«Είστε τυχεροί, βρίσκεστε στον γάμο του μελλοντικού προέδρου» έλεγε μεταξύ αστείου και σοβαρού στους προσκεκλημένους του το 1991 ο Ζαν Φρανσουά Κοπέ. Είκοσι χρόνια μετά φαίνεται ότι ο νέος ηγέτης της γαλλικής Κεντροδεξιάς το εννοούσε και ο γάμος του, αν και κατέληξε σε διαζύγιο, δεν του έφερε κακοτυχία.
Ο 48χρονος Κοπέ είναι το νέο πρόσωπο των γαλλικών μίντια, αλλά και του βαθιά διχασμένου UMP, που αναζητά ισορροπίες μετά την ήττα και την αποχώρηση του Νικολά Σαρκοζί σε μια Γαλλία που παλεύει να κρατηθεί στον αφρό και να μην παρασυρθεί από το κύμα της οικονομικής κρίσης.
Δύο ημέρες μετά την ανάδειξη του Ζαν Φρανσουά Κοπέ ως διαδόχου του Νικολά Σαρκοζί στο τιμόνι του αντιπολιτευόμενου κόμματος, η οποία βέβαια προέκυψε έπειτα από μια μαραθώνια διαδικασία εν μέσω κατηγοριών, ο έτερος διεκδικητής, ο πρώην πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν, αμφισβήτησε ανοιχτά τη νίκη του αντιπάλου του – μια εξέλιξη απρόσμενη, που έδωσε τη χαριστική βολή στο κόμμα. Η αμφισβήτηση της διαδικασίας από τον Φιγιόν δεν είναι τυχαία. Ο Κοπέ (με τα αγαλματίδια του Ζορό και του Ναπολέοντα στο γραφείο του) αναδείχτηκε νικητής των εσωκομματικών εκλογών με διαφορά μόλις 98 ψήφων. Ο Φιγιόν μίλησε για παρατυπίες στη διαδικασία και υποστήριξε ότι του «έκλεψαν» τη νίκη, παρόλο που πριν από δύο ημέρες φαινόταν ότι είχε αποδεχτεί το αποτέλεσμα. Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε ο επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του Φιγιόν Ερίκ Σιοτί ισχυρίστηκε ότι δεν καταμετρήθηκαν οι 1.304 ψήφοι των μελών του κόμματος από τα υπερπόντια εδάφη των νησιών Γουόλις και Φουτούνα, της Νέας Καληδονίας και του Μαγιότ. Αν λαμβάνονταν υπόψη αυτές οι ψήφοι, τότε ο Φιγιόν θα κέρδιζε συγκεντρώνοντας 88.004 ψήφους, δηλαδή μόλις 26 περισσότερες από τον Κοπέ. Ο Κοπέ, από την πλευρά του, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι θεωρεί «λυπηρή» τη διαμάχη, αλλά «δεν έχει πρόβλημα» με την επανακαταμέτρηση που ζητά ο αντίπαλός του, ωστόσο απέρριψε κατηγορηματικά την έκκλησή του να αναλάβει προσωρινά την προεδρία ο Αλέν Ζιπέ. Πάντως, ο πρόεδρος της COCOE Φιλίπ Ζεράρ τόνισε ότι δεν είναι δυνατόν να αναθεωρηθεί το αποτέλεσμα και ότι από εδώ και στο εξής «όποιος το αμφισβητεί θα πρέπει να προσφύγει στην επιτροπή εφέσεων». Η Βαλερί Πεκρές, πρώην υπουργός και από τα στελέχη του στρατοπέδου του Φιγιόν, μιλώντας στο Europe 1 χαρακτήρισε την κατάσταση γελοία, καθώς -όπως είπε- «αδυνατώ να καταλάβω γιατί ο κ. Κοπέ βιάστηκε να ανακοινώσει τη νίκη του, ενώ η επιτροπή δεν είχε δώσει ακόμη αποτέλεσμα».
Το μέλλον του κόμματος είναι αβέβαιο. Ακόμη κι αν δεν κινηθεί καμία διαδικασία, είναι πολύ δύσκολο για τον Κοπέ να κερδίσει το στοίχημα, να καταφέρει δηλαδή να συσπειρώσει γύρω του όλα τα στελέχη του UMP. Ενα στέλεχος του UMP είπε μια μεγάλη αλήθεια μιλώντας με εκνευρισμό στο γαλλικό ραδιόφωνο. «Κανείς, ούτε ο Κοπέ, ούτε ο Φιγιόν, δεν νίκησε… Το μόνο που ελπίζουμε είναι να επιστρέψει ο Νικολά Σαρκοζί».
Ο Ζαν Φρανσουά Κοπέ, όμως, θέλει να παρουσιάζεται ως ένας συνεχιστής του Σαρκοζί και αυτό σε συνδυασμό με τη «γοητεία» που ασκεί είναι μια καλή συνταγή. Ο ίδιος επιθυμεί διακαώς τη διεκδίκηση της προεδρίας το 2017, πολλοί όμως εκτιμούν ότι ο Νικολά Σαρκοζί θα θελήσει να επιστρέψει στο προσκήνιο της πολιτικής. Ο ίδιος ο Κοπέ ορκίζεται στον πρώην πρόεδρο «αιώνια πίστη». Στην πολιτική, όμως, οι λυκοφιλίες περισσεύουν. Κάπως έτσι ερμηνεύτηκε από τα γαλλικά μίντια το μήνυμα στο Τwitter που έστειλε ο Κοπέ αμέσως μετά τη νίκη του στις εσωκομματικές εκλογές, στο οποίο έγραφε ότι σκέπτεται τον Νικολά Σαρκοζί, αλλά και τον Ζακ Σιράκ. Ολοι γνωρίζουν πόσο πολύ αντιπαθεί ο Σιράκ τον Σαρκοζί…
Ο υπερόπτης Εβραίος (με τα τέσσερα παιδιά) που πολέμησε σκληρά τις μαντίλες
Η ζωή του θυμίζει πολύ αυτή του Σαρκοζί. Ο Κοπέ γεννήθηκε στο Παρίσι στις 5 Μαΐου του 1964, αλλά είναι εβραϊκής καταγωγής. Ο παππούς του εγκατέλειψε τη Ρουμανία το 1920 για να σωθεί από τις διώξεις. Ο πατέρας του έγινε γιατρός, ενώ η μητέρα του, με καταγωγή από την Αλγερία, είναι επίσης Εβραία. Αφού πέρασε από τα θρανία των καλύτερων σχολείων του Παρισιού, ο Κοπέ φοίτησε στη σχολή δημόσιας διοίκησης ΕΝΑ, από τη σχολή όπου έχουν αποφοιτήσει σχεδόν όλα τα ανώτατα στελέχη του γαλλικού Δημοσίου.
Εχει τέσσερα παιδιά, τρία από τον πρώτο του γάμο και ένα από την τωρινή σύντροφό του. Επαγγελματικά ο Κοπέ έκανε τα πρώτα του βήματα σε δημόσιους οικονομικούς οργανισμούς, ενώ δίδαξε και στο πανεπιστήμιο. Ολα αυτά βέβαια προτού αποφασίσει να ακολουθήσει πολιτική καριέρα στο συντηρητικό κόμμα. Ο Κοπέ υποστήριξε τον Σιράκ στις προεδρικές του 1995, χρονιά που εξελέγη δήμαρχος στην πόλη Μο, κοντά στο Παρίσι. Ακολούθησαν πολλά κυβερνητικά πόστα, συμπεριλαμβανομένου του υφυπουργού Προϋπολογισμού και Εσωτερικών, ενώ διετέλεσε κυβερνητικός εκπρόσωπος το διάστημα 2002-2007.
Σύμφωνα με τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, ο Κοπέ μπήκε στο περιθώριο ως έναν βαθμό όταν ανέλαβε ο Νικολά Σαρκοζί το 2007. Η μεγάλη αλλαγή και το ρήγμα με ένα μεγάλο μέρος του UMP ήρθαν το 2010 όταν ο Κοπέ ανέλαβε γενικός γραμματέας του κόμματος. Κι αυτό γιατί προσπάθησε να μετακινήσει το κόμμα πιο δεξιά, με στόχο να αλιεύσει τις ψήφους του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου. Τον Απρίλιο του 2011 ο Κοπέ ήταν ο πολιτικός που ευθύνεται για τη μεγάλη διαμάχη που ξέσπασε στη Γαλλία για την πρακτική του Ισλάμ και τη μαντίλα. Ο ίδιος είχε πει τότε ότι πολλοί Γάλλοι ανησυχούν για την αποτυχία της ολοκλήρωσης. Ο Φιγιόν τότε είχε διαχωρίσει τη στάση του, μένοντας εκτός του διαλόγου που είχε αρχίσει και προειδοποιώντας ότι υπήρχε ο κίνδυνος «να στιγματιστούν οι μουσουλμάνοι».
Ο Κοπέ χαρακτηρίζεται ως υπερόπτης. Αρέσκεται να προκαλεί και να δείχνει τις προθέσεις του. Η καμπάνια του για την ηγεσία του κόμματος έγινε με το σύνθημα «Δεξιός χωρίς αναστολές». Πράγματι χωρίς αναστολές «κελαηδά» και στο twitter. Ενα ανέκδοτο που είχε ποστάρει πρόσφατα για ένα παιδί που του έκλεψαν τη σοκολάτα μουσουλμάνοι εξαιτίας της νηστείας του Ραμαζανιού προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Μόλις τον περασμένο μήνα είχε υποστηρίξει ότι οι συμμορίες στα προάστια του Παρισιού ακολουθούν τακτικές ρατσισμού προς τους λευκούς! Ο ίδιος, πάντως, δεν φαίνεται να πτοείται από τις κατηγορίες που εκτοξεύονται εναντίον του.
Ο Νικολά καραδοκεί παρά τις φουρτούνες
Το μεγάλο πρόβλημα του Κοπέ όμως δεν ήταν, ούτε είναι ο Φρανσουά Φιγιόν, αλλά ο Νικολά Σαρκοζί. Ο πρώην πρόεδρος τηρεί σιγήν ιχθύος μετά την ήττα του και δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία του UMP. Σύμφωνα με μια πρόσφατη δημοσκόπηση, τα δύο τρίτα των ψηφοφόρων του κόμματος επιθυμούν την επιστροφή του στην πολιτική ζωή. Τον Σαρκοζί όμως για την ώρα φαίνεται να τον απασχολούν άλλα θέματα, όπως η δικαστική περιπέτεια για το σκάνδαλο Μπετανκούρ. Ο Σαρκοζί εκλήθη να παρουσιαστεί ενώπιον του δικαστηρίου του Μπορντό προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για την υπόθεση της παράνομης χρηματοδότησης του κόμματός του το 2007 από την πλούσια κληρονόμο της L’Oreal, με αντάλλαγμα φορολογικές ελαφρύνσεις. Η προεδρική του ασυλία δεν ισχύει πια. Από την έκβαση της υπόθεσης Μπετανκούρ θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό εάν ο Σαρκοζί θα επιχειρήσει μια δυναμική επιστροφή στην πολιτική σκηνή. Και μόνο τότε θα μπορεί ο Ζαν Φρανσουά Κοπέ να κάνει σχέδια για το μέλλον…
