Αυτά είναι δράματα, μαντάμ. Να παλεύεις για να σώσεις την Ελλάδα, άθελά σου (τρόπος του λέγειν) να ανοίγεις μια μεγαλόπρεπη λούμπα και να πέφτεις μέσα και ο ίδιος και η Ελλάδα και το κόμμα σου και οι ιθαγενείς. Αυτό πρέπει να συνέβη με τον Γιώργο μας, του οποίου την ηθική, νομική και ιστορική υποστήριξη έχει αναλάβει εθελοντικά η παρούσα στήλη. Ντάξει τώρα, χρωστάει κάτι ψιλά η πασοκάρα και κάτι τρέχει στα γύφτικα. Σιγά, ποιος νοιάζεται για 100, 110 ή 115 εκατομμύρια ευρώ; Σώζεται κανείς με αυτά; Ούτε καν μερικές δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχοι και άνεργοι. Ποιος ενδιαφέρεται για δαύτους; Οι δυναστείες να είναι καλά…
Πάντως, αν θεωρείς ότι σώζεσαι με τόσο φτηνό χαρτζιλίκι (μια κατοσταρού εκατομμύρια), έχεις όνειρα β΄ διαλογής, είσαι ψιλικατζής και δεν θα κάνουμε διάλογο μαζί σου. Ο ΓΑΠ είχε υψηλής κλίμακας στόχους: την παγκόσμια υπερθέρμανση, την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, την πράσινη ανάπτυξη, την καλλιέργεια δενδρυλλίων χασίς για προσωπική χρήση, την πάταξη του καπιταλισμού και την οριστική και αμετάκλητη επικράτηση του σοσιαλισμού στον πλανήτη και στο υπόλοιπο γαλαξιακό σύστημα.
Μαργαρίτες
Η δυναστεία Παπανδρέου πάντοτε είχε ταβανιασμένους οραματισμούς και σχέδια πολιτικής, πολιτισμικής και οικονομικής φύσεως. Λίγο κυβέρνησαν την Ελλάδα (τρεις, τέσσερις, πέντε δεκαετίες περνούν γρήγορα) και παραλίγο να μεταμορφώσουν για τα καλά ολόκληρη τη γη. Εναν μήνα να παρατεινόταν η διακυβέρνηση του ΓΑΠ και η κρίση θα χτυπούσε την εξώθυρα του πλανήτη Αρη και θα μας κήρυτταν τον πόλεμο τα Ούφο – χωρίς την άδεια του Δημοσθένη Λιακόπουλου.
Δεν είδες που μόλις τον ξαποστείλαμε εμείς οι αχάριστοι κάνουν ουρά τα πανεπιστήμια και τα καζίνα (στο Λας Βέγκας, παρακαλώ) για το ποιος θα πρωτακούσει τις σοφίες του; Ε, γιατί λοιπόν παραπονιούνται οι πασοκτζήδες για τα εκατομμύρια που οφείλουν δεξιά κι αριστερά; Το καλό πράγμα κοστίζει. Ο,τι πληρώνεις παίρνεις. Λίγα βάζεις, πολλά κερδίζεις. Εδώ παπάς, εκεί Παπανδρέου. Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι και δισ. (ευρώ) η δυναστεία. Το σύνολο της λαϊκής θυμοσοφίας είναι μάρτυρας υπεράσπισης αυτής της λαμπρής οικογένειας που μας έκανε μια και καλή να ξεβαρεθούμε και να διάγουμε έναν περιπετειώδη βίο στη θερμή αγκαλιά της τρόικας. Κι εμείς μαδάμε ακόμα τις μαργαρίτες για να δούμε αν μας αγαπούν ή όχι…
Παναγιώτης Λιάκος
