Νέα τηλεφωνική συνομιλία, τη δεύτερη σε μία εβδομάδα, θα έχει σήμερα ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης με την καγκελάριο της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ. Στη συνομιλία θα συζητηθούν το κυπριακό μνημόνιο και η κατάληξη, το συντομότερο, στη δανειακή σύμβαση, με βάση και τις επαφές της Λευκωσίας με την τρόικα. Πάντως, ο Κύπριος Πρόεδρος φαίνεται να έχει έτοιμο Plan B στην περίπτωση που καθυστερήσει η υπογραφή της δανειακής σύμβασης.
Από την πρώτη συνάντηση Αναστασιάδη με την τρόικα διαφάνηκε μια πολύ σκληρή στάση του ΔΝΤ, την οποία κυβερνητικές πηγές στη Λευκωσία αποδίδουν στις διαφωνίες του Ταμείου με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Πάντως, στη συνάντηση με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ο εκπρόσωπος της Κομισιόν απέκλεισε το «κούρεμα» των καταθέσεων. Ωστόσο, η Λευκωσία δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά της, γιατί η θέση αυτή δεν υιοθετήθηκε επίσημα από το Eurogroup την περασμένη Δευτέρα κι ενώ ήδη καταγράφονται στο τραπεζικό σύστημα της Κύπρου μεγάλες εκροές κεφαλαίων.
Αγκάθια στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα είναι η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους της Κύπρου και η απαίτηση για αύξηση του εταιρικού φόρου από το 10% στο 12,5%. Σε ό,τι αφορά το επίμαχο θέμα του ξεπλύματος χρήματος, φαίνεται να πείθονται οι τεχνοκράτες της τρόικας και να δηλώνουν ικανοποιημένοι από την απόφαση που λήφθηκε στο Eurogroup. Στη Λευκωσία εκφράζεται ικανοποίηση από τη δήλωση του υπουργού Οικονομικών του Λουξεμβούργου Λουκ Φρίντεν ότι ορισμένα κράτη της ευρωζώνης επιχειρούν να επιβάλουν επιπρόσθετα κριτήρια για αξιολόγηση της Κύπρου αναφορικά με το ξέπλυμα, «γιατί δεν είναι πρόθυμα να στηρίξουν» την Κύπρο, αναφερόμενος προφανώς στον γερμανικό άξονα, τον οποίο πάντως δεν κατονόμασε. Ο κ. Φρίντεν, ο οποίος μιλούσε στον ραδιοφωνικό σταθμό RTL Radio Letzeebu-erg, άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι κάποιες χώρες επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν το ξέπλυμα ως άλλοθι, προκειμένου να μην παράσχουν οικονομική στήριξη στην Κύπρο. Το κλιμάκιο της τρόικας στη συνάντηση που είχε με τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Πανίκο Δημητριάδη συζήτησε τα θέματα του χρηματοπιστωτικού τομέα, στα οποία περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ο διαγνωστικός έλεγχος της Pimco με βάση το βασικό και το ακραίο σενάριο, το ποσό ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και τα σχέδια αναδιάρθρωσης των κυπριακών τραπεζών, και κατά συνέπεια το μέγεθος συρρίκνωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα.
