Μια που ο λαός μας έσπρωξε τα ρέστα του και πόνταρε την Κυριακή στον ακροαριστερό Αστραχάν-Τσίπρα, ας μάθουμε ποια άλλα καθαρόαιμα θα τρέξουν μαζί του στην κούρσα της ολοκληρωτικής καταστροφής της χώρας. Το απόλυτο γκανιάν του ιπποφορβείου είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης (γράφει με ένα νι το «Γιάννης»). Τον μάθαμε λόγω της κρίσης και -ποιος ξέρει;- μπορεί οι επιδόσεις του να έχουν τέτοιο αντίκτυπο στην καθημερινότητά μας, ώστε να μην τον λησμονήσουμε ποτέ.
Ευκαιρία να τον γνωρίσουμε. Από τις αναρίθμητες παρουσίες του στα ΜΜΕ επιλέχθηκε εκείνη της 1ης Δεκεμβρίου 2011 στην εκπομπή του βεριτάμπλ πασοκτζή Πέτρου Κωστόπουλου. Ο Πετράν τον ρώτησε: «Πού ανήκες; Τι ήσουν;» Ο Γιάνης απάντησε: «Εγώ ήμουν από τα ιδρυτικά στελέχη, άκουσον-άκουσον, της ΠΑΜΚ (σ.σ.: μαθητικό του ΠΑΣΟΚ), μαζί με τον Κουφοντίνα. Δεν τον θυμάμαι τον Κουφοντίνα βέβαια τώρα, αλλά…» Ο Πέτρος αποκάλυψε: «Κι εγώ εκεί ήμουνα. Με τον Κουφοντίνα». Στη συνέχεια ο εκπαιδευτής των ξεφυλλιστών γυαλιστερών περιοδικών ρώτησε τον κ. υπουργό: «Στον Γιώργο Παπανδρέου πώς βρέθηκες; Το 2004, αν δεν κάνω λάθος». Μ’ αυτή την ερώτηση ο πολιτικός με το παρδαλό ντύσιμο ζορίστηκε λίγο.
Μάρτυρας
Γιατί ζορίστηκε; Επειδή ο κολλητός του είχε μόλις φύγει κακήν κακώς από το Μέγαρο Μαξίμου και η χώρα άρχιζε το μακροβούτι στην εξαθλίωση. Πάντως απάντησε: «Τον Γιώργο Παπανδρέου τον συμπαθώ πολύ, σε προσωπικό επίπεδο. Αλλά όποιος ξέρει τον Γιώργο και το πώς λειτουργεί… είχε πάρα πολλούς συμβούλους. Ημουν ένας από αυτούς. Εγώ δεν ήμουν στο ΠΑΣΟΚ… Ημουνα φίλος με τον Νίκο τον Παπανδρέου, με τον Ανδρέα τον Παπανδρέου με τον οποίο ήμασταν και συνάδελφοι».
Ο Πέτρος Κωστόπουλος, άρτια ενημερωμένος, συμπλήρωσε: «Ησουν μάρτυρας και στον γάμο του Νίκου». Ο νυν συριζιάνος διάδοχος του Χαρδούβελη είπε: «Ναι, είναι αλήθεια αυτό, μαρτύρησα! Κάποια στιγμή, όταν ο Γιώργος αποφάσισε να πάει από το υπουργείο Εξωτερικών σε κάτι πιο υψηλό και μεγαλεπήβολο, ήμουν ένας από τους ανθρώπους που ζήτησε να τον βοηθήσουν σε κάποιους λόγους, σε κάποια πρότζεκτ, που είχαν να κάνουν με τη συμμετοχική δημοκρατία, που μας είχε συνεπάρει. Αλλά κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι δεν είναι ένα παίγνιο το οποίο θέλω να παίξω – ιδίως με τον τρόπο που το είχε ενορχηστρώσει ο Γιώργος. Κι έφυγα».
Εφυγε για να ξανάρθει και βοήθειά μας…
Παναγιώτης Λιάκος
