Εξι μήνες πριν ένας Ιταλός οικοδόμος ένιωθε ότι δεν άντεχε άλλο το βάρος των χρεών του. Χρέη τα οποία μεγάλωναν διαρκώς, με τους ίδιους ρυθμούς που γιγαντωνόταν και η οικονομική κρίση στη χώρα του. Μην αντέχοντας άλλο λοιπόν, αποφάσισε να γράψει μια επιστολή στην 27χρονη σύζυγό του και στη συνέχεια, αφού περιέλουσε το σώμα του με βενζίνη, αυτοπυρπολήθηκε έξω από τα γραφεία της υπηρεσίας είσπραξης φόρων στην Μπολόνια. Ο Τζουζέπε Καμπανιέλο πέθανε τελικά εννέα μέρες αργότερα, ξεπληρώνοντας τα χρέη του με την ίδια του τη ζωή.
«Ηταν καλός άνθρωπος» δηλώνει σήμερα η χήρα του Τιτσιάνα. «Δεν του δόθηκε όμως ποτέ η ευκαιρία να αποπληρώσει όσα χρωστούσε» εξήγησε στο CNN. Τώρα η Ιταλίδα είναι μέλος μιας ομάδας γυναικών, πολύ διαφορετικής από τις άλλες. Μια ομάδα που συστάθηκε επάνω στον ανθρώπινο πόνο και στόχο έχει την αφύπνιση -τόσο σε κοινωνικό όσο βέβαια και σε πολιτικό επίπεδο- όλων εκείνων που πιστεύουν ότι η κρίση είναι ένα πρόβλημα που προσμετράται μόνο με όρους χρηματοπιστωτικούς.
Συστήνονται ως Vedone Bianche, ως οι Λευκές Χήρες. Ως οι γυναίκες που έχασαν τους συντρόφους τους λόγω της οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με το CNN, τα ποσοστά των «αυτοκτονιών της κρίσης» στην Ιταλία έχουν ανέβει δραματικά κατά το τελευταίο διάστημα, καθώς η κυβέρνηση τεχνοκρατών της χώρας -η οποία αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης- αντιμετωπίζει καθημερινά τις πιέσεις των αγορών να εφαρμόσει νέα σκληρά μέτρα περικοπών των λαϊκών εισοδημάτων.
Στο αμερικανικό ειδησεογραφικό δίκτυο μίλησε και η Τζόρτζια, η κόρη του 59χρονου Μάριο Φρασάκο, ο οποίος αυτοπυροβολήθηκε όταν είδε την επιχείρησή του να καταρρέει υπό το βάρος της ύφεσης. «Ποτέ δεν μπόρεσα να διαβάσω την απελπισία στα μάτια του» λέει σήμερα, πέντε μήνες μετά την αυτοκτονία του πατέρα της.
Το μόνο που ανθεί σήμερα στη σύγχρονη Ιταλία -όπως και στις άλλες χώρες της ευρωζώνης που υποφέρουν από την κρίση- είναι η κοινωνική οργή, όπως βέβαια και ο δίκαιος θυμός των συγγενών που είδαν τους δικούς τους ανθρώπους να γίνονται αυτόχειρες. «Τι θέλουνε πια;» αναρωτιέται η Τιτσιάνα Καμπανιέλο. «Πού να πάω τώρα εγώ να εργαστώ; Πρέπει να γίνω πόρνη για να επιβιώσω δηλαδή; Και ρωτάω γιατί εκεί θα μας οδηγήσουν στο τέλος. Ή μήπως πρέπει κι εγώ να αυτοκτονήσω, έτσι ώστε η κυβέρνησή μας να έχει ένα πρόβλημα λιγότερο να αντιμετωπίσει;» πρόσθεσε κυνικά.
Γιώργος Τραπεζιώτης
