Πρόβα στην πλάτη του ετοιμοθάνατου. Eτσι αποκαλούν την πρόταση του υπουργείου Ανάπτυξης για άνοιγμα των καταστημάτων 52 Κυριακές τον χρόνο οι έμποροι της Θεσσαλονίκης. Από την ημέρα που επανεμφανίστηκε η ιδέα στο τραπέζι, δεν ησυχάζουν. Θα δώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα, ώστε η σχετική ρύθμιση να μην περάσει.
Την τελευταία διετία στην αγορά της Θεσσαλονίκης τα εμπορικά καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Εσχάτως στη θέση τους κάνουν την εμφάνισή τους μικρά καφέ ή ταχυφαγεία, σε καμία όμως περίπτωση άλλα εμπορικά καταστήματα. Πόσα ρούχα και παπούτσια, άλλωστε, χρειάζονται για να ντύσουν ανθρώπους που το πρώτο που κόβουν από τις δαπάνες τους είναι η ένδυση και η υπόδηση; Πρόσφατα επιχειρηματίας που έκλεισε το ιδιόκτητο εμπορικό του κατάστημα στο κέντρο δέχτηκε 20 προτάσεις από δυνητικούς ενοικιαστές και όλοι ήταν άνθρωποι που ήθελαν να σερβίρουν… καφέ. Σε αυτό το φόντο η πρόταση για το άνοιγμα των μικρών καταστημάτων, κάτω των 250 τ.μ., 52 Κυριακές τον χρόνο, σε προαιρετική βάση, φαντάζει ιδέα σατανικών μυαλών για τους εμπόρους της πόλης. Επειδή όμως το να χτυπάς τη γροθιά στο μαχαίρι ποτέ δεν είχε καλά αποτελέσματα, οι έμποροι της Θεσσαλονίκης είναι έτοιμοι να συζητήσουν κάποιες εναλλακτικές, αρκεί να μην καταλήξουν να τρώνε τις σάρκες τους, συρόμενοι σε έναν ανταγωνισμό που θα ξεκινήσει όταν έστω και ένας κατέβει την Κυριακή στο μαγαζί του.
Η διάταξη που προωθείται από το υπουργείο Ανάπτυξης προβλέπει ότι επιτρέπεται στα μικρά καταστήματα μέχρι 250 τετραγωνικά μέτρα να είναι ανοιχτά και τις 52 Κυριακές τον χρόνο και τα μεγαλύτερα να λειτουργούν επτά, οι οποίες θα είναι στη διάρκεια των γιορτών και των εκπτωτικών περιόδων.
«Τρεις φορές τον χρόνο και αυτές υπό προϋποθέσεις»
Οπως σημειώνει μιλώντας στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (ΕΣΘ) Παντελής Φιλιπππίδης, το μόνο που θα μπορούσαν να δεχτούν οι έμποροι ως βάση διαλόγου, για να μην φανούν αδιάλλακτοι και εφόσον τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο, είναι να ανοίγουν τα καταστήματα, αν αποδειχτεί ότι υπάρχει νόημα και κέρδος, τρεις Κυριακές τον χρόνο, δύο στις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και μία πριν από το Πάσχα. Παράλληλα, τρεις ακόμα Κυριακές θα μπορούσαν να βρίσκονται στην απόλυτη διαχείριση του Εμπορικού Συλλόγου κάθε πόλης, εφόσον συντρέχουν ειδικές συνθήκες, όπως -για παράδειγμα- στην περίπτωση της Θεσσαλονίκης το Σαββατοκύριακο της Διεθνούς Εκθεσης ή η άφιξη πολλών κρουαζιερόπλοιων στην πόλη κάποια Κυριακή και γενικά τέτοιου τύπου συνθήκες, στις οποίες το να ανοίξουν τα καταστήματα στη θεσμοθετημένη αργία της Κυριακής θα είχε μια λογική.
Οσο για τη μεγάλη παγίδα, όπως την αποκαλεί ο κ. Φιλιππίδης, τη λέξη «προαιρετικά», ο ίδιος σημειώνει ότι στο εμπόριο δεν υπάρχει παρά μόνο η λέξη «ανταγωνισμός». «Οποτε στα θέματά μας επενέβησαν οι τεχνοκράτες έφεραν την καταστροφή. Ας αφήσουν επιτέλους τους εμπόρους να αποφασίσουν. Εμείς ξέρουμε καλύτερα. Ποιον ευνοεί μια τέτοια ρύθμιση, αν όχι τους πολυχώρους και τα πολυκαταστήματα που μπορούν να έχουν κυλιόμενο ωράριο στους εργαζομένους τους και να χρησιμοποιήσουν όσους θέλουν ανάλογα με την κίνηση της Κυριακής;» αναρωτιέται. «Πώς μπορώ εγώ με τον εαυτό μου ή τον έναν υπάλληλο που διαθέτω να μπω σε αυτόν τον ανταγωνισμό; Απλά θα εξαντληθώ» εξηγεί.
Αυτό που φοβούνται οι έμποροι είναι ότι το «όποιος θέλει ανοίγει» θα μετατραπεί σύντομα σε «άνοιξε ο διπλανός μου να ανοίξω κι εγώ», επιβαρύνοντας κατά κύριο λόγο τους αυτοαπασχολούμενους εμπόρους. Προβλέπουν επίσης ότι όταν ανοίξει σχεδόν όλη η αγορά την Κυριακή, κανείς δεν θα κατέβει την Τρίτη, για παράδειγμα, για τους λίγους που θα επιλέξουν να απόσχουν, όσο οι υπόλοιποι παίρνουν το ρεπό τους. «Εξήντα εννιά ώρες την εβδομάδα είναι ανοιχτά τα μαγαζιά. Γιατί ακριβώς δεν προλαβαίνουν οι καταναλωτές να ψωνίσουν; Ο μόνος λόγος είναι ότι δεν έχουν χρήματα να διαθέσουν» σημειώνει ο αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
«Οποιος έχει χρήματα και θέλει να ψωνίσει από το μαγαζί μου, του δίνω ραντεβού στις 4 τα ξημερώματα για να ανοίξω και να έρθει. Ας τον βρουν όμως πρώτα» τονίζει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» έμπορος της Θεσσαλονίκης, θέλοντας να δείξει ακριβώς το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκονται τα εμπορικά καταστήματα της πόλης.
«Αλλο τα περίχωρα και άλλο το κέντρο»
Το Σάββατο του Λαζάρου το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΕΕΘ) και ο κεντρικός δήμος διοργάνωσαν μια γιορτή με εργαλεία την παράδοση και τα έθιμα, για να δώσουν κίνηση στην αγορά. Ζήτησαν για τον σκοπό αυτό από τους εμπόρους να κρατήσουν ανοιχτά τα μαγαζιά τους και την Κυριακή των Βαΐων. Η απάντηση ήταν αρνητική και ο λόγος μάλλον προφανής. «Να βάλουμε τα χέρια μας να βγάλουμε τα μάτια μας σε μια περίοδο που η λέξη Κυριακή είναι ταμπού και βρισκόμαστε σε μάχη;» λένε κάποιοι.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Ο πρόεδρος του ΕΕΘ Μιχάλης Ζορπίδης, άνθρωπος του τουρισμού ο ίδιος, θεωρεί ότι κάποια μέρη, όπως είναι η Θεσσαλονίκη, πρέπει να κρατάνε ανοιχτά τα καταστήματά τους κάποιες Κυριακές και να υπάρχει επιλογή και για περισσότερες για όσους θέλουν. «Δεν έπρεπε τώρα, πριν από το Πάσχα, ή κατά τη διάρκεια της Διεθνούς Εκθεσης να ανοίγουν τα καταστήματα τις Κυριακές; Δεν μιλάω για την Τούμπα και την Καλαμαριά, στο κέντρο εννοώ» σημειώνει ο κ. Ζορπίδης και εξηγεί ότι μια πόλη κλειστή το καλοκαίρι θα είναι νεκρή πόλη για τους τουρίστες που θα έρχονται. «Πρέπει να υπάρξει ταύτιση απόψεων όλων των φορέων και βέβαια των άμεσα εμπλεκόμενων εμπόρων. Αν θέλουμε βέβαια η πόλη μας να προσελκύσει τουρισμό και να μην τον αφήσει ανεκμετάλλευτο» καταλήγει.
Μαρία Mαθιοπούλου
