Δύο cd με 30 επιτυχίες (!) της ποιήτριας, στιχουργού και ερμηνεύτριας Δανάης σε μια μοναδική έκδοση
Από τη
Γιώτα Βαζούρα
Οι βαρύγδουποι τίτλοι και οι χαρακτηρισμοί που συνήθιζαν να της αποδίδουν, όπως «θρύλος του ελαφρού τραγουδιού», ποτέ δεν τη συγκίνησαν. Αντίθετα, εκείνη απέφευγε καθετί κραυγαλέο, επιλέγοντας να μιλάει μέσα από τα τραγούδια της (σε πολλά από αυτά είχε γράψει η ίδια τους στίχους), τα οποία ερμήνευε με την τόσο χαρακτηριστική βελούδινη φωνή της. Το «αηδόνι του Αττίκ», την αξέχαστη ερμηνεύτρια, στιχουργό και ποιήτρια Δανάη τιμά αυτήν την Κυριακή η εφημερίδα «δημοκρατία».
Η κυριακάτικη έκδοση θα συνοδεύεται από 2 cd (με γενικό τίτλο «Ας ερχόσουν για λίγο») που περιλαμβάνουν 30 επιτυχίες της σπουδαίας ερμηνεύτριας, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2009 σε ηλικία 96 ετών. «Ζητάτε να σας πω», «Μαραμένα τα γιούλια», «Χτες το βράδυ», «Της μιας δραχμής τα γιασεμιά», «Αδικα πήγαν τα νιάτα μου», «Ας ερχόσουν για λίγο», καθώς και ακόμη πολλά δημοφιλή κομμάτια περιλαμβάνονται σε αυτήν τη μοναδική έκδοση που «φωτίζει» τον μουσικό πλούτο της θρυλικής ερμηνεύτριας.
Η Δανάη Στρατηγοπούλου, όπως ήταν το πλήρες όνομά της, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1913, ωστόσο τα παιδικά χρόνια της τα πέρασε στο Παρίσι. Σπούδασε για έναν χρόνο Οικονομικά, ενώ φοίτησε και στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, ενώ μέσα της σιγόκαιγε το μεγάλο πάθος της: η μουσική.
Ο πρώτος που μαγεύτηκε από την ξεχωριστή φωνή της -και εκείνος που της κόλλησε το παρατσούκλι «αηδόνι»- ήταν ο λυρικός ερμηνευτής Πέτρος Επιτροπάκης. Με δική του παρότρυνση πήγε να δοκιμάσει τις δυνάμεις της στο φημισμένο μουσικό στέκι της εποχής, τη «Μάντρα» του Αττίκ, αποσπώντας -τουλάχιστον στην αρχή- «χλιαρά» σχόλια του συνθέτη. Η «άχαρη» εμφάνισή της, όπως είχε πει χαρακτηριστικά ο Αττίκ όταν την πρωτοείδε, δεν επισκίασε καθόλου την εξαίσια φωνή της. Ακούγοντάς τη στην πρώτη ακρόαση και πεπεισμένος ότι στο πρόσωπό της είχε βρει την ιδανική τραγουδίστριά του, ο Αττίκ τής πρότεινε να συνεργαστούν.
Εντάχθηκε στον θίασό του και μαζί δημιούργησαν αξέχαστες επιτυχίες του ελαφρού τραγουδιού. «Ζητάτε να σας πω», «Ας ερχόσουν για λίγο», «Τ’ οργανάκι», «Μαραμένα τα γιούλια», «Αδικα πήγαν τα νιάτα μου», «Της μιας δραχμής τα γιασεμιά» ήταν μόνο μερικά από τα κομμάτια που τραγούδησε εκείνη με επιτυχία. Βέβαια, οι μουσικές συνεργασίες της δεν σταμάτησαν. Κατά τη διάρκεια της πολύχρονης καριέρας της συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους δημιουργούς, όπως ο Χρήστος Χαιρόπουλος, ο Κώστας Γιαννίδης, ο Αλέκος Σακελλάριος, ο Μίμης Τραϊφόρος.
Ταλαντούχα στιχουργός και η ίδια, η Δανάη είχε γράψει μια πληθώρα κομματιών, όπως το αξεπέραστο «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη», το οποίο εν συνεχεία ερμηνεύτηκε και από τη Σοφία Λόρεν στο χολιγουντιανό φιλμ «Το παιδί και το δελφίνι». Εκείνη είχε γράψει και τους στίχους στη μεγάλη επιτυχία του Μίμη Πλέσσα «Αν σ’ αρνηθώ, αγάπη μου», ενώ υπολογίζεται ότι έχει γράψει συνολικά 300 κομμάτια. Διαθέτοντας μαχητική και δυναμική προσωπικότητα, την περίοδο της γερμανικής Κατοχής η Δανάη ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση, τραγουδώντας στα νοσοκομεία και διοργανώνοντας τα συσσίτια για τους συμπολίτες της.
Τη δεκαετία του ’60 ταξίδεψε στη Χιλή -αρχικά για να επισκεφτεί την αδερφή της, αλλά στη συνέχεια παρέμεινε για αρκετό διάστημα- όπου γνώρισε τον ποιητή Πάμπλο Νερούντα, με τον οποίο συνδέθηκε με βαθιά φιλία. Στο Σαντιάγκο εργάστηκε ως καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο διδάσκοντας ελληνική λαογραφία. Μάλιστα, επιστρέφοντας στην Ελλάδα η Δανάη μετέφρασε στα ελληνικά το σπουδαίο έργο του Νερούντα (το οποίο εν συνεχεία μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης) «Κάντο Χενεράλ». Από τη δεκαετία του ’80 είχε εγκαταλείψει οριστικά το τραγούδι και ασχολούνταν αποκλειστικά με το γράψιμο και τις μεταφράσεις.
Σε οίκο ευγηρίας
Η Δανάη Στρατηγοπούλου υπήρξε παντρεμένη με τον Γιώργο Χαλκιαδάκη, με τον οποίο απέκτησαν μια κόρη, τη Λήδα. Εμεινε πολύ νωρίς χήρα, ωστόσο δεν παντρεύτηκε ξανά. Τα τελευταία 25 χρόνια έμενε στη Ραφήνα, ενώ τους τελευταίους μήνες ζούσε σε οίκο ευγηρίας. Εφυγε από την ζωή στις 17 Ιανουαρίου 2009.
