Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον οι επιστήμονες θα μπορούν να αναπτύσσουν ζωτικά όργανα από τα κύτταρα των ίδιων των ασθενών που χρειάζονται μοσχεύματα, τα οποία ο οργανισμός θα έχει λιγότερες πιθανότητες να απορρίψει. Αυτό πιστεύει ο καθηγητής Πάολο Μακιαρίνι, ο οποίος βρίσκεται πίσω από την πρώτη μεταμόσχευση οργάνου που αναπτύχθηκε εξ ολοκλήρου σε εργαστηριακές συνθήκες από τα κύτταρα του ίδιου του ασθενούς.
Οπως εξηγεί, η τεχνολογία της αναγεννητικής ιατρικής έχει φτάσει πλέον σε τέτοιο σημείο, που της επιτρέπει να μελετήσει τη μεταμόσχευση οργάνων χωρίς να υπάρχουν δωρητές. Αν οι επιστήμονες πετύχουν κάτι τέτοιο, θα ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες απόρριψης του μοσχεύματος από τον οργανισμό του ασθενούς, ο οποίος μάλιστα δεν θα χρειάζεται να παίρνει ανοσοκατασταλτικά φάρμακα σχεδόν για ολόκληρη τη ζωή του, όπως συμβαίνει σήμερα.
Με τη νέα τεχνική θα δημιουργείται μια τεχνητή «βάση» πάνω στην οποία θα αναπτύσσονται τα όργανα από ζωντανά κύτταρα τα οποία οι επιστήμονες θα έχουν πάρει από τον ίδιο τον ασθενή και στα οποία θα εισαγάγουν βλαστοκύτταρα.
«Μια τέτοια προσέγγιση έχει ήδη εφαρμοστεί με επιτυχία για την αποκατάσταση περίπλοκων ιστών, όπως του οισοφάγου και των σκελετικών μυών, σε ζώα αλλά και σε ανθρώπους» γράφει ο καθηγητής Μακιαρίνι στην επιθεώρηση «The lancet», αναφερόμενος στις μεταμοσχεύσεις τραχείας που έκανε σε δύο ασθενείς, ακολουθώντας αυτή τη μέθοδο. Οπως εξηγεί, η τραχεία είναι ένα σχετικά απλό όργανο, σε αντίθεση με τους πνεύμονες, το συκώτι και τους νεφρούς, που αποτελούν μεγαλύτερη πρόκληση.
Μάλιστα, αρκετές ερευνητικές ομάδες έχουν εφαρμόσει αυτή τη μέθοδο σε ποντίκια, αναπτύσσοντας πνεύμονες τους οποίους είχαν πάρει από άλλα ποντίκια και είχαν αφαιρέσει τα αναπνευστικά κύτταρα, αφήνοντας τη «βάση» των αιμοφόρων αγγείων και των βρογχιολίων. Στη συνέχεια, εισήγαγαν κύτταρα από τα ποντίκια που θα δέχονταν το μόσχευμα και ο ιστός αναπτύχθηκε κανονικά. Μετά τη μεταμόσχευση, ο ιστός λειτούργησε για λίγες ώρες σαν κανονικός πνεύμονας, απορροφώντας οξυγόνο από τον αέρα.
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
