Παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες του κ. Πλεύρη, το σύστημα ασύλου παραμένει διάτρητο
Με πανηγυρικές αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα και βαρύγδουπες δηλώσεις ο Θάνος Πλεύρης επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο υπουργός που «βάζει τάξη» στο Μεταναστευτικό. Την ίδια ώρα όμως που διαφημίζει περιχαρής το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου του τα ίδια τα γεγονότα καταρρίπτουν με κρότο το αφήγημα περί αυστηρών ελέγχων και αποτελεσματικής φύλαξης της εθνικής ασφάλειας, δείχνοντας πως η χώρα έχει μετατραπεί σε «ξέφραγο αμπέλι».
«Το νέο σ/ν δεν ποινικοποιεί τη συμμετοχή σε ΜΚΟ» αναφέρει σε διευκρινιστική ανάρτηση ο υπουργός, για να προσθέσει ότι «ο λαθροδιακινητής θα τιμωρείται βαρύτερα εάν παράλληλα είναι και μέλος ΜΚΟ», ενώ καταλήγει με νόημα πως «το άγχος κάποιων ΜΚΟ προκαλεί έκπληξη. Σε μένα όχι». Ο κ. Πλεύρης, δίχως ψήγμα αυτοκριτικής διάθεσης, επιλέγει να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση σε βολικό στόχο, αποφεύγοντας κι αποσιωπώντας αμείλικτα ερωτήματα και ευθύνες. Διότι πίσω από τις αναρτήσεις και τους πανηγυρισμούς αποκαλύπτεται μια πραγματικότητα που κάθε άλλο παρά ασφάλεια εκπέμπει. Οπως προκύπτει από τα στοιχεία των αρμόδιων Αρχών, το ελληνικό σύστημα ασύλου αποδείχθηκε διάτρητο, επιτρέποντας σε πρόσωπα με δημόσια ίχνη εξτρεμιστικής δράσης να αποκτήσουν καθεστώς προστασίας και να κυκλοφορούν ανενόχλητα στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Ο ίδιος ο υπουργός παραδέχθηκε ότι «από τη στιγμή που πήρε το άσυλο δεν προκύπτει από τον φάκελο ότι υπήρχε οποιαδήποτε γνωστοποίηση – ούτε Interpol ούτε ερυθρά αγγελία». Ομως το πρόβλημα δεν είναι τι δεν υπήρχε στους φακέλους. Είναι τι δεν ελέγχθηκε. Διότι, όπως προκύπτει από το ρεπορτάζ, «μια απλή έρευνα στα κοινωνικά δίκτυα θα έδειχνε άμεσα τη δράση και τις σχέσεις του συγκεκριμένου προσώπου», κάτι που εντόπισαν χωρίς δυσκολία ξένες Αρχές, αναγκάζοντας εκ των υστέρων το ελληνικό κράτος να κινηθεί. Επί ημερών του κ. Πλεύρη, παρά τις πομπώδεις εξαγγελίες, το άσυλο μοιάζει διάτρητο στις διαθέσεις οποιουδήποτε, ενώ ο ίδιος ο υπουργός, υποτιμώντας τη νοημοσύνη μας, εμφανίζεται να πανηγυρίζει για νομοσχέδια που υποτίθεται ότι θα διορθώσουν όσα το υπουργείο του δεν κατάφερε να αποτρέψει.
