Τι κρύβεται πίσω από τις προειδοποιήσεις των ηγετών Ιταλίας – Φινλανδίας αλλά και την έκθεση-σοκ ευρωπαϊκού think tank
Ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, μιλώντας ενώπιον του 46ου Χριστιανικού Φόρουμ στο Ρίμινι, δεν κατονόμασε καμία χώρα, όταν επισήμανε ως «τραγικό λάθος» τις προσπάθειες κάποιων μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης να «υποκινήσουν μια διένεξη με τη Ρωσία», τασσόμενες υπέρ της «οικοδόμησης μιας Ευρώπης χωρίς τη Ρωσία, όπως κάνει μια χώρα που εντάχθηκε πρόσφατα στην κοινότητά μας», όπως σημείωσε χαρακτηριστικά.
Το μυαλό όλων πήγε στα μέλη από την ανατολική Ευρώπη, όπως η Πολωνία και οι Βαλτικές Δημοκρατίες, που δεν χάνουν ευκαιρία να επικρίνουν τη Ρωσία, έχοντας υποταχθεί άνευ όρων στη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ και υπηρετώντας τη στρατηγική της ατλαντικής υπερδύναμης μέσα στην καρδιά της Ευρώπης.
Κλιμάκωση
Ομως η επιβεβαίωση των προειδοποιήσεων Ρέντσι ήρθε λίγες ώρες αργότερα από τον Σάουλι Νιινίστε, πρόεδρο της Φινλανδίας (χώρας που δεν συμμετέχει μεν στο ΝΑΤΟ, αλλά δεσμεύεται στην κοινή ευρωπαϊκή άμυνα), που στο κλίμα επιδείνωσης των παραδοσιακά καλών σχέσεων της χώρας του με τη γειτονική Ρωσία, λόγω ουκρανικής κρίσης, αισθάνθηκε την ανάγκη να δηλώσει ότι η Φινλανδία δεν είναι σε θέση να προσφέρει για την άμυνα των βαλτικών χωρών εγγυήσεις ασφάλειας «που δεν έχουμε ούτε οι ίδιοι».
Και αν η ρητορική Ρέντσι μπορούσε να ερμηνευτεί ως ψήγμα αναθεώρησης της ευρωπαϊκής στρατηγικής έναντι της Ρωσίας στη βάση της οικοδόμησης εμπιστοσύνης -που γκρέμισε το ΝΑΤΟ, έχοντας αναστείλει πλήρως κάθε συνεργασία με τη Ρωσία-, η προειδοποίηση που ήρθε την ίδια στιγμή από το European Leadership Network (think tank με 14 πρώην υπουργούς ΑΆμυνας και Εξωτερικών στα μέλη του), σε χθεσινή έκθεσή του για τον κίνδυνο η κλιμάκωση της έντασης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας να οδηγήσει σε «ατύχημα», που «θα μπορούσε να πυροδοτήσει επιδείνωση της κρίσης» ή ακόμη και «στρατιωτική σύγκρουση», δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.
Το ινστιτούτο έχει καταγράψει 66 «στενές επαφές» ρωσικών και ΝΑΤΟϊκών στρατιωτικών δυνάμεων από την έναρξη της σύγκρουσης στην Κριμαία, σε έναν «κύκλο δράσης – αντίδρασης» που είναι δύσκολο να σταματήσει. «Η Ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα διεθνών κρίσεων και εντάσεων που απέκτησαν ορμή αφ’ εαυτών και οδήγησαν σε σύγκρουση ακόμη και σε περιπτώσεις που καμιά πλευρά δεν την επιδίωκε» τονίζεται στην έκθεση.
Αναμέτρηση στη Συρία για «σφαίρες επιρροής»
H νέα ρωσοαμερικανική «αναμέτρηση» μετατρέπει και το μέτωπο ενάντια στους τζιχαντιστές στη Συρία σε επιπλέον πεδίο διεθνοπολιτικού ανταγωνισμού για ανάπτυξη σφαιρών επιρροής. Οι Αμερικανοί ενισχύουν τη ΝΑΤΟϊκή δύναμη που συμμετέχει στους συμμαχικούς βομβαρδισμούς, προετοιμάζοντας την Τουρκία για ενεργό εμπλοκή (χθες το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι η τουρκική πολεμική αεροπορία είναι έτοιμη από τεχνικής άποψης να λάβει μέρος στα αεροπορικά πλήγματα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους). Παράλληλα οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν Σύρους αντάρτες για τον πόλεμο κατά του Ι.Κ. (έστω κι αν βασικό μέλημα των τελευταίων παραμένει η ανατροπή του άλλοτε «συμμάχου» Ασαντ).
Από την άλλη, η Ρωσία σπεύδει να καλύψει τα κενά επιρροής της Ουάσινγκτον ενισχύοντας τη δική της: Χθες ο Ιορδανός μονάρχης Αμπντάλα υπογράμμισε τον «ζωτικής σημασίας ρόλο» της Ρωσίας ώστε να δοθεί λύση στον πόλεμο στη Συρία, ενώ ο Σύρος προέδρος Μπασάρ αλ Ασαντ δήλωσε βέβαιος για την υποστήριξη της Μόσχας, τονίζοντας: «Εδώ και τέσσερα χρόνια οι Ρώσοι απέδειξαν ειλικρινή και διαφανή σχέση. Είναι άνθρωποι αρχών. Είναι οι ΗΠΑ αυτές που εγκαταλείπουν συμμάχους και φίλους».
