Τι σκέφτεται και τι συζητά για την επόμενη ημέρα στο κόμμα (και εκτός) με Βορίδη και Αδωνι. Οι παράλληλοι κομματικοί πυρήνες σε όλη τη χώρα, ο ρόλος του Χρύσανθου και που έγκειται ο προβληματισμός
Από τον
Ανδρέα Καψαμπέλη
Κυριακή βράδυ, σε γνωστή σουβλακερί του Κολωνακίου κάθεται μια μικρή συντροφιά στην οποία ξεχωρίζει κοινοβουλευτικό στέλεχος της Ν.Δ., που τώρα διεκδικεί να διαδραματίσει ρόλο στις εξελίξεις της επόμενης ημέρας. Η ομήγυρη δεν μπορεί να κρύψει την εύθυμη διάθεσή της και αν κάποιος δεν γνώριζε τι συμβαίνει, θα έμενε με την εντύπωση ότι η Ν.Δ. κερδίζει τις εκλογές. Η ώρα, όμως, ήταν αρκετά προχωρημένη, τα exit polls που προέβλεπαν οριακή αναμέτρηση είχαν ήδη διαψευστεί και όλοι έβλεπαν πια ότι το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ θα έφτανε γύρω στις επτά ποσοστιαίες μονάδες…
Μερικά χιλιόμετρα μακρύτερα από το σπίτι του στην Κηφισιά, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς δεν περίμενε να κλείσουν οι κάλπες για να χαμογελάσει. Είχε και αυτός, όπως όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, εμπιστευτική ενημέρωση από τις κυλιόμενες μετρήσεις για το αποτέλεσμα που διαμορφωνόταν.
Εκπληξη η διαφορά
Η μόνη έκπληξή του ίσως είχε σχέση με το εύρος της διαφοράς. Ούτως ή άλλως, το ραντεβού του με τον Μάκη Βορίδη, παρόντος και του Αδωνη Γεωργιάδη, ήταν ήδη προγραμματισμένο για να σχεδιάσουν τις κινήσεις τους ύστερα από την εκλογική ήττα της Ν.Δ.
Οπως πρώτη είχε αποκαλύψει προ μηνός η «κυριακάτικη δημοκρατία», οι κ. Βορίδης και Γεωργιάδης δεν έκρυβαν τις διαφωνίες τους με τη μετριοπαθή στρατηγική του κ. Μεϊμαράκη και υπό τις ευλογίες του κ. Σαμαρά είχαν ξεκινήσει τις συζητήσεις και τις συναντήσεις σε διάφορους χώρους για τη δημιουργία νέου κόμματος ύστερα από τις εκλογές.
Το βασικό σενάριο που τους απασχολούσε στην πρώτη φάση στηριζόταν στην εκτίμηση ότι η Ν.Δ. θα έρθει μεν δεύτερο κόμμα στις εκλογές, αλλά πιθανότατα θα μετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτή τη συνεργασία δήλωναν και οι δύο αντίθετοι, θεωρώντας ότι τους προσφέρει το άλλοθι για να διαφοροποιηθούν και να προχωρήσουν στην υλοποίηση του σχεδιασμού τους. Από τη στιγμή που η κάλπη της περασμένης Κυριακής έκρυβε την έκπληξη του 35,4% για τον ΣΥΡΙΖΑ και της δυνατότητας σχηματισμού κυβέρνησης με τους ΑΝ.ΕΛ., ο σχεδιασμός αυτός πέρασε σε φάση αναπροσαρμογής, δίχως όμως να αλλάζει ο τελικός στόχος, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες.
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, μάλιστα, έχουν σχηματιστεί οργανωτικοί πυρήνες σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι οποίοι αποτελούνται κατά βάση από στελέχη του «σαμαρικού στρατοπέδου». Οι πυρήνες αυτοί βρίσκονται σε κατάσταση ετοιμότητας, δίχως να εκδηλώνονται ανοιχτά, αλλά, στην προσπάθεια να διευρύνουν προσεκτικά και αθόρυβα την επιρροή τους, διακινούν την εντυπωσιακά αισιόδοξη άποψη ότι «το νέο κόμμα θα πιάσει ποσοστό 10%-15%!».
Στο πλαίσιο αυτό, οι εν εξελίξει διαδικασίες για την εκλογή ηγεσίας στη Ν.Δ. έως τις αρχές Νοεμβρίου φαίνεται ότι θα χρησιμοποιηθούν ως «δοκιμή» του νέου εγχειρήματος. Κατά τη συνάντηση που είχαν στο σπίτι του στην Κηφισιά, ο κ. Σαμαράς είπε προς τους κ. Βορίδη και Γεωργιάδη ότι ο ένας εκ των δύο πρέπει να είναι οπωσδήποτε υποψήφιος. Μάλιστα, ο κ. Γεωργιάδης προθυμοποιήθηκε να «πέσει στη φωτιά» ο ίδιος στην περίπτωση που ο κ. Βορίδης δεν θελήσει να πάρει το ρίσκο της υποψηφιότητας. Ηδη ο στενός συνεργάτης του κ. Σαμαρά, Χρύσανθος Λαζαρίδης, φέρεται ότι έχει αναλάβει ρόλο συμβούλου στο πλευρό του κ. Βορίδη, εν όψει της πιθανής καθόδου του στην εσωκομματική αρένα. Ο ίδιος, ωστόσο, εμφανίζεται επιφυλακτικός, αφού θεωρείται υπαρκτός ο κίνδυνος να καταλήξει όλο αυτό σε φιάσκο και αντί να εγγράψει υποθήκες, να «καεί» το πολιτικό χαρτί του για το μέλλον.
Ο σχετικός προβληματισμός που αναπτύσσεται είναι αρκετά βάσιμος, καθώς εκτιμάται ότι, αν ο κ. Μεϊμαράκης διεκδικήσει -όπως όλα δείχνουν μέχρι στιγμής- την ηγεσία, θα περιορίσει τα ποσοστά της «δεξιάς» πτέρυγας και άρα μπορεί να πλήξει την εικαζόμενη δυναμική ενός νέου κομματικού σχηματισμού που θα προσπαθήσει να βρει χώρο μεταξύ Ν.Δ. και Χρυσής Αυγής. Αυτός, άλλωστε, είναι και ένας από τους λόγους που ο νυν, «υπηρεσιακός» από την περασμένη Δευτέρα πρόεδρος της Ν.Δ. πιέζεται να θέσει υποψηφιότητα. Μολονότι ηττήθηκε στις εκλογές από τον κ. Τσίπρα, το προφίλ του είναι τέτοιο που τουλάχιστον, όπως δείχνουν και οι πρώτες σχετικές μετρήσεις, μπορεί στην παρούσα πολιτική συγκυρία να συσπειρώσει περισσότερο -τόσο προς το «κέντρο» όσο και προς τα «δεξιά» της- τη Ν.Δ.
Η συζήτηση, πάντως, για τον προσανατολισμό που πρέπει να έχει η Ν.Δ. ως αντιπολίτευση αναμένεται να ενταθεί το επόμενο διάστημα. Υπό την προϋπόθεση, λοιπόν, ότι στις εσωκομματικές κάλπες των επόμενων εβδομάδων θα εκδηλωθεί μια αξιόπιστη και αξιοσημείωτη καταγραφή της θεωρούμενης «δεξιάς» άποψης, όπως τουλάχιστον επιχειρεί να την εκφράσουν το στρατόπεδο του κ. Σαμαρά και οι δορυφόροι του, το ποσοστό αυτό σχεδιάζεται να αξιοποιηθεί ως δεξαμενή εκλογικής βάσης για το νέο κόμμα.
Η «προφητεία» για συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ-Ν.Δ.
Η άποψη του κ. Σαμαρά, μάλιστα, ότι δεν θα έπρεπε ο κ. Μεϊμαράκης να βιαστεί να κινήσει το θέμα εκλογής ηγεσίας στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου άσχετη με την επιδίωξή του να δοθεί κι άλλος χρόνος για την ανάπτυξη φυγόκεντρων τάσεων στη Ν.Δ. και είτε για τη μεθόδευση της δικής του επιστροφής είτε για την επώαση του καινούργιου σχήματος. Ο πρώην πρωθυπουργός, επίσης, φέρεται ότι πιστεύει ότι η κυβέρνηση που σχηματίστηκε σύντομα θα αντιμετωπίσει προβλήματα και -προκειμένου να μπορέσει να περάσει όλα τα μέτρα του τρίτου Μνημονίου χωρίς να γίνουν νέες εκλογές- θα οδηγηθεί υποχρεωτικά σε συνεργασία με τα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένης και της Ν.Δ. Θα συμβεί, δηλαδή, χρονικά λίγο αργότερα αυτό που αναμενόταν για την επαύριο των εκλογών της περασμένης Κυριακής. Ισως αυτή θα είναι και η κατάλληλη, όπως θεωρείται, στιγμή για να επισημοποιηθεί το ρήγμα στη Ν.Δ. και να ακολουθήσουν τον δικό τους δρόμο όσοι διαφωνούν.
Σε όλα αυτά τα σενάρια επί χάρτου αρκετοί αντιτείνουν ότι -με δεδομένο το ακραίο μνημονιακό παρελθόν των πρωταγωνιστών του- το εγχείρημα κινδυνεύει να μην αποκτήσει την αναγκαία πολιτική αξιοπιστία και να περιοριστεί σε μια «δεξιά των σαλονιών» που δεν αρκεί για τη μαζικότητα ενός πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος. Γι’ αυτό ακούγεται και η άποψη ότι, αν ο κ. Σαμαράς δεν κάνει λάθος εκτίμηση των πραγμάτων και των συσχετισμών, είναι πολύ πιθανό η προβολή του σεναρίου είτε της δικής του υποψηφιότητας για επάνοδο στην ηγεσία της Ν.Δ. είτε της δημιουργίας νέου κόμματος να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας διαπραγματευτικής πίεσης, με στόχο να εξασφαλίσει ρόλο στο επερχόμενο γύρισμα σελίδας για τη Ν.Δ.
