Οι τσιλιαδόροι και οι αυτουργοί των ποινικών κωδίκων

Κάποιοι θέλουν να «ράψουν» τα γεγονότα στις φιλοδοξίες τους. Να χρησιμοποιήσουν ψηφισμένους νόμους ως όχημα για δικαστικές διενέξεις που θα αυξήσουν τη δημοτικότητά τους. Για να εκφράσουν κάποιοι άλλοι, κρυπτόμενοι όπισθεν αυτών, τη δυσαρέσκειά τους και να εκβιάσουν όσους θεωρούν ότι δεν διάκεινται ευμενώς υπέρ τους.

Αν έλεγαν όλη την αλήθεια θα ήμασταν σύμφωνοι και εμείς. Θα τους λέγαμε «κάντε το»! «Ραφτείτε». Ελευθέρως! Αλλά επειδή σκοπίμως λένε μόνο όσα τούς βολεύουν και όχι όλη την αλήθεια, λυπούμεθα.

Δεν γίνεται. Θα τα πούμε όλα! Αναφερόμαστε στο θέμα που έχει προκύψει με τους ποινικούς κώδικες, περιλαμβανομένου του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, και τις τυχόν ποινικές ευθύνες Τσίπρα εξαιτίας της ψήφισής τους. Διαβιβάστηκε χθες και δικογραφία στη Βουλή έπειτα από μηνύσεις.

Με την άνεση κάποιων που από το θέρος του 2019 (3/6/2019) γράψαμε ότι η ψήφιση των κωδίκων είναι διακομματικό σκάνδαλο (θα εξηγήσουμε στο τέλος γιατί), απευθύνουμε έκκληση. Ή πείτε τα όλα ή ασκείστε το δικαίωμά σας στη σιωπή. Για την ώρα θα φρεσκάρουμε τη μνήμη σας! Η ιστορία, λοιπόν, έχει ως εξής:

– Λίγο πριν προκηρυχθούν οι εθνικές εκλογές του 2019 και πριν διαλυθεί η Βουλή ο Ευάγγελος Βενιζέλος κάλεσε τα κόμματα να συνεννοηθούν ώστε να εισαχθούν και να ψηφιστούν από την Ολομέλεια οι νέοι ποινικοί κώδικες που ετοίμασε η νομοπαρασκευαστική επιτροπή του διαπρεπούς νομικού Χριστόφορου Αργυρόπουλου, με τη συμμετοχή και εισαγγελέων. Χωρίς τη συναίνεση των κομμάτων εισαγωγή, συζήτηση και ψήφιση κωδίκων σε νεκρό πολιτικό χρόνο δεν νοείτο. 

Η ΝΔ συ-ναί-νε-σε για τη συζήτηση. Το υπογραμμίζω. Μπορούσε να πει όχι. Ενώ για τον διορισμό προέδρου και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αποφάσισε το εν αποδρομή υπουργικό συμβούλιο Τσίπρα, δεν συναίνεσε. Μίλησε για «έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης». 

– Ο βουλευτής και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος έλαβε τον λόγο στη συνεδρίαση της 6ης Ιουνίου 2019 στην Ολομέλεια της Βουλής και μίλησε. Ηταν μάλιστα η τελευταία ομιλία του στη Βουλή έπειτα από 26 χρόνια παρουσίας. Σε αυτήν υπογράμμισε ότι «δεν είναι νομοθετική πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ η ψήφιση των κωδίκων, είναι πρωτοβουλία που έπρεπε να είχαν αναλάβει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Επρεπε να είχε γίνει νωρίτερα η ψήφισή τους». Ο κύριος Βενιζέλος εξήρε την αρχή του ποινικού φιλελευθερισμού, που είχαν διδαχθεί ως μαθητές του καθηγητή Μανωλεδάκη ο ίδιος και ο Νίκος Παρασκευόπουλος, έκανε ειδική αναφορά στις αρχές της αναλογικότητας και της επιείκειας κατά τη λήψη των δικαστικών αποφάσεων, σημείωσε πότε πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται ο νέος νόμος που, όπως παραδέχθηκε, θα επηρεάσει και εκκρεμείς δικαστικές αποφάσεις και κατέληξε: «Είναι αναγκαίος ο εκσυγχρονισμός των ποινικών κωδίκων. Πρόκειται για βήμα θετικό».

Οι νέοι ποινικοί κώδικες εισήχθησαν προς ψηφοφορία. Ο ΣΥΡΙΖΑ τούς ψήφισε. Τους ψήφισε όμως και το Ποτάμι του κυρίου Θεοδωράκη, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του οποίου ήταν και μερικοί σημερινοί βουλευτές και (ως συνεργάτες) ευρωβουλευτές της Ν.Δ. Από την ψηφοφορία απείχαν και δεν καταψήφισαν το νομοθέτημα η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Μεταξύ αυτών που δεν καταψήφισαν το νομοθέτημα είναι και ο σημερινός υπουργός Υγείας. Αξιοσημείωτο, επίσης, αλλά δεν εξέδωσαν ανακοινώσεις και δεν διαμαρτυρήθηκαν οι συνήθως λαλίστατες Ενώσεις Δικαστών και Εισαγγελέων. Αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου ο υπογράφων κατήγγειλε επανειλημμένως ότι η ψήφιση των κωδίκων ήταν παρέμβαση στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, καθώς είτε άλλαξε την πορεία κάποιων δικών είτε τις κατήργησε εντελώς. Είχαμε επίσης πληροφορίες ότι διατάξεις του κώδικα θα επηρέαζαν δικαστικές υποθέσεις που χειρίζονταν δικηγόροι που ανήκαν στο περιβάλλον μελών της συγκεκριμένης νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Ακολούθησε ηχηρά σιωπή από όλους. Είχαμε εθνικές εκλογές μπροστά μας, αλλά περίεργο, ενώ υποτίθεται ότι όλοι ήξεραν, κανείς δεν κατήγγειλε το παραμικρό. Το συμπέρασμα είναι απλό: Και έγκλημα υπήρξε τότε από πολιτικής απόψεως και φυσικοί αυτουργοί (ΣΥΡΙΖΑ – Ποτάμι) και… τσιλιαδόροι (Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ ). Ερωτάται: Γιατί τσιλιαδόρος η Ν.Δ.; Προς τι η αποχή; Την απάντηση μας την έδωσε η ίδια η επικαιρότητα.

Λίγο καιρό μετά ο νέος ορισμός της δωροδοκίας και της απιστίας, η οποία για τις ΔΕΚΟ νοείται έκτοτε ως ιδιωτικό αδίκημα (Α.Ε.), είχε ως αποτέλεσμα να αθωωθούν όλοι οι κατηγορούμενοι για τη Siemens και τον ΟΤΕ, μεταξύ των οποίων και ο «Γκρομίκο» του Οργανισμού, ο αμετακίνητος γενικός διευθυντής Προμηθειών για τις 1 εκατομμύριο ψηφιακές παροχές. Λίγο καιρό μετά απαλλάχθηκαν από τις ποινικές τους ευθύνες τριακόσια ανώτερα στελέχη των τραπεζών που υπέγραφαν τα δάνεια των κομμάτων χωρίς εγγυήσεις. Λίγο καιρό μετά, τέλος, βουλευτής της Ν.Δ. και στενός συνεργάτης του κυρίου Μητσοτάκη απηλλάγη από τις κατηγορίες για παιδεραστία λόγω των νέων διατάξεων του κώδικα ποινικής δικονομίας για την παραγραφή. Μετά ταύτα ερωτώνται όλοι αυτοί που ενώ δεν καταψήφισαν το σκάνδαλο όταν περνούσε μπροστά από τα μάτια τους και έκαναν πως δεν το είδαν:

Θεωρούν ύποπτο πολιτικής ενοχής ή άλλης πλην του κυρίου Τσίπρα τον κύριο Θεοδωράκη; Τους βουλευτές της Ν.Δ. που ήταν τότε βουλευτές του Ποταμιού; Θεωρούν ύποπτο τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος έκανε μία άρτια από νομικής απόψεως ομιλία στο Κοινοβούλιο; Εμπρός, γενναίοι μας. Μιλάτε! Εμείς μιλήσαμε όταν κρυβόσασταν. Και προς επίρρωσιν, ιδού. Στο σημείωμά μας της 3ης Ιουνίου 2019 με τίτλο «Μεγίστη υποκρισία» αποκαλύπταμε, μεταξύ άλλων, γιατί η Βουλή θα νομοθετούσε χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας:

«Ὁ τόπος δυστυχῶς εἶναι μικρός. Γνωριζόμαστε. Ὅλα μαθαίνονται. Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἀπογοητευτική: Διότι τά κόμματα συμφωνοῦν μέσω φωτογραφικῶν διατάξεων στόν ποινικό κώδικα νά ἀπαλλάξουν τριακόσια στελέχη τραπεζῶν πού διώκονται γιά ἀπιστία μέ βάση τόν νόμο περί καταχραστῶν τοῦ Δημοσίου. Μαθαίνω πώς θά ἐπαναπροσδιοριστεῖ ἡ ἔννοια τοῦ δόλου, μέ τήν ὁποία θεμελιώνεται ἡ ὑποκειμενική ὑπόσταση τοῦ ἀδικήματος τῆς ἀπιστίας, καθώς λ.χ. δέν εἶναι δυνατόν τμηματάρχες τραπεζῶν πού δέν ἦρθαν ποτέ σέ ἐπαφή μέ τά κόμματα (ἄρα ποῖος δόλος) νά διώκονται γιά ἀπιστία ἐπειδή συνυπέγραψαν τά δάνεια. Μαθαίνω ἐπίσης πώς συζητεῖται νά τεθεῖ ὡς προϋπόθεση γιά τήν δίωξη τραπεζικῶν στελεχῶν ἡ προηγούμενη ἔγκληση τῶν τραπεζῶν ἐναντίον τους, μόνο ἄν ὑπέστησαν ζημία. Μαθαίνω, ἐπίσης, πώς γιά τήν ψήφιση τοῦ νέου ποινικοῦ κώδικα ἔχουν ἐκδηλώσει ἐνδιαφέρον καί μεγάλοι ἐπιχειρηματίες».