Ο αλησμόνητος ΓΑΠ δεν παίζει μόνος του. ΈΕχει, καθώς λένε, και «κύκλους». Αυτοί οι «κύκλοι» δεν χρησιμεύουν μόνο για χορό χούλα χουπ. Ταιριάζουν και σε αποστολές κατά τι δύσκολες. Αντί να βγει κάποιος πολύφερνος και να πει «κόβω φλέβες για να με ορίσει το κόμμα υποψήφιο δήμαρχο Κάτω Δρακότρυπας», βγαίνουν οι «κύκλοι» του.
Συνήθως με ηλεκτρονική αλληλογραφία, με φαξ ή με κλήσεις στα φορητά τηλέφωνα πολιτικών συντακτών, όπου λένε: «Ο πρώην υπουργός Αριστοδημήτρης Τσακατσούκας δέχεται αφόρητες πιέσεις για να βοηθήσει τον Δήμο Κάτω Δρακότρυπας να βγει από το τέλμα στο οποίο τον έχει βυθίσει η δημαρχία Καραταμτούλια και σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο να αγωνιστεί μέχρις εσχάτου ευρώ μαζί με τους Δρακοτρυπιώτες συμπολίτες του».
Εν προκειμένω, το παιδί με τα κολάν και τα ποδήλατα, ο γιος του Αντρέα, έχει (τουλάχιστον) έναν τέτοιο «κύκλο». Ονομάζεται Γιώργος Ελενόπουλος και αξιοποιείται τα μάλα, διότι ο εργώδης αποδομητής δεν τα πολυκαταφέρνει στα ελληνικά του – άσε που πολλοί αναρωτιούνται αν έχει εγκαταστήσει ελληνική γραμματοσειρά στους υπολογιστές του. Ο κ. Ελενόπουλος, ως άλλη Πυθία, μάσησε τη μάντιδα δάφνη κι έβγαλε χρησμό από τον ημίθεο Τζέφρυ.
Ποιο έθνος;
Από το μαντείο των αδελφών Παπανδρέου ειπώθηκε τούτο: «Γι’ αυτό η Ιστορία είναι αμείλικτη, γιατί αποκαθιστά την αλήθεια. Και λέει ότι: Ο Γιώργος Παπανδρέου έπραξε ό,τι ήταν δυνατόν για να διασφαλίσει τη σταθερή πορεία της χώρας, όταν όλοι οι άλλοι -με πρώτους εκείνους που είχαν την ευθύνη γιατί την οδήγησαν στο χείλος της καταστροφής- ήταν είτε απόντες είτε απέναντι και πάντως τότε μόνον για τη σταθερότητα της χώρας δεν ενδιαφέρονταν. Προέταξε το συμφέρον της χώρας, διασφαλίζοντας την ομαλή της πορεία. Το εθνικό έναντι του προσωπικού συμφέροντος».
Καλά τα λέει ο σύντροφος, αλλά χρειάζονται μερικές διευκρινίσεις. Ηθελε ο ΓΑΠ, καθώς γράφει ο «κύκλος», τη σταθερή πορεία της χώρας. Ποιας χώρας δεν μας αναφέρει… Επίσης ο «κύκλος» λέει ότι ο ακάματος κωπηλάτης «προέταξε το εθνικό έναντι του προσωπικού συμφέροντος». Σίγουρα κάποιο έθνος ωφελήθηκε από τα έργα και τις ημέρες του Γιωργάκη, αλλά δεν είναι το ελληνικό.
Τέλος πάντων, με τούτα και μ’ εκείνα πέρασε η ώρα. Εχουμε ραντεβού με την ανάπτυξη. Να μπανιαριστούμε, να ρίξουμε μια ξούρα, να πάρουμε λέλουδα, την περιμένουμε στο αεροδρόμιο…
Παναγιώτης Λιάκος
