Στο «Dialogue in the dark» όλες οι αισθήσεις, πέραν της οράσεως, είναι εναργείς. Σε συνθήκες απόλυτου σκοταδιού, άλλωστε, τα μάτια δεν μπορούν να προσφέρουν και πολλά, κάτι που γίνεται αντιληπτό από το πρώτο κιόλας λεπτό που εισέρχεται κανείς στην πρωτοποριακή εγκατάσταση, η οποία εδώ και μία εβδομάδα φιλοξενείται σε ειδικό χώρο του Θεάτρου Badminton.
Μιλάμε φυσικά για την περίφημη διαδραστική έκθεση, η οποία από το 1988 -χρονιά έναρξής της- έχει έναν και μόνο στόχο: να μας παρακινήσει να ανακαλύψουμε πώς θα μπορούσε να είναι η ζωή δίχως καμία αχτίδα φωτός.
Η κεντρική ιδέα είναι απλή. Για περίπου 80 λεπτά οι συμμετέχοντες περιηγούνται στο αστικό περιβάλλον -που αποτελεί προσομοίωση της πόλης της Αθήνας- με μοναδικούς συμπαραστάτες ένα λευκό μπαστούνι αλλά και έναν οδηγό, ένα άτομο με πρόβλημα όρασης.
Σκαλοπάτια και εμπόδια από τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο -για ευνόητους λόγους- απουσιάζουν. Οπως και τα κινητά, τα ρολόγια αλλά και οτιδήποτε μπορεί να αποσπάσει την προσοχή ή να ξεχωρίσει. Οι συμμετέχοντες καλούνται να αφήσουν όλα τα αξεσουάρ στα ειδικά ντουλαπάκια που βρίσκονται στον προθάλαμο της εγκατάστασης λίγο προτού αφεθούν στη μαγεία του σκότους.
Ο αποχωρισμός από το φως γίνεται σταδιακά. Με μικρά βήματα οι συμμετέχοντες προχωρούν, τείνοντας με προσοχή το μπαστούνι διερευνώντας αναγνωριστικά τον χώρο. Ολα μοιάζουν πρωτόγνωρα.
Οι ήχοι λειτουργούν ως πυξίδα σε ένα θεοσκότεινο μέρος και ο χρόνος μοιάζει να κυλάει γοργά, σαν το νερό της υπαίθριας βρύσης που κάνει αίφνης την «εμφάνισή» της σε κάποιο σημείο του αστικού ταξιδιού. Αθέατος παραμένει και ο συρμός του μετρό στον οποίο οι επισκέπτες επιβιβάζονται για να κάνουν τη βόλτα τους στην Αθήνα.
Ενας περίπατος αλλιώτικος από τους άλλους, στον οποίο οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. «Αν δεν αισθανθείτε καλά, μπορείτε ανά πάσα στιγμή να μου το πείτε και εγώ θα σας οδηγήσω προσεκτικά στην έξοδο» λέει με την καθησυχαστική της φωνή η ξεναγός. Εκείνη ξέρει ανά πάσα στιγμή το πού βρίσκονται οι συνοδοιπόροι της και τους οδηγεί κάθε φορά που δείχνουν να ξεστρατίζουν από τον δρόμο τους «χαμένοι» από την έλλειψη του φωτός.
Για 80 λεπτά είναι εκτός από ξεναγός και η φίλη που θα προστατεύσει τους οκτώ συνανθρώπους της από τις τυχόν κακοτοπιές και θα τους κρατήσει μακριά από τους κινδύνους. Διότι σε μια πόλη, τόσο αφιλόξενη για τους ανθρώπους με προβλήματα όρασης όπως η Αθήνα, οι φίλοι είναι απαραίτητοι.
«Το να περπατάς με έναν φίλο στο σκοτάδι είναι καλύτερο από το να περπατάς μόνος στο φως» είχε πει κάποτε η Ελεν Κέλερ. Και δεν είχε άδικο…
Ταξίδι σε όλο τον κόσμο!
Το «Dialogue in the dark» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Γερμανία το 1988 και έκτοτε έχει ταξιδέψει σε περισσότερες από 30 χώρες και 127 πόλεις σε όλον τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι συνολικά 7.000.000 επισκέπτες έχουν συμμετάσχει μέχρι στιγμής στο ενδιαφέρον εγχείρημα, το οποίο, όπως διατείνονται και εκείνοι που το έχουν βιώσει, «είναι μια εμπειρία που αξίζει να τη ζήσουν μικροί και μεγάλοι». Σύμφωνα με τον εμπνευστή της, τον Γερμανό δημοσιογράφο και σκηνοθέτη Andreas Heinecke, «η εν λόγω εγκατάσταση δεν εκθέτει τίποτε άλλο παρά τα στερεότυπά μας περί διαφορετικότητας. Το “Dialogue in the dark” ενθαρρύνει τους επισκέπτες να δουν τον κόσμο με τα μέσα μάτια. Ενα παιχνίδι που μας καλεί να ανακαλύψουμε, να εμπιστευθούμε και να αναπτύξουμε τη δύναμη των αισθήσεών μας».
Info: Η εγκατάσταση «Dialogue in the dark» φιλοξενείται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στο Θέατρο Badminton.
Γιώτα Βαζούρα
