Δίκη Κάρλτον. Ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ κάθεται στο εδώλιο ως κατηγορούμενος για μαστροπεία και συμμετοχή σε δίκτυο πορνείας που δραστηριοποιείται σε ξενοδοχεία. Οχι όμως σε μια δίκη κεκλεισμένων των θυρών, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, αφού το δικαστήριο της Λιλ αποφάσισε να απορρίψει το σχετικό αίτημά του.
Ο Ντομινίκ Στρος Καν, ο οποίος μετά το σκάνδαλο Σόφιτελ (και με θύμα την καμαριέρα Ντιαλό) επανασυστήθηκε από τα μίντια ως… «χιμπατζής σε ερωτικό οίστρο», επιστρέφει στη διεθνή επικαιρότητα ως ο πρωταγωνιστής της πολύκροτης υπόθεσης Κάρλτον, που δικάζεται ενώπιον του κοινού.
Εκτός από τον «σοσιαλιστή ηδονοθήρα», κατηγορίες μαστροπείας στο πλαίσιο οργανωμένης συμμορίας αντιμετωπίζουν ακόμα 13 άτομα, μεταξύ των οποίων ο ιδιοκτήτης μιας αλυσίδας οίκων ανοχής, γνωστός ως Ντόντο ο Μαστροπός, οι δύο διευθυντές δύο πολυτελών ξενοδοχείων και ένας ανώτατος αξιωματούχος της αστυνομίας. Ανάμεσα στους μάρτυρες βρίσκεται και μια ιερόδουλη. Η Σαντρίν Βαντενσρίκ δήλωσε σοκαρισμένη από το θέαμα που αντίκρισε όταν μπήκε στη σουίτα ξενοδοχείου τεσσάρων αστέρων στο Παρίσι. Οπως κατέθεσε, δεν ήθελε να εμπλακεί σε αυτό το όργιο. Οσον αφορά τους ισχυρισμούς του Ντομινίκ Στρος Καν ότι δεν γνώριζε ότι οι νεαρές γυναίκες που συμμετείχαν στις «βραδιές ακολασίας» ήταν πόρνες, η Σαντρίν Βαντενσρίκ ήταν κατηγορηματική: «Μας περνά για χαζούς, αν θέλει να πιστέψουμε ότι ήταν τόσο αφελής…». Οπως σημειώνει από τη μεριά της η γαλλική «Le Figaro», οι εισαγγελείς θέλουν να αποδείξουν ότι ο Στρος Καν γνώριζε ότι οι γυναίκες που ήταν παρούσες στις συναντήσεις εκδίδονταν αντί αμοιβής. Αν η υπόθεση Σόφιτελ έριξε τίτλους τέλους στις προεδρικές φιλοδοξίες ενός από τους πιο ισχυρούς άνδρες του πλανήτη, η υπόθεση Κάρλτον ενδέχεται να του στερήσει ακόμα και την προσωπική ελευθερία του. Ο «βασιλιάς της φιέστας», όπως τον χαρακτηρίζει το γαλλικό RTL, αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης 10 ετών σε περίπτωση που καταδικαστεί.
Οργια με γυναίκες που δεν ήξερε (!) τι δουλειά κάνουν
Το όνομα της υπόθεσης Κάρλτον προέρχεται από το πολυτελές ξενοδοχείο της βόρειας Γαλλίας, το οποίο λειτουργούσε ως κέντρο επιχειρήσεων δικτύου μαστροπείας και αποτέλεσε τον τόπο στον οποίο διαδραματίστηκαν τα σεξουαλικά όργια στα οποία ο Ντομινίκ Στρος Καν έχει ομολογήσει ότι συμμετείχε – δίχως ποτέ όμως να παραδεχτεί ότι γνωρίζει ότι κάποιες από τις γυναίκες ήταν εκεί επί πληρωμή. Οι δικαστές πιστεύουν ότι ο «ασυγκράτητος Ντε Ες Κα δεν συμμετείχε μόνο σε αυτά τα πάρτι, αλλά ενθάρρυνε τη δημιουργία ενός συστήματος που βασιζόταν στην επιβράβευση του άμεσου περιβάλλοντός του με στόχο να ικανοποιεί τις σεξουαλικές ανάγκες του».
Αξιοσημείωτο είναι ότι η υπόθεση Κάρλτον είναι πρωτόγνωρη για τα γαλατικά δεδομένα σε μια χώρα όπου ουδέποτε η προσωπική ζωή των Γάλλων πολιτικών καθόρισε την ψήφο των Γάλλων πολιτών. Οπως υπογραμμίζει και η γαλλική εφημερίδα «Le Parisien», η δίκη Κάρλτον θα είναι κι ένα τεστ για το αν οι Γάλλοι δείχνουν ακόμα ανοχή στις σεξουαλικές αταξίες των πολιτικών ή αν τελικά έχουν αρχίσει να μιμούνται τους «βάρβαρους γείτονές» τους -όπως αποκαλούν τους Βρετανούς- διαχειριζόμενοι τα ιδιωτικά θέματα σαν να ήταν δημόσια.
Δίκη Κάρλτον. Ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ κάθεται στο εδώλιο ως κατηγορούμενος για μαστροπεία και συμμετοχή σε δίκτυο πορνείας που δραστηριοποιείται σε ξενοδοχεία. Οχι όμως σε μια δίκη κεκλεισμένων των θυρών, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, αφού το δικαστήριο της Λιλ αποφάσισε να απορρίψει το σχετικό αίτημά του.
Ο Ντομινίκ Στρος Καν, ο οποίος μετά το σκάνδαλο Σόφιτελ (και με θύμα την καμαριέρα Ντιαλό) επανασυστήθηκε από τα μίντια ως… «χιμπατζής σε ερωτικό οίστρο», επιστρέφει στη διεθνή επικαιρότητα ως ο πρωταγωνιστής της πολύκροτης υπόθεσης Κάρλτον, που δικάζεται ενώπιον του κοινού.
Εκτός από τον «σοσιαλιστή ηδονοθήρα», κατηγορίες μαστροπείας στο πλαίσιο οργανωμένης συμμορίας αντιμετωπίζουν ακόμα 13 άτομα, μεταξύ των οποίων ο ιδιοκτήτης μιας αλυσίδας οίκων ανοχής, γνωστός ως Ντόντο ο Μαστροπός, οι δύο διευθυντές δύο πολυτελών ξενοδοχείων και ένας ανώτατος αξιωματούχος της αστυνομίας. Ανάμεσα στους μάρτυρες βρίσκεται και μια ιερόδουλη. Η Σαντρίν Βαντενσρίκ δήλωσε σοκαρισμένη από το θέαμα που αντίκρισε όταν μπήκε στη σουίτα ξενοδοχείου τεσσάρων αστέρων στο Παρίσι. Οπως κατέθεσε, δεν ήθελε να εμπλακεί σε αυτό το όργιο. Οσον αφορά τους ισχυρισμούς του Ντομινίκ Στρος Καν ότι δεν γνώριζε ότι οι νεαρές γυναίκες που συμμετείχαν στις «βραδιές ακολασίας» ήταν πόρνες, η Σαντρίν Βαντενσρίκ ήταν κατηγορηματική: «Μας περνά για χαζούς, αν θέλει να πιστέψουμε ότι ήταν τόσο αφελής…». Οπως σημειώνει από τη μεριά της η γαλλική «Le Figaro», οι εισαγγελείς θέλουν να αποδείξουν ότι ο Στρος Καν γνώριζε ότι οι γυναίκες που ήταν παρούσες στις συναντήσεις εκδίδονταν αντί αμοιβής. Αν η υπόθεση Σόφιτελ έριξε τίτλους τέλους στις προεδρικές φιλοδοξίες ενός από τους πιο ισχυρούς άνδρες του πλανήτη, η υπόθεση Κάρλτονενδέχεται να του στερήσει ακόμα και την προσωπική ελευθερία του. Ο «βασιλιάς της φιέστας», όπως τον χαρακτηρίζει το γαλλικό RTL, αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης 10 ετών σε περίπτωση που καταδικαστεί.
ΛΕΖΑΝΤΑ
Ο Ντομινίκ Στρος Καν σε παλαιότερη φωτογραφία. Ενθετη: Ο Ντόντο ο Μαστροπός, ιδιοκτήτης αλυσίδας οίκων ανοχής
ΥΠΟΘΕΜΑ
Οργια με γυναίκες
που δεν ήξερε (!)
τι δουλειά κάνουν
Το όνομα της υπόθεσης Κάρλτον προέρχεται από το πολυτελές ξενοδοχείο της βόρειας Γαλλίας, το οποίο λειτουργούσε ως κέντρο επιχειρήσεων δικτύου μαστροπείας και αποτέλεσε τον τόπο στον οποίο διαδραματίστηκαν τα σεξουαλικά όργια στα οποία ο Ντομινίκ Στρος Καν έχει ομολογήσει ότι συμμετείχε – δίχως ποτέ όμως να παραδεχτεί ότι γνωρίζει ότι κάποιες από τις γυναίκες ήταν εκεί επί πληρωμή. Οι δικαστές πιστεύουν ότι ο «ασυγκράτητος Ντε Ες Κα δεν συμμετείχε μόνο σε αυτά τα πάρτι, αλλά ενθάρρυνε τη δημιουργία ενός συστήματος που βασιζόταν στην επιβράβευση του άμεσου περιβάλλοντός του με στόχο να ικανοποιεί τις σεξουαλικές ανάγκες του».
Αξιοσημείωτο είναι ότι η υπόθεση Κάρλτονείναι πρωτόγνωρη για τα γαλατικά δεδομένα σε μια χώρα όπου ουδέποτε η προσωπική ζωή των Γάλλων πολιτικών καθόρισε την ψήφο των Γάλλων πολιτών. Οπως υπογραμμίζει και η γαλλική εφημερίδα «Le Parisien»,η δίκη Κάρλτονθα είναι κι ένα τεστ για το αν οι Γάλλοι δείχνουν ακόμα ανοχή στις σεξουαλικές αταξίες των πολιτικών ή αν τελικά έχουν αρχίσει να μιμούνται τους «βάρβαρους γείτονές» τους -όπως αποκαλούν τους Βρετανούς- διαχειριζόμενοι τα ιδιωτικά θέματα σαν να ήταν δημόσια.
