Η συγγραφή του ήταν για τον εμπνευστή του ένας δημιουργικός άθλος. Κι αυτό αφού ο Πολ Κλοντέλ χρειάστηκε τέσσερα ολόκληρα χρόνια προκειμένου να ολοκληρώσει το αριστούργημά του. Αθλος, όμως, αποδεικνύεται και η μεταφορά του στο σανίδι, μια και η ολοκληρωμένη βερσιόν του απαιτεί από τους ηθοποιούς να παίζουν κοντά στις 11 ώρες.
Στην αθηναϊκή εκδοχή του, ωστόσο, που βλέπουμε τις ημέρες αυτές στο Φεστιβάλ Αθηνών, από την Εφη Θεοδώρου και τον 12μελή θίασό της, «Το ατλαζένιο γοβάκι» παρουσιάζεται σε μια περιορισμένη αλλά όχι λιγότερο ουσιώδη μορφή, των τεσσάρων ωρών.
Σε τέτοια σύντομη εκδοχή είχε παρουσιαστεί την πρώτη και μοναδική φορά που είχε ανέβει το έργο στα μέρη μας το 1964, από τον Αλέξη Σολομό, με έναν λαμπρό θίασο που αποτελούνταν από τους Ελλη Λαμπέτη, Πέτρο Φυσσούν, Βέρα Ζαβιτσιάνου, Παντελή Ζερβό, Λυκούργο Καλλέργη. Σήμερα, το θεατρικό παρουσιάζεται στην Πειραιώς 260, με τη Μαρία Σκουλά, τον Μάξιμο Μουμούρη, την Πηνελόπη Τσιλίκα, τη Μαριάννα Δημητρίου, τον Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη και μια πλειάδα ηθοποιών, κάποιοι από τους οποίους έχουν διανύσει πολλά… χιλιόμετρα στα θεατρικά σανίδια.
«Είναι πραγματικά πρόκληση τόσο για έναν ηθοποιό όσο και για έναν σκηνοθέτη να καταπιάνεται με αυτό το έργο» λέει στη «δημοκρατία» μία εκ των πρωταγωνιστριών, η Μαριάννα Δημητρίου. Εκείνη, όπως σχεδόν και όλα τα υπόλοιπα μέλη του θιάσου, στο επικό έργο του Κλοντέλ καλείται να ενσαρκώσει περισσότερους από έναν ρόλους. Εκείνον της Σελήνης (η οποία συμβολίζει το ασυνείδητο), μιας ηθοποιού, της Δόνας Ονόρια, αλλά και μιας καλόγριας. «Στο εν λόγω θεατρικό είναι γραμμένοι σχεδόν 40 ρόλοι» μας λέει η ίδια, δηλώνοντας ταυτόχρονα χαρούμενη που της δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσει ένα τόσο ποιητικό έργο.
Info: Το «Ατλαζένιο γοβάκι», σε σκηνοθεσία Εφης Θεοδώρου, παρουσιάζεται σήμερα στο κτίριο της Πειραιώς 260. Στις 21.00.
«Εργο που ανακινεί σημαντικές αλήθειες»
Το «Ατλαζένιο (που σημαίνει μεταξωτό) γοβάκι» μας μεταφέρει στην Ισπανία της Αναγέννησης, όπου ο Δον Ροντρίγκο (Μάξιμος Μουμούρης) και η Δόνια Πρόεσα (Μαρία Σκουλά), η γοητευτική σύζυγος του σεβάσμιου δικαστή Δον Πελάγιου, ερωτεύονται.
Η σχέση τους θα δοκιμαστεί, αφού μένει μακριά ο ένας από τον άλλον για δέκα χρόνια. Ο Ροντρίγκο θα τη συναντήσει για μια μοναδική φορά, λίγο πριν από τον θάνατό της. Λίγο πριν καταλήξει σκλάβος σε καράβι (τιμωρημένος από τον βασιλιά της Ισπανίας), σώζεται τυχαία από μια καλόγρια.
Ο έρωτας, η θρησκεία, η πνευματικότητα, η ηθική, η αμαρτία θίγονται ακροθιγώς σε ένα εξαιρετικό κείμενο. «Κάθε μεγάλο έργο ανακινεί τις σημαντικές αλήθειες» σημειώνει η Μαριάννα Δημητρίου, τονίζοντας ότι μια από τις αγαπημένες φράσεις από το έργο του Κλοντέλ είναι μια πρόταση που λέει η ίδια στην παράσταση. «Δεν υπάρχει τίποτα στον ουρανό και πάνω στη γη που η αγάπη να μην μπορεί να το δώσει»…
Γιώτα Βαζούρα
