Στο χθεσινό φύλλο αναλύθηκε η συμπεριφορά του ανθρωπότυπου που βρίσκει ένα πρόβλημα σε κάθε λύση μας. Σχολιάστηκε το γινάτι μερικών που εξωτερικεύουν την εσωτερική δυσαρμονία τους με γκρίνια και απόρριψη της χαράς των πολλών. Αν και δεν είναι ιδιαιτέρως συμπαθείς αυτού του είδους οι συμπολίτες μας, δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν αξίζει να ασχοληθεί μαζί τους. Ακόμη και οι «τζόρες» έχουν δυνατότητες, ταλέντα και μπορούν να συνεισφέρουν στις κοινές υποθέσεις. Αρκεί να βρεθεί το αντικλείδι που θα ανοίξει το κιβώτιο των ταχυτήτων τους. Ενα από τα αντικλείδια είναι η κήρυξη πολέμου στη νωθρότητα και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση -δύο Μολώχ που καταβροχθίζουν γενεές επί γενεών και αλληλοτροφοδοτούνται. Οσο δεν εκτιμά κάποιος τον εαυτό του άλλο τόσο αποκαρδιώνεται και παρατάει την προσπάθεια. Οσο τελματώνεται τεμπελιάζοντας άλλο τόσο νιώθει άχρηστος, παραμελημένος και χωρίς προοπτικές να βρει στον ήλιο μοίρα. Η δυστυχία σε αυτήν την περίπτωση λειτουργεί ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Νιώθεις άχρηστος επειδή δεν κάνεις κάτι για να νιώσεις χρήσιμος και επειδή είσαι άπραγος σε θεωρούν και οι άλλοι άχρηστο. Αυτός ο φαύλος κύκλος μπορεί να σπάσει.
Γιώργαρος
Ο τρόπος απόδρασης από τη φυλακή της νωθρότητας και της χαμηλής αυτοεκτίμησης είναι μόνο ένας: η επίμονη δράση. Η επιμονή χρειάζεται διότι τίποτα δεν πετυχαίνει θεαματικά με την πρώτη. Μόνο οι καταστροφές είναι εύκολες δίχως να απαιτηθεί προσπάθεια. Αν αμφιβάλλετε, ρωτήστε τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, κατά κόσμον ΓΑΠ. Η επιτυχία σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας είναι παιδί πολλών αποτυχημένων αποπειρών και πειραματισμών.
Οποιος βαρέθηκε να σιχτιρίζει τους άλλους γιατί είναι μέτριοι μπορεί να αρχίσει να δοκιμάζει τις δυνάμεις του στο να γίνει εξαιρετικός σε κάτι. Ολοι, εκ φύσεως, είναι εξαιρετικοί σε κάτι. Ακόμη και εκείνοι που βρίσκονται στη Βουλή και κάθε τόσο ζητούν «θυσίες» από τον λαό και υπόσχονται να μας «σώσουν» διαλύοντάς μας. Οι εθνοπατέρες είναι ταλεντάρες στο να μαζεύουν ψήφους και χρήματα (για τον εαυτό τους). Το πρώτο δεν χρειάζεται απόδειξη. Για το δεύτερο απαιτείται μια αναδρομή στα πόθεν έσχες αρκετών. Με τα «λίγα» λεφτά της βουλευτικής αποζημίωσης, ουκ ολίγοι έχουν κατορθώσει να κάνουν μεγάλες περιουσίες.
Αρα σίγουρα έχουν το άγγιγμα του Μίδα οι μπαγάσηδες. Οπότε, αφήστε τις γκρίνιες και κάντε κάτι. Τώρα!
Παναγιώτης Λιάκος
