Ο Γλαύκος Κληρίδης, ο ιδρυτής της κυπριακής Δεξιάς, «επιστρέφει» μια εβδομάδα μετά τον θάνατο του μέσα από το βλέμμα της κόρης του, στο πλαίσιο μιας κατάθεσης ψυχής της στην εφημερίδα «Πολίτης». Ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας υπήρξε θαυμαστής του Μαχάτμα Γκάντι, του Νέλσον Μαντέλα, του Ελευθερίου Βενιζέλου και εν γένει ανθρώπων που ξεχώρισαν και οδήγησαν τους λαούς τους σε ένα καλύτερο μέλλον, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η θυγατέρα του Καίτη Κληρίδη, η οποία δεν διστάζει να αναφερθεί στον πολλάκις σχολιασμένο με συν και πλην «πατριωτισμό» του γεννήτορά της. «Ηταν υπερήφανος για την καταγωγή του. Ο εθνικισμός, όπως χρησιμοποιείται ο όρος από κάποιους, έχει αποκτήσει κακή έννοια. Ο πατέρας μου ήταν πολύ ανεκτικός και δεν είχε προκαταλήψεις. Δεν κρατούσε κακίες μέσα του. Εβλεπε τους ανθρώπους και τους δεχόταν όπως ήταν, χωρίς να έχει παραπάνω απαιτήσεις» τονίζει, μιλώντας για τον πολιτικό που είχε το προνόμιο να είναι «ο πιο δικός τους άνθρωπος, που πήρε εν γνώσει του θέσεις μη δημοφιλείς, αφουγκραζόμενος πάντα τις ανάγκες του κόσμου».
Μοναδικό βάρος στην ψυχή του πολιτικού της γενιάς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου; « Ενιωθε τύψεις γιατί είχε λάβει μέρος στους βομβαρδισμούς πόλεων στη Γερμανία, όπου σκοτώθηκαν άμαχοι», ενώ στενοχωριόταν πάντα με το Κυπριακό.
Οσον αφορά την οικογενειακή τους περιουσία, υπογραμμίζει ότι ο πατέρας της δεν θέλησε ποτέ να εκμεταλλευτεί τη θέση του για να πλουτίσει. «Δεν έφυγε πλούσιος. Εχουμε το πατρικό σπίτι και το σπιτάκι στο Μενεού. Κάποια χρήματα που είχε μαζέψει ο πατέρας μου τα βάλαμε στα αξιόγραφα και τα χάσαμε».
Ο Γλαύκος Κληρίδης, σύμφωνα με τη μαρτυρία της κόρης του, ήταν από καιρό έτοιμος για το τελευταίο του ταξίδι. Ισως γιατί δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει τον χαμό της συζύγου του Λίλας, η οποία πέθανε το 2007, αφού είχε μείνει στο κρεβάτι από το 2005. «Νύσταξε η ψυχή μου. Θέλω να πάω να κοιμηθώ» της έλεγε τακτικά τον τελευταίο καιρό. Μέχρι που αποκοιμήθηκε για πάντα…
Δήμητρα Αθανασοπούλου
