Ονομάζεται Λίντα Ζερβάκη. Στην Ελλάδα μπορεί να μην την έχουμε καν ακουστά, αλλά στη Γερμανία είναι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της τηλεόρασης και της δημοσιογραφίας. Η 35χρονη δημοσιογράφος γεννήθηκε στο Αμβούργο από γονείς Ελληνες μετανάστες. Ο πατέρας της κατάγεται από τις Σέρρες και η μητέρα της από τα Τρίκαλα. Ως παιδί μεταναστών δεν ένιωσε το ρατσισμό.
Ως επαγγελματίας δημοσιογράφος κατάφερε όχι μόνο να αναρριχηθεί και να επικρατήσει στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης αλλά και να στεφθεί η πρώτη ξένη παρουσιάστρια κεντρικού δελτίου ειδήσεων τηλεοπτικού καναλιού. Ο δρόμος, ωστόσο, για την επιτυχία δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Μέχρι τα 28 της χρόνια και έως ότου βρει τον δρόμο της επαγγελματικής της πορείας δούλευε μαζί με τον αδελφό της στο περίπτερο των γονιών της. Να, όμως, που την εποχή της κρίσης τελικά μια Ελληνίδα είναι εκείνη που λέει… τα μαντάτα στους Γερμανούς. Η ομογενής δημοσιογράφος έχει αναλάβει τα ηνία του πολύ δημοφιλούς δελτίου των 8 στο κανάλι Das Erste. Μάλιστα ο διευθυντής της Κάι Γκνίφκε, μιλώντας για εκείνη δήλωσε ότι εκπέμπει «εξαιρετική ακτινοβολία». Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού το μεσογειακό ταμπεραμέντο της δεν περνά απαρατήρητο.
Είστε Ελληνίδα δεύτερης γενιάς. Περάσατε εύκολα στην παιδική σας ηλικία;
Δεν είχα κανένα πρόβλημα και δεν ένιωσα ρατσισμό. Είχα πάντα Γερμανίδες κι Ελληνίδες φίλες. Δυσκολεύτηκα μόνο όταν πήγαινα στο ελληνικό δημοτικό σχολείο το απόγευμα κι αυτό γιατί δεν είχα ευκαιρία να παίξω με τα άλλα κορίτσια.
Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τα μίντια;
Ηθελα πάντα να δουλέψω στην τηλεόραση αλλά δεν ήξερα πώς να ενταχθώ σε αυτόν τον επαγγελματικό χώρο. Ετσι άρχισα πρώτα να δουλεύω σε ραδιοφωνικό σταθμό για να μπω στο νόημα και από εκεί και πέρα βρήκα τον δρόμο μου.
Πριν γίνετε παρουσιάστρια δελτίου ειδήσεων είχατε κάνει άλλες δουλειές;
Οι γονείς μου είχαν ένα περίπτερο στο οποίο δούλευα μαζί με τα αδέρφια μου. Παράλληλα, έπρεπε να κάνουμε και τα ψώνια των εμπορευμάτων. Μετά το σχολείο άρχισα να δουλεύω σε μια διαφημιστική εταιρία ως συντάκτρια κειμένων. Αλλά κάθε Κυριακή κρατούσα το περίπτερο εναλλάξ με τον αδερφό μου, μέχρι που έγινα 28 χρονών.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να εδραιωθείτε στον χώρο της δημοσιογραφίας και μάλιστα της ηλεκτρονικής;
Μπορεί να ήταν τυχερό και να ήμουνα και λίγο αφελής γιατί δεν ένιωθα φόβο. Παρ’ όλο που δεν είχα αυτοπεποίθηση, ένιωθα ότι όλα θα πάνε καλά. Ηταν πάντοτε στόχος μου να δουλέψω στην τηλεόραση.
Ο τίτλος του δελτίου που παρουσιάζετε ονομάζεται «Tagesschau». Τι σημαίνει; Πώς ονομάζεται το κανάλι το οποίο εργάζεστε;
«Tagesschau» σημαίνει σε ελεύθερη μετάφραση «γεγονότα της ημέρας». Το κανάλι ονομάζεται Das Erste, δηλαδή «Το πρώτο». Ανήκει σε μια ένωση δημόσιου ιδρύματος, στο ARD.
Ποιο ήταν το κίνητρο των υπευθύνων του σταθμού για να σας αναθέσουν τη θέση της παρουσίασης;
Τους άρεσε η δουλειά που έκανα. Με είχαν δει σε ένα πιο μικρό κανάλι που ανήκει και αυτό στον ίδιο όμιλο.
Είστε η πρώτη αλλοδαπή παρουσιάστρια κεντρικού δελτίου ειδήσεων στη Γερμανία. Πώς αισθάνεστε γι’ αυτό;
Είμαι πολύ περήφανη. Ξέρω ότι αναλαμβάνω μεγάλη ευθύνη και θέλω να βγάλω ασπροπρόσωπους τους ξένους που ζουν στη Γερμανία.
Θα μετακομίζατε στην Ελλάδα για να αναλάβετε την παρουσίαση δελτίου ειδήσεων ή να εργαστείτε σε ελληνικό κανάλι;
Δυστυχώς δεν τα μιλάω τόσο καλά τα ελληνικά και με τα χρόνια έχω αποκτήσει γερμανική προφορά. Κανένας δεν θέλει να ακούσει τέτοιες ειδήσεις!
Τι σας εντυπωσιάζει από τη γερμανική και τι από την ελληνική κουλτούρα;
Η γερμανική κουλτούρα είναι τελείως διαφορετική από την ελληνική, έχει κάτι το ξεκάθαρο, ίσιες γραμμές. Η ελληνική έχει περισσότερο… καρδιά. Οι Γερμανοί είναι πολύ οργανωμένοι, ευπρεπείς και ευσυνείδητοι. Καμιά φορά τους λείπει η ηρεμία και η ψυχραιμία. Συχνά βλέπουν τα πράγματα αρνητικά. Γι’ αυτό νιώθω πολύ καλά που είμαι Ελληνίδα. Στους Ελληνες με εντυπωσιάζει η γενναιοδωρία και η φιλοξενία τους.
Υπήρξαν πολλά αρνητικά δημοσιεύματα για την Ελλάδα. Ποιο είναι το κοινό αίσθημα το οποίο επικρατεί στη Γερμανία για τους Ελληνες;
Και στις δύο χώρες υπήρξαν αρνητικά δημοσιεύματα, που σε πολλές περιπτώσεις δεν ήταν αλήθεια.
Νομίζω ότι οι περισσότεροι Γερμανοί δεν έχουν εμπιστοσύνη στην Ελλάδα και δεν πιστεύουν ότι θα τα βγάλει πέρα. Θεωρούν ότι η πολιτική ανοίγει μονάχα το χέρι για λεφτά. Δεν βλέπουν ότι οι μεταρρυθμίσεις πάνε εμπρός. Δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί όλα τα χρόνια πολλοί Ελληνες δεν πλήρωναν φόρους. Γιατί η κατάσταση στις υπηρεσίες ήταν και είναι τόσο χαοτική. Τους στεναχωρεί ότι η ανεργία είναι πολύ μεγάλη και σκέφτονται τη νεολαία που έχει δύσκολο μέλλον.
Αυτό το διάστημα τα γερμανικά μίντια τι μεταδίδουν για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και το ελληνικό χρέος;
To κυρίως θέμα είναι η ύφεση στην Ελλάδα και η οικονομία που δεν αναθερμαίνεται.
Τι γνώμη έχουν οι Γερμανοί για τη Μέρκελ;
Τη θεωρούν λογική, πρακτική και αδέκαστη. Τους εντυπωσιάζει το γεγονός ότι δεν φοβάται τίποτα. Είναι σαν βράχος. Χαίρει μεγάλης εκτίμησης.
Πρόσφατα γίνατε μητέρα. Με τις τρέχουσες εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο και την ύφεση που σημειώνεται γενικότερα ανησυχείτε για το μέλλον;
Βέβαια ανησυχώ γιατί το πρόβλημα έγινε παγκόσμιο. Σκέφτομαι ότι η απληστία μερικών ανθρώπων θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο. Περιμένω τη μεγάλη βροντή. Παρ’ όλα αυτά δεν θέλω να μεγαλώσει το παιδί μου με φόβο.
Επισκέπτεστε την Ελλάδα; Νιώθετε Ελληνίδα;
Και βέβαια. Προσπαθώ να κατεβαίνω στην Ελλάδα κάθε δύο χρόνια. Οταν περάσει πιο πολύ ο καιρός αισθάνομαι χάλια. Μου λείπει κάτι. Είναι το αίμα που με τραβάει.
Σκεφτήκατε ποτέ να επιστρέψετε στη χώρα των γονιών σας για να ζήσετε;
Αμα γεράσω μπορεί και να επιστρέψω. Ακόμη είναι νωρίς. Αλλά θέλω οπωσδήποτε κάποτε να μείνω για τουλάχιστον ένα διάστημα έξι μηνών στην Ελλάδα για να μπορέσω να φρεσκάρω τα ελληνικά μου. Φοβάμαι να μη χάσω τις ρίζες μου.
Κωνσταντίνα Γαρνέλη
