Για να αποδίδουμε τα του καίσαρος τω καίσαρι η είδηση γράφτηκε στον «Βηματοδότη». Εκεί πρέπει να στείλουμε τις πρώτες ανθοδέσμες για την ανυπόκριτη χαρά που πλημμύρισε τα σωθικά μας άμα τη αναγνώσει της πληροφορίας. Σύμφωνα με τον συντάκτη, το πόνημα του ΓΑΠ (σ.σ.: δώσε πόνο και πόνημα, άρχοντα Τζέφρυ) αναφέρεται «στις συνθήκες […] κατά τις οποίες παρέδωσε την εξουσία, ποια ήταν η πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε, ενώ δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί εάν θα αναφερθεί ονομαστικά και στις περιπτώσεις υπονόμευσής του». Επίσης, στο μνημειώδες έργο θα περιγράφονται «με κάθε λεπτομέρεια και η περίφημη Σύνοδος των Καννών και οι διάλογοι (με τα… γαλλικά ή όχι;) που είχαν ανταλλάξει ο κ. Παπανδρέου με τον κ. Σαρκοζί αλλά και με την κυρία Μέρκελ. Ετσι θα μάθουμε και από την πλευρά του συγγραφέως τι ακριβώς συνέβη στις Κάννες».
Τοιουτοτρόπως, αν όλα πάνε όπως αναμένεται, στις προθήκες των βιβλιοπωλείων θα κυριαρχούν δύο έργα: του Κουφοντίνα και του Γιωργάκη. Οπως ακριβώς ταιριάζει στην παράξενη εποχή μας. Ακολουθεί μια φανταστική προδημοσίευση από το εξίσου φανταστικό έργο!
Morons
«Αγαπητό μου diary (ημερολόγιο). The Greeks (οι Ελληνες) are αχάριστοι, για να μη σου πω και totally morons (απολύτως ηλίθιοι). I told once that (είπα μια φορά ότι) λεφτά υπάρχουν και δεν κατάλαβαν ότι εννοούσα τα δικά τους. Σημειώθηκε αναταραχή όταν συνειδητοποίησαν ότι μετά το διάγγελμα στο Καστελόριζο they couldn’t find a place to hide (δεν θα έβρισκαν τρύπα να κρυφτούν) επειδή θα τους ανακάλυπτε το IMF’s long arm (το μακρύ χέρι του ΔΝΤ). Anyway, I passed through hell in order to persuade these nationalist natives (πέρασα μια κόλαση για να πείσω αυτούς τους εθνικίσταρους ιθαγενείς) ότι στ’ αλήθεια δεν έχουν ανάγκη of national sovereignty and outdated stuff like that (εθνική κυριαρχία και παρωχημένα πράγματα σαν και δαύτο). Sometimes I think that Vangelis dug a grave for my political future and I fell into it (Μερικές φορές σκέφτομαι ότι ο Βαγγέλης μού έσκαψε τον λάκκο και έπεσα μέσα). But I have to fight back (αλλά πρέπει να αντεπιτεθώ) και να κάνω τα δικά μου. Love my family (να αγαπώ την οικογένειά μου), να ιδρύσω κόμμα και να κυβερνώ την Ελλάδα».
Παναγιώτης Λιάκος
