οικογένεια, το σόι, τους κολλητούς- ενέχει τον κίνδυνο της εκδήλωσης του «κόκορα», της επίδειξης υπερβάλλοντος ζήλου στη διευθέτηση μικροδιαφορών με «αντίπαλες» αγέλες.
Μια άκαιρη, άκυρη και αχρείαστη επίδειξη ανδρισμού, μέσω μιας μανούρας για σκιά ομπρέλας ή… όνου, μπορεί να σας στείλει πίσω στο σπίτι με αμυχές από καβγά ή ακόμα και στο αστυνομικό τμήμα για τα περαιτέρω.
Μην ερίζετε ούτε στις διακοπές ούτε στην καθημερινότητά σας, γιατί όπου κάθεται η έρις αποδρά το όφελος. Η καλύτερη συνταγή για διαξιφισμούς που θα προκύψουν στο πλοίο, στο ξενοδοχείο, στην παραλία, στο εστιατόριο ή στο πεζοδρόμιο της Ανωκατωραχούλας, όπου προσπαθείτε να παρκάρετε, είναι η σιωπή προς τους άλλους και ένα βλοσυρό βλέμμα.
Συνήθως κάνουν καλή δουλειά στην αποτροπή δυσάρεστων εξελίξεων και δεν εκθέτουν κανέναν. Η σιωπή είναι πολύ πιο απειλητική και στιβαρή απάντηση από τις ύβρεις. Οταν ανοίξει το στόμα και αρχίσουν τα γρυλίσματα και τα… γαβγίσματα, η αποκλιμάκωση καθίσταται ανέφικτη.
